

D2259

། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་རྒྱལ་བའི་ལྷ་དང་། རྒྱ་ལོ་ཙཱ་བས་བསྒྱུར་པའོ། །[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མུ་དྲཱ་ཙ་ཏུར་ཊཱི་ཀཱ་རཏྣ་ཧྲྀ་ད་ཡ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་རིན་པོ་ཆེའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ། བཅོམ་ལྡན འདས་སྨྲ་བའི་སྐྱེས་མཆོག་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་འབྱུང་བ་ལྔ་རང་བཞིན། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་གི་པདྨ་དག་།མཆོག་གི་བྱིན་རླབས་དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་འདི་ཉིད་གཙོར་གྱུར་པ། །བླ་མ་དམ་པ་ དག་ལས་སྙིང་པོ་ལེན་པའི་གཞི་ཡིན་ཕྱིར་ན་ལེགས་བཏུད་དེ།།ེ་བཾ་མ་ཡའི་བདག་ཉིད་ལས་དང་ཆོས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་དང་དམ་ཚིག་དང་། །གཉིས་མེད་སྦྱོར་བས་བདག་དོན་གཞན་དང་ངེས་པར་ཕུན་ཚོགས་པ། །སློབ་དཔོན་བློ་བཟངས་ལྟ་བུ་ལ་ནི་བདག་གིས་ལེགས་པར་བཤད་ པར་བྱ།།འདི་ནི་ཀུ་མུ་ཏའི་ཕྲེང་བ་ལྟ་བུར་རིགས་དང་ལྡན་པར་མཉམ་པར་རིགས། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང་། །ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་སྐྱོན་བཅས་པས། །བདག་ནི་མི་ཤེས་བླུན་གྱུར་ཏེ། །ངེས་འབྱེད་སྦྱངས་པར་མི་རིགས་ཀྱང་། །བླ་མ་དམ་པའི་བཀས་བསྐུལ་དང་། ། ལྔ་ཡི་རྟོགས་པ་ལྔ་སྐྱེས་ཕྱིར། །རྒྱུད་རྒྱལ་དག་དང་རྗེ་བཙུན་ལས། །མཐོང་བའི་དོན་འདི་བདག་གིས་བྲི། །འདི་ལ་ཉེས་འཁྲུལ་ཇི་སྙེད་པ། །རྗེ་བཙུན་མཆོག་དང་དཔའ་བོའི་ཚོགས། །བདག་བྱིན་རློབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་མས། །བཟོད་པ་ཆེན་པོ་མཛད་པར་འོས། །དེ་ལ་བཅོམ ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྦྱོར་བ་ཧེ་རུ་ཀ།སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་གསང་བ་ཟད་མི་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་མངའ་བདག་གིས། །རྒྱུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལས་འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་གདོད་མ་ནས་གནས་པ་དག་ངེས་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་རྒྱུའི་རྒྱུད་ནི་སྒྲུབ་པ་པོ་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་།སྐལ་བ་རབ་ཀྱི་ཡང་རབ་དང་། །རབ་དང་འབྲིང་དང་ཐ་མ་དག་ལ་གོ་རིམས་སུ་བབ་པའི་གདམས་ངག། བྱ་བའི་རྒྱུད་དང་། སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དང་། རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པ་དང་། གོང་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་དག་ལ་ལེགས་པར་སྦྱངས པས།འབྲས་བུ་སྐུ་བཞི་དབྱེར་མེད་པ་དག་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་། བསྐྱེད་པ་ཡི་ནི་རིམ་དག་དང་། །རྫོགས་པ་ཡ་ནི་རིམ་པ་གཉིས། །རིམ་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་ཆོས་བཤད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
印度堪布胜天和藏译师所译。
梵文为：Mudrā-catur-ṭīkā-ratna-hṛdaya-nāma
藏文为：四印广释宝心论
顶礼世尊语中最胜文殊音！
法界智慧难以通达，五大本性，
金刚精髓之精髓，智慧心中莲，
最胜加持坛城此为主，
从殊胜上师处获得精要之基故而善顶礼。
从诶旺玛雅自性中的业、法、大手印、三昧耶，
以无二瑜伽成就自利他圆满，
如同智者上师般，我当善为宣说。
此如白莲花串般，应当平等契合种姓。
虽因贪嗔痴，
慢心嫉妒过失故，
我愚昧无知，
不应决择修习，
然因上师圣教敦促，
及五种证悟生起故，
从续部王与至尊处，
我今书写所见义理。
此中若有诸过失，
祈愿至尊胜勇众，
加持瑜伽母众等，
慈悲宽恕为相应。
其中薄伽梵如来无二瑜伽黑热嘎，具足身语意密无尽智慧自在者，从令因成熟方便中，明示本初安住的大手印悉地果位。其中因续即修行者根基之补特伽罗，上上根器、上根、中根、下根等依次相应的教授，事续、行续、瑜伽续、无上瑜伽续及至高无上续等善加修习，将宣说无别四身之果。其中：生起次第与圆满次第二者，依于这两种次第，金刚持所说法。

 །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ རོ།།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་ཕྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། ནང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང་། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། སེམས་ལ་དམིགས་པ་ དང་།རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་དང་། འོད་གསལ་དང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། ཨེ་བཾ་མ་ཡའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ཀྱི་བདག་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་ཐུན་མོང་གི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་། ངོ་བོ་དང་མཚན་ཉིད་དང་། སྐབས་སུ་བབ་བའི་ཚིག་གིས་བརྒྱན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་དབང་སྟེ། གསུང་རབ་ལས་ བུམ་པའི་དབང་ནི་དང་པོ་ལ།།གཉིས་པ་གསང་བའི་དབང་ཡིན་ཏེ། །གསུམ་པ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་བཞི་པ་ཡང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དབང་གི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྡོམ་པ་ནི། །ེ་བཾ་ ལ་ནི་རབ་ཏུ་བཞུགས།།ཞེས་པས་སོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་ནོར་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། །ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྲ་བརྟན་འབར་བ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གསུང་རབ་ལས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་རང་བཞིན་ནི། ། མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོ་ཅན། །མུན་པ་ལ་ནི་མར་མེ་བཞིན། །དེ་བཞིན་བུས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་ཀྱིས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས། ཉམས་སུ་མྱོང་དང་རང་བཞིན་མེད། །ཕན་ཚུན་རེས་ཀྱི་རྒྱས་བཏབ་ལ། ། གཉིས་ལ་མི་གནས་ཐབས་ཤེས་རབ། །ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་ངོ་བོ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་ཆད་པའི་མཐའ་དང་བཅས་པའོ། །ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་ཀྱང་རྟག་པའི་མཐའ་དང་བཅས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是所说。生起次第分为外生起次第和内生起次第。圆满次第分为圆满次第、究竟圆满次第和本性圆满次第。这些应当了知为如幻、缘心、金刚诵、光明及双运之自性。以具足诶旺玛雅相之特征，当以事业印、法印、大手印及三昧耶印成就自利与他利圆满。
如是具证悟者应当通达共同义理，即以所诠、体性、相及应时之语来庄严。其中所诠即灌顶，如经中所说：
"宝瓶灌顶为初者，
第二即是密灌顶，
第三慧智灌顶是，
如是复有第四者。"
灌顶义理之主要即俱生，如云："诸佛一切三昧耶，安住于诶旺之中。"又如一切珍宝中最胜者，乃如意宝珠坚固光明，俱生亦复如是。故经中说：
"俱生喜之自性者，
最极喜离初始具，
如同黑暗中明灯，
汝等亦当生信解。"
体性即方便与智慧，如经中说：
"经验及无自性相，
互相印持相印证，
不住二边方便慧，
即是黑热嘎体性。"
离方便之智慧有断边过失，离智慧之方便有常边过失。

 །ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ན་དབྱེར་མི ཕྱེད་པ་སྟེ།དཔའ་བོ་དང་། དཔའ་མོ་དང་། པདྨ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། རྒྱུ་དང་། འབྲས་བུ་དང་། མི་བསྐྱོད་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། བསྐྱེད་པ་དང་། རྫོགས་པ་དང་། འཁོར་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། དངོས་པོ་དང་། སྟོང་པ་དང་། ཨེ་དང་། བཾ་དང་། ཨ་དང་། ཧཱུཾ་དང་། ཉི་མ་དང་། ཟླ་དང་། ཨཱ་ལི་དང་། ཀཱ་ལི་དང་། ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་པའི་སྒྲས། ཐབས་དང་། ཤེས་རབ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་འཁོར་བ་མིན། །སྙིང རྗེས་མྱ་ངན་འདས་མི་གནས།།མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་དོན་ནས་ཀྱང་། །ཟུང་འཇུག་མི་གནས་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཀྱང་ངོ་། །མཚན་ཉིད་ནི་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་སྟེ། སྟོང་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྣང་བ་འབྱུང་ལ། སྣང་བ་ཤར་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྟོང་པ་བྱུང་སྟེ། དེ་བས་ན་སྣང་བ་གསུམ་རབ་ཏུ་གྱུར་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས། སྣང་བ་སྟོང་པ་ལྷག་འགྱུར་ཏེ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བ་ལྷག་།ལྷག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །སྣང་སྟོང་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་སྟོང་པར རྟོགས་པ་སྐྱེས་པའི་བླ་མར་གྱུར་པ་ནི་ཤེས་བྱ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་འདི་དག་སྟེ།སྣ་ཚོགས་རོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་བླ་མ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་བས་ན་སྣང་སྟོང་སློབ་དཔོན་དུ་གྱུར་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བླ་མ་ བཙའ་མི་བ།།ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་བླ་མ་མཆོག་གྱུར་ཉིད། །རྟོགས་པ་གཉིས་དོན་ཕྱིར་ན་དམ་པ་སྟེ། །འདི་བས་མཆོག་འགྱུར་བླ་མ་གཞན་མ་མཆིས། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཞན་ཡང་སྣང་བའི་ཚེ་ན་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ། །མྱོང་བའི་དུས་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ སྟེ།དེ་བས་ན་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་དངོས་སུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མས་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
双运时不可分离，即勇父与勇母、莲花与金刚、因与果、不动佛与金刚持、经验与无自性、生起与圆满、轮回与涅槃、有与空、诶与旺、阿与吽、日与月、阿里与嘎里、世俗与胜义等词，皆应善加运用于方便与智慧。
如《文殊幻网》中所说：
"以慧不住轮回中，
悲心不住涅槃中，
远离二边诸边际，
双运即是无住性。"
其相为显现与空性，以空性为相而显现生起，以显现生起为相而空性显现。因此应知显现有三种转变。如经中所说：
"显现空性更增上，
由空性故显现增，
因增即是空性故，
显空即说薄伽梵。"
复次，通达空性所生之上师，即是显现为种种所知，通达种种一味之上师即是空性。因此应知显空即是阿阇黎。如经中所说：
"瑜伽师不寻上师，
能所二知上师胜，
为证二义故殊胜，
更无胜此上师者。"
复次，显现之时即是经验，经验之时即是无生。因此，种种显现非实有成立，以一多观察即是无自性。

 །གཏན་མེད་པ་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་སྟོང་པར་འགྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཡོད་ལ། སྣང་བ་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་ པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར།སྟོང་པ་དེ་ལས་སྣང་སྟེ། དེ་བས་ན་སྣང་བའི་ཚེ་ཉམས་སུ་མྱོང་ལ། མྱོང་བ་དེ་ཉིད་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་འཕགས་པ་ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ ཡིན།།རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་གང་དེ་སྟོང་པ་སྟེ། །གང་གིས་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། །བདེ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། །སྟོང་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། གཉིས་མེད་དུ་མྱོང་བ་ལས་མི་འདའ་སྟེ། དེ་ཡང་དབུ་ མ་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ལས།གང་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། །འགག་དེ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་བས་ན་སྣང་སྟོང་གིས་ཉམས་མྱོང་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་གདམས་ངག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ལ་གཞན་དག་ནི། །ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམ་པ་ ལྔ་མི་དགོས་པར་འགྱུར་བ་དང་།བརྒྱུད་པ་དང་ལྡན་པའི་བླ་མ་བསྟེན་པ་ལ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཟ་མ་ཏོག་ཟད་མི་ཤེས་པ་དག་ལ་བཙལ་མི་དགོས་སོ་སྙམ་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ལམ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གི་ དབང་དུ་བྱས་པའོ།།དེ་བས་ན་གསུང་རབ་ལས། ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་འདིར་མི་དགོས། །དཀའ་ཐུབ་དཀའ་སྤྱད་འདིར་མི་དགོས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་སེམས་དཔའ་ཆེར། །རྟག་ཏུ་སྦྱོར་བས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །གཞན་དུ་ན་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་རྒྱུད་དག་ལས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་མ་དམ་པ་བསྟེན་ཏེ།དེའི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩིས་རབ་ཏུ་བརླན་པར་བྱའོ། །སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཚིག་ནི་ཨེ་དང་བཾ་སྟེ། དེ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་གོ་རིམས་ཀྱིས། །པདྨ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། སྒྲ་སྤྱི་དང་། དོན་སྤྱི་དང་། བདེ་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས། །དབྱིབས་དང་སྒྲ་དང་། དོན་དང་མཚོན་པའི་དབྱེ་བ་ལས་བཞི་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས། རྡོ་རྗེ་གདན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དེ་རྟོགས་བྱས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་དང ལྡན་པའི་རིག་མ་དང་།སྣང་བ་དང་། སེམས་དང་སྙིང་རྗེ་དང་བཅས་པའི་སྨོན་ལམ་སྟེ་འདི་དག་ནི་གདན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
并非如兔角般完全不存在，因为有证成显现为空性的正理，而且显现不离证成空性的正理。从彼空性中显现，因此显现时有经验，而该经验因缘而生故无生。如《月灯经》中所说：
"若从缘生即未生，
彼无生起之自性，
缘生即是彼空性，
知空性者即谨慎。"
因此，经验不出三种：乐的经验、空性的经验、无二的经验。如《中观观自在行》中所说：
"彼等所生经验者，
不能遮止其功能。"
因此应知显空能生起经验故为教授。
对此，有人认为：不需要五种方便续部，依止具传承上师无意义，不知金刚络索宝函者无需寻求。然而并非如此，此等是就通达法印道之补特伽罗而言。因此经中说：
"此中不需沐浴净，
此中不需苦行修，
诸佛及大菩萨众，
恒时修习得成就。"
否则，诸初学者应依如来续部所说方式依止胜师，以其言教甘露充分滋润。
此处所说文字为诶（E）与旺（VAṂ），依四印次第，即莲花与金刚、声总与义总、乐与空、境与有境之差别，从形状、声音、意义、表示之分类中当取四种。如经中所说：
"安住金刚座之上，
证悟菩提心精要。"
因此，具相明妃、显现、心与悲心俱之发愿，此等即是座位。

 །བྱེ་བྲག་གི་དོན་ནི། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལུས་ལ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ངག་ལས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིད་ཀྱིས་ཏེ། །དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ཀུན་དུ་འགྲོ། །ཞེས་པའི་ ཕྱིར་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་རྣམས་ནི།བླ་མ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ལ། དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་གཉིས་འབྱུང་བ་ཡིན་པས། བླ་མ་གཙོར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངག་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པས་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གཏན་ལ་དབབ་པར་རིགས་སོ། །དེ་དག་གིས་ནི་འབྲས་བུ་དང་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ གཉིས་ཀ་ལ་རྙེད་པར་ནུས་སོ།།དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་། སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཚིག་དང་། ངོ་བོ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་། ཕན་ཡོན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི། སྒྲ་ཡི་རང་བཞིན་བླ་མའི་གདམས་ངག་སྟེ། །དེ་ཡང་རང་གི་ཚིག་དང་ཚད་མ་དང་། གང་ཞིག་ལུང་དང་ མི་འགལ་བ།།དེ་དོན་སྤྱོད་དང་མཐུན་པ་ནི། །བླ་མའི་གདམས་ངག་ཡིན་པར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་གཞན་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་སྐྱེས་པ་དང་། ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཚིག་ནི་ཨེ་དང་བཾ་སྟེ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྷའི་དབང་བོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་། །བཞི་སྟོང་དག་གི་གྲངས་སྙེད་ཀྱི། །ཀུན་གྱི་གཞི་དང་ཕ་མ་ནི། །ཡི་གེ་གཉིས་ནི་ཡང་དག་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུང་རབ་རྣམས་ཀྱི་གླེང་གཞིའི་ཚིག་གམ་དོན མདོར་བསྡུས་པ་ནི་དེ་ཉིད་དོ།།ངོ་བོ་ནི་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཡི་གེ་ཨེ་ནི་མར་གྱུར་ལ། །བཾ་ནི་ཕ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས། །ཐིག་ལེ་དེ་གཉིས་སྦྱོར་བ་སྟེ། །སྦྱོར་དེ་ཤིན་ཏུ་རྨད་བྱུང་བའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྦྱོར་བའོ། །གང་ལ་གཉིས་ཀྱི་འདུ་ ཤེས་མེད་པར་སྦྱོར་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།མཚན་ཉིད་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་། བརྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཨེ་སྟོང་པའི་ངོ་བོར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། བཾ་བདེ་བའི་ངོ་བོར་བརྗོད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་བླ་མའི་གདམས་ངག་སྒྲ་སྤྱིའི་རྣམ་ པ་ནི་རྗོད་བྱེད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།དེས་བསྟན་པའི་རྟོགས་པ་བདེ་སྟོང་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ནི། བརྗོད་བྱར་རྟོགས་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
差别义为：事业印属于身，法印属于语，大手印属于意，三昧耶印遍一切。因此，密乘诸法以上师为先导，能生起二种悉地，故以上师为主要。因需以语为先导，应当确立法印。由此能得果位与事业印二者。
应当了知所说、当说文字、本质、特征及利益。所说者，即声音自性之上师教授。如说：
"符合自语与正量，
不违教言复契义，
如是即是师教授。"
应当了知一切法从他缘生，其本性无生，且无差别。
当说文字即诶（E）与旺（VAṂ）。如《帝释问佛经》中说：
"八万四千法蕴数，
一切根本父母者，
即是二字善宣说。"
世尊所说诸经典之缘起文字或略义即是此。
本质即显现与空性。如彼经中说：
"字母E为母所成，
VAṂ字称为父所显，
二者和合成明点，
此等和合极稀有。"
即是无二和合。无二相之和合即俱生智慧。
特征即所诠与能诠：E字表诠空性本质，VAṂ字能诠乐的本质。应知上师教授声总相为能诠，所显示的乐空证悟义总相为所诠。

 །དེ་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་། དང་པོ་སྒྲ་དང་དོན་གྱི་ཨེ་བཾ་ལས། །སྐད་ཅིག་མ་བཞི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ལ། །དེ་ལས་དགའ་ བ་བཞི་སྐྱེས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤོང་སྟེ།འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་ཆས་སུ་འཆར་བ་ནི་དོན་ཆེ་བའོ། །དེ་དག་ལས་སྨོན་ལམ་དང་སྙིང་རྗེའི་སྟོབས་ཀྱིས། གཟུགས་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་སྟེ། དེ་ ཡང་།ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ཡི་གེ་གཉིས། །དེ་ཉིད་ཤེས་པ་གང་གིས་ཤས། །དེས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་འཇུག་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་དག་གི་གང་ཟག་གིས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ འཇུག་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ཡང་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རིགས་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་རིགས་པ་དང་། བཙན་ཐབས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་སུན་ཕྱུང་ལ་ཡང་དག་གི་དབང་དཔེར་བཞག་པ་དང་། འཕེལ་བར་བྱེད་པ་འབྲེལ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་སུ་བླང་བའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཆོས་ ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སྐད་ཅིག་བཞི་དང་དགའ་བ་བཞི་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་བཞིན།ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། འདྲ་བའི་ཕྱིར་ན་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། མཚོན་བྱ་མཚོན་པར་ནུས་ལ་མཚོན་བྱེད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན་འཁོར་བ་འབྱུང་ ལ།ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འབྱུང་བ་ནི། ཨེ་ནི་པདྨ་ཉིད་འགྱུར་ལ། །བཾ་ནི་རྡོ་རྗེར་བཤད་པ་སྟེ། །ཐིག་ལེ་དེ་ནི་ས་བོན་ཡིན། །དེ་ལས་འགྲོ་བ་རྣམ་གསུམ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཨེ་ཡི་ཆ་བྱད་བཟང་པོ་ལ། །དབུས་སུ་བཾ་གྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན།། །། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། དྲག་པོའི་དབང་བསྐུར་ནི་རྟོག་པ་དང་གོ་རིམས་གཉིས་ལ་འཁྲུལ་ལ། དབང་བསྐུར་ངན་པ་ནི་རྟོག་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། ཡང་དག་གི་དབང་བསྐུར་ནི། རྟོག་པ་དང་གོ་རིམས་ལ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལ་ཡང དབྱིབས་ཀྱི་ཨེ་བཾ་པདྨ་དང་རྡོ་རྗེ་སྙོམས་པ་དང་།སྐད་ཅིག་མའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་རིམ་གྱིས་སྤངས་པ་ལ། མཚོན་བྱེད་ཉམས་སུ་མྱོང་ལ་མཚོན་བྱ་མཚོན་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ།

若问是否有成就菩提之方便，则：
首先从声与义的诶旺（E-VAṂ）中，次第生起四个刹那，由此生起四喜，断除烦恼及习气，自然显现大手印果位，此为大义。由此等愿力与悲心力，从众生显相中生起二种色身，此为大利益。如说：
"法印之中二字母，
若人了知彼本性，
此人即能为众生，
如实转动法轮宝。"
对于无力趣入如是法印者，应当趣入事业印。应当了知此为譬喻智慧、法源所属、强行瑜伽已除而立为真实灌顶之比喻，以相续方式修习增长。
如同法印有四刹那与四喜，事业印中亦有，因为相似故非实体。能表所表相应，能表可以体验，若无方便则生轮回，若具方便则得涅槃。如说：
"E字即成莲花相，
VAṂ字说为金刚体，
明点即是彼种子，
由此生起三种趣。"
又说：
"E字妙相善庄严，
中央VAṂ字为严饰。"
又因为：猛烈灌顶于分别与次第二者有误，劣等灌顶于分别有误，真实灌顶于分别与次第无误。其中形状的诶旺（E-VAṂ）即莲花金刚相合，以刹那差别渐次断除烦恼及习气，能表可以体验且能显示所表故。

 །དེ་ལྟ་བུའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་མི་ ནུས་པ་རྣམས་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་། སྐྱེ་བ་བཞིའི་ཚུལ་དང་། རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་བཞི་དང་། སྒྲུབ་པ་པོའི་དབང་དུ་དྲན་པ་གཅིག་གིས་རྫོགས་པ་དང་། ཆོ་ག་གསུམ་དང་། ལྔས་སྐྱེས་པ་ནི། ཀུན་དུ་བརྟགས་ བདག་པར་བྱེད་པའི་གཞན་དབང་གི་བློས་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ།།དེ་ཡང་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱར་བའི་དབུས་ན། བདེ་བ་དང་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཅན་གྱི་ཐིག་ལེ་གཉིས་གནས་པ་ནི། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སུ་གྲུབ་ ཀྱང་།རང་གི་མཚན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དག་ལ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེས་དཔེ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་དོན་གྱི་སྤྱིའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བ་དག་ལ་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་ཐ་མི་དད་པར་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ལ་གོམས་ན་ དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།།དེ་དག་གིས་ཐུན་མོང་གི་དོན་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཐུན་མོང་གི་དོན་དེ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྒྲོན་མ་གསལ་བའི་རྒྱུད་ལས། དོན་གཅིག་ན་ ཡང་མ་རྨོངས་དང་།།ཐབས་མང་དཀའ་བ་མེད་པ་དག་།དབང་པོ་རྣོན་པོས་དབང་བྱས་ཀྱང་། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དོན་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་དབུ་མའི་གནས་ལུགས་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གནས་ལུགས་ལ། དགག་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གཅིག་གིས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པའི་དུས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་ལམ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །དབུ་མ་ནི་ལུང་དང་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་སྟེ། རྨོངས་པ་ཡིན་ལ་འདི་དག་ནི་གདམས་ངག་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་མ་རྨོངས་པ སྟེ།དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས། བརྒྱུད་པ་བྱིན་རླབས་ཆེར་ལྡན་ཞིང་། །དབང་གི་མན་ངག་དང་བཅས་པ། །བརྡ་ཡིས་གོ་བར་བྱས་པ་ཉིད་དོ། །མཚན་ཉིད་མྱོང་ཕྱིར་མ་རྨོངས་པའོ།

对于无力趣入如是事业印者，应当趣入三昧耶印。此中有三种瑜伽、四种生起之法、四种瑜伽、以修行者之力一念圆满、三种仪轨及五种生起，即以遍计所执能主宰的依他起心来修习。
三昧耶印之俱生，即是方便智慧日月相合之中，安住乐空本性的二种明点，虽具色相形状，于自相体验者，应示现般若智慧。虽已体验譬喻，但于离开义之总相分别且未体验者，应示现生与未生无别。若于此熟习，则成为义之自相。
以上略示共同之义。如是具足共同义者，较波罗蜜多大乘更为殊胜。如《灯明续》中说：
"义虽一无迷惑，
方便多无艰难，
利根者得自在，
密乘更为殊胜。"
于究竟无住中观之实相与大手印之实相，因离诤论故，即使是同一补特伽罗之修行道亦有差别。中观是以教证与理证抉择，故为迷惑；此等则因教授殊胜故无迷惑。如经中说：
"具大加持传承力，
灌顶口诀俱圆满，
以表示令得了知，
因体验相无迷惑。"

 །ཞེས་བྱ་བས་ཀྱང་ངོ་། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ནི། ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན། སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བཟོད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། བསམ་གཏན་དང་། ཤེས་རབ་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱས་ཀུན་བརྟགས་ལ་རྒྱས་འདེབས་པར་བྱེད་པ་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་ཉོན་མོངས་པ་ལམ་དུ་སློང་བར་བྱེད་པ་དང་། ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་རྟོག་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་འབར་བར་བྱེད་པའི་ལམ་རྣམས་ཐབས་སུ་འགྱུར་བའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དཀའ་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ། སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འདོད་ལ། སྤོང་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པར་འདོད་པས་གཞི་སྤོང་བའི་ལམ་སྟེ། བསྐལ བགྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱི་འཚང་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ།།འདིར་ནི་དབང་གི་རབ་ཏུ་བྱེད་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བཅས་པའི་བློའི་བདག་ཉིད་སྤོངས་ཏེ། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཉིད་རྟོགས་པས་འཚང་རྒྱ་བའི་ཕྱིར་དཀའ་མེད་པའོ། །ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལ་ནི།དབང་པོ་འབྲིང་དང་བཅས་ཐམས་ཀྱང་འཇུག་པར་ནུས་ལ། འདིར་ནི་དབང་པོ་རབ་འབའ་ཞིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་གྱི་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པས་ཏེ། དེ་དག་གིས་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དོན་བརྗོད་པའོ། །ད་ནི་ཚིག་གི་དོན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོར་རྗེ་བཙུན་པ་ཉིད་ལ་ཡ་རབས་ཀྱི་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཀྲ་ཤིས་པར་བྱ་བ་དང་། གཞུང་བསྡུ་བ་དག་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དོན་དུ། བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་སྔོན་རོལ་དུ་ཡུལ་རང་གི་འདོང་བའི་ལྷ་ལ་མཆོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་དེ རང་བཞིན།།རྡོ་རྗེ་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ཡང་དང་པོར་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ལ་མཆོད་པར་བརྗོད་པ་དང་། དེའི་ཚིག་གི་དོན་གསལ་བར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་། གཉིས་དང་གཉིས་མ་ཡིན་པའི་ མཐའ་ལས་འདས་པ།དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཆ། སྒྲོ་སྐུར་གྱིས་དབེན་པ། ཤེས་ཤིང་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་བློས་ཡུལ་དུ་མ་བྱས་པ་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་སྣང་བ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་བློས་བཞག་པ་ལ། གཉུག་མས་བསྡུས་ པས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་བེད་བ་སྟོང་པ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ།

如是说。波罗蜜多乘是二资粮之自性，布施、持戒、忍辱、精进、禅定、智慧成为方便。此处则是以三昧耶印印持遍计，以事业印令烦恼转为道用，以法印令分别燃为智慧，诸道成为方便。
波罗蜜多是有难行的，欲断所断烦恼，欲依能断对治，是断除根基之道，说需三无数劫方能成佛。此处则由灌顶品令离有执著心之本性，因证悟二无分别智慧之无所有性而成佛，故无艰难。
波罗蜜多乘中，中等根器者亦能趣入，此处唯是利根者之行境而非行处，故成殊胜。以上宣说不共之义。
今当解释文义。首先，为随顺尊者之高贵行仪，作吉祥事，为息除障碍教法集摄之违缘，于趣入事业之前，对自所敬信之本尊作礼赞说：
"清净智慧彼自性，
顶礼金刚萨埵尊。"
此中首先对义之自性作礼赞，并明其文义。其中法身是清净智慧，超越有无、二非二边，离垢之分，远离增益损减，超越所知所诠境，非心所行境，即大手印。于此现为报身、化身者，是由众生心安立，为本性所摄故不可分，故为法身之自性。此即乐空不二之大乐，即金刚萨埵。

 །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་མཚོན་པ་ཡིན་ལ། སེམས་དཔས་ནི་སྙིང་རྗེ་མཚོན་པ་དང་བཅས་པའི་བདེ་བ་བསྟན་པར་ཤེས་པར་ བྱའོ།།དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས། སྲ་ཞིང་བརྟན་ལ་མཁྲེགས་པ་སྟེ། །གཅད་མེད་གཞིག་ཏུ་མེད་མཚན་ཉིད། །སྲེག་ཏུ་མེད་ཅིང་གཞོམ་དུ་མེད། །སྟོང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །གཞན་ཡང་། སྟོང་ཉིད་མྱོང་བ་བདེ་སེམས་པ། །སེམས་དཔའ་དེ་ཡིས་ གཞན་སེམས་ཉིད།།བདེ་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །དེ་ནི་སྙིང་པོའི་སེམས་དཔའོ། །དེ་དག་ལ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི། མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕུལ་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་དང་། །ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་བཞག་བཞིན། །རང་རིག་ཡིད་ཀྱི་ ཡེ་ཤས་ཀྱི།།དེ་རྟོག་པ་ནི་འདིར་ཕྱག་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བས་སོ། །ཚིག་གི་དོན་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི། རྣམ་དག་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམ་པར་དག་པས། །རིགས་ལྔའི་བདག་ཉིད་དུ་བལྟས་ལ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པས་མི་ བསྐྱོད་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་མཐོང་བར་བྱ་སྟེ།དེ་ཡང་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སུ་བལྟ་བ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དག་ལ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལས། དམིགས་པ་ མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སེམས་དཔའ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་།སྤྲུལ་བ་དང་། བླ་མ་རྗེ་བཙུན་པ་དཔལ་མགོན་གྱི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ། ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཉེ་བར་རྙེད་བའི་དོན་དུ་ཕྱག་འཚལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་མ་འོངས་པ་ལ་ལྟོས་ པའི་ཐ་ཚིག་སྟེ།བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུས་ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསལ་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བཤད་པར་དམ་བཅས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་རྒྱས་གདབ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་ནི་དབང་ལ་རག་ལས་ཏེ། དེ་ཡང་རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཚུལ་ལ། བུམ་པའི་དབང་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་རྒྱུར་གནས་པ་སྔོན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་དབང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བུམ་པ་རྟོག་པར་རག་པའི་གང་ཟག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བསྙེན་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །བསྙེན་པ་ཡང་དུས་དང་གྲངས་དང་མཚན་མར་ཤེས་པར་བྱའོ།

或者，金刚萨埵是象征空性，萨埵则象征悲心，应知表示具足乐。如经中所说：
"坚固稳实且刚强，
不可斩断不可坏，
不可焚烧不可毁，
空性即名为金刚。"
又说：
"空性体验乐思维，
勇识彼知他心性，
乐与大悲不可分，
此即心要之勇识。"
对彼等以无二方式顶礼，是一切供养中最胜，如经所说：
"如水置于水之中，
如同酥油入酥中，
自觉意之智慧中，
如是了知即顶礼。"
明释文义："清净"者，其性相安立为：由五蕴清净，观为五部本性，由彼清净见为不动佛识之本体。又于彼自证智慧之见解，及知一切相为其自性中，从空性、无相、无愿三解脱门之金刚中，为获共同与殊胜悉地，顶礼无缘大悲萨埵之报身、化身及上师尊主吉祥怙主众。"顶礼"是观待未来之语词，表示以福德力及殊胜刹土加持除遣违缘，以精进力立誓解说之义。
又以印持自性清净者依赖灌顶，其次第趣入之理，因宝瓶灌顶为先导，故先说住于因位之三昧耶印。彼又依于灌顶坛城，又因宝瓶是具分别者之行境，故当思维粉坛城。其中有亲近与修习二种。亲近又应知有时、数、相。

 །སྒྲུབ་པ་ལ་སློབ་དཔོན་ལས་ཀྱི་ཆོ་ག་དང་སློབ་མ་འཇུག་པའི་ཆོ་གའོ། །དེ་ལ་སའི་ཆོ་ག་དང་། སྟ་གོན དང་།ཐིག་བྲི་བ་དང་། ཚོན་བྲི་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། བུམ་པ་དགྲམ་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ཞག་གི་ཆོ་ག་དང་། སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་འཇུག་པའོ། །གཞན་ལ་ནི་འཇུག་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་སྟེ། དང་པོ་ལ་ནི་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། མི་གདབ་ བ་དང་།ཁྱད་པར་གྱི་དོན་དྲི་བ་དང་། ཡོན་དབུལ་བ་དང་། ནང་དུ་འཇུག་པ་དང་། དམ་ཚིག་བསྒྲགས་པ་དང་། མནའ་བསྒག་ཅིང་མནའ་ཆུ་བླུད་པ་དང་། བཀའ་བསྒོ་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་དབབ་པ་དང་། མེ་ཏོག་དོར་བ་དང་། མཐོང་བ་དྲི་བ་དང་། གདོང་གཡོགས་བཀྲོལ་བ་དང་། རང་གི་རིགས་ཀྱི་ལྷར་དབང་བསྐུར་བ་དང་། ལྷ་ངོ་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་དབང་བསྐུར་བ་ལ་ནི། རྡོ་རྗེ་སློབ་མ་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་བའོ། །དེ་ལ་ཆུ་དང་ཅོད་པན་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་བདག་པོ་དང་། མིང་གི་དབང་རྣམས་ནི་མ་རིག་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས པ་དང་།སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པ་བཅོམ་ནས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། བྱ་བ་ནན་ཏན་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་ ལ།རིགས་ལྔའི་དབུ་རྒྱན་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རིགས་པ་དང་དབུ་རྒྱན་དུ་རིགས་ལ་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་བུམ་པའི་དབང་དང་བསྒྲུབ་པ་ལས་གཞན་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་སློབ་མའི་དབང་དུ་ཡང་རིགས་སོ། །ད་ནི་དེ་དག་གི་རྟོག་པ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས། བླུགས་ཤིང་དག་པར་བྱས་པ་ཡིས། །རྟོགས་དང་ལྡན་པའི་དབང་དུ་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས། ཞུ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་ཆུས། སྤྱི་གཙུག་ཏུ་བླུགས་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས། བྱིན་བརླབས་དང་། ཏིང་ངེ འཛིན་དང་།སྔགས་ཀྱི་ནུས་པས། སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དྲི་མ་འཁྲུ་བར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པས་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་གཞན་དོན་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལྟ་བུར་བྱེད་བ་དང་། ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུར་འབྱུང་བ། དབུའི་གཙུག་ཏོར་ལྟར་ མི་མཐོང་བ་ཐོབ་པའོ།།གསུམ་པ་ནི་བརྡར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བརྡ་དེ་དག་གིས་མཚོན་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་བྱ་བའོ།

修习分为阿阇黎事业仪轨和弟子入坛仪轨。其中包括地基仪轨、准备、画线、涂色、加持坛城、陈设宝瓶、坛城昼夜仪轨和阿阇黎自身入坛。
对他人则有入坛和灌顶。首先是祈请与否、询问殊胜意义、献供、入内、宣说誓言、宣誓并饮誓水、教诫、降智、投花、询问所见、解除面帕、灌顶为本部本尊及示现本尊。
第二灌顶分为金刚弟子灌顶和阿阇黎灌顶。其中水灌顶、宝冠灌顶、金刚灌顶、主尊灌顶和名灌顶，是为摧毁无明烦恼意识、五门识、染污意、阿赖耶识、所取能取，而证悟镜像智、平等性智、妙观察智、成所作智和法界智。因为成为五部冠饰，故合理；因冠饰与部类相关，故宝瓶灌顶；因修法外无他说，故于弟子灌顶亦合理。
今当说彼等分别转变。如经中说：
"灌注及清净，
说为具证悟之灌顶。"
以自胜尊坛城无二瑜伽，仅以融智甘露水灌注顶髻，以加持、三摩地及咒力，能净除二障垢染。
第二则是在未获大手印成就之前如如意树般利他，及获得如摩尼宝般之殊胜功德，如顶髻般不可见。
第三应知为表示，即以彼等表示理解所表之义的作用。

 །དེ་ལ་ལྟེ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་པ་དང་། རྣམ་རྟོག་གི་ཚོགས་དང་བྲལ་བ་དང་། རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་གང་ལ་ཡང་མི་ གནས་པའི་བརྡར་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པ་སྟེ།དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་ནི་པདྨ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་བཞིན། འཁོར་པའི་པདྨ་ལས་ཕུང་པོ་རྣམ་པ་ལྔའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལ་རིགས་ལྔས་རྒྱས་གདབ་པའི་ཕྱིར་རྭ་ལྔའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་བའི་ངོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པའི་རྒྱས་ བཏབ་པའི་ཕྱིར།རྭ་བཞི་དབུས་ལ་འདུད་པའོ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྒྱས་གདབ་པའི་ཕྱིར། རྭའི་རྩེ་མོ་ལ་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་མེ་ཏོག་ཁ་ཕྱེ་བ་གསུམ་གསུམ་གྱིས་མཚན་པའོ། །བཞི་པ་ནི་ཡི་གེ་ཨ་ལས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ལ། སོར་བཅུ་གཉིས་སུ་གནས་པ་ནི། དེ་རྟོགས་པའི་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཟད་པར་བྱེད་པའོ། །ནང་ཁོང་སྟོང་དུ་གནས་པ་གསལ་བར་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོར་ཡུག་ལ་རྡོ་རྗེས་བསྐོར་བ་ནི། འཁོར བ་ཇི་སྲིད་པ་དེ་སྲིད་ལ།ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྒྱ་དང་བཅས་པའི་དོན་ཏོ། །པདྨས་སྟེང་གཡོགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་ན། འདོད་ཡོན་བསྟེན་ཀྱང་འཁོར་བའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་གོས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མགྲིན་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་བུམ་པ་དང་། སྒྲོན་མ་བརྟགས་ པའི་པདྨ་དང་།ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔའི་རྭས་བརྒྱན་པའི་དོན་ཏོ། །སྒྲ་འབྱུང་བ་ནི་རྟོགས་པ་དེ་དང་ལྡན་པའི་སྒྲུབ་པ་པོ་དག་ལ། དུས་རྟག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་དང་མི་འབྲལ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྔ་པས་ནི་གོ་འཕང་དང་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་། སྔ་མའི་མིང་དོར་བ་ལ་རྟོགས་པ་གསུམ་ སྟེ།དམིགས་པ་དམན་པ་དང་། སྤྱོད་པའི་གདུང་བ་དང་། འབྲས་བུའི་ནི་སྨོད་པ་དོར་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཕྱི་མ་མིང་བཏགས་པ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རིགས་ཀྱི་མོས་པ་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་མའི་དབང་གི་བཤད་པའོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ བསྐུར་བ་ལ་ནི།དམ་ཚིག་གསུམ་དང་། སྣོད་དུ་བྱ་བ་དང་། རྗེས་སུ་གནང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། ལུང་བསྟན་པ་དང་། གཟེངས་བསྟོད་ཅིང་དབུགས་དབྱུང་བའོ།

其中脐轮表示远离一切边际的法界，即无因、远离分别念聚、不住于常断任何边际，以字母吽（ཧཱུཾ，हूं，hūṃ，吽）为表示。为了证悟此义，如同莲花生果，从轮回莲花中生出五蕴之果。为以五部印持故有五角。为以不动佛体性之识印持故，四角向中央下垂。为以金刚持印持故，角尖以三解脱门自性之三重绽开花朵为标志。
第四，因从字母阿（ཨ，अ，a，阿）所生，故一切法无生，十二指宽住立表示证悟此义则能尽除无明等十二缘起。内部虚空而住不明显，因为体性是空性。周围以金刚环绕，表示只要轮回存在，即具法身之印之义。上覆莲花，表示若证如是性，虽受用欲尘亦不染轮回过患之义。
其中具有表示亲证之喉、无疑之瓶、观察灯之莲及以五智角庄严之义。发出声音表示具此证悟之修行者恒时不离空性之声之义。
第五表示具有地位与福分，舍弃前名有三种证悟：即舍弃所缘下劣、行为苦恼及果位诽谤之义。后者赐名表示任何时候都不离部类信解之义。
以上是金刚弟子灌顶之释义。阿阇黎灌顶则有三昧耶、成为法器、开许、金刚律仪、授记以及赞叹给予安慰。

 །དེ་ཡང་ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་།ཐུགས་རྡོ་རྗེར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། གསུང་གི་དམ་ཚིག་དྲིལ་ བུ་གསུང་རྡོ་རྗེར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་གཡས་གཡོན་དུ་བྱིན་པ་དང་།སྐུའི་དམ་ཚིག་རང་གི་རིགས་ཀྱི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དུ་བསྒོམ་པར་གནང་བ་བྱིན་པའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལ་སོགས་པ་དང་སྦྱར་རོ། དཀྱིལ་ འཁོར་དང་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ནི་བསྙེན་པ་དང་སྒྲུབ་པའོ།།སློབ་དཔོན་གྱི་ལས་ནི་དབང་བསྐུར་བ་དང་། རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་། སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པའོ། །བདུད་རྩི་རྣམ་པ་ལྔ་བསྟན་པ་ནི། གོ་རིམས་དང་སྤྱད་ཐབས་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །རྗེས་སུ་གནང་བས་ནི། གཞན་མ་སྨིན་པ་དང་། མ་གྲོལ་བ་ནི། སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བར་བྱེད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱའོ། །ལུང་བསྟན་པ་དག་གིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་གོ་བར་བྱའོ། །གཟེངས་བསྟོད་ཅིང་དབུགས་དབྱུང་བས་ནི། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ འདི་དག་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་སྟོན་པ་འམ།གོ་འཕང་དང་སྐལ་བ་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆུ་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། གསུང་རབ་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་གྱུར། །དབང་ནི་རྣམ་པ་བཞི་རུ་བརྗོད། །བླུགས་ཤིང་བཀྲུས་པ་འདི་ ཡིས་ནི།།དབང་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་རྟོག་པ་ཡང་དུས་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཉམས་དང་མི་འབྲལ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་ལ་སོགས་པ་ཤོད་ཅིག་པ་དང་། ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱ་བ་དང་། བརྟན་ བ་དང་།གཡོ་བའི་ཞན་པ་བཟློག་པ་དང་། འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་གཞན་དོན་ཐོག་མ་ནས་གྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ལ་གཞན་དབང་གི་རྒྱས་གདབ་པ་དང་། མི་རྟོག་པ་འཕེལ་བར་བྱ་ཞིང་རྟོག་པ་ཞི་བར་བྱ་བ་དང་། ཞི་བ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། དབང་དང་། དྲག་པོ་དག་གི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་སྡིག་པ་ཞི་བ་དང་། བསོད་ནམས་རྒྱས་པ་དང་། གཞན་དབང་དུ་འགྱུར་བ་དང་། མི་མཐུན་པ་ཚར་བཅད་པར་ནུས་པ་སྟེ། དེ་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དབང་བསྐུར་བའི་ལས་དེ་དག་ལ་ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འབྱིན་པར་བྱེད་ན་ནི། འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་ལག་ན་འདུག་།ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་བརྟུལ་ཞུགས་བརྟེན། །ཞེས་བྱ་བས་སོ།

此中意金刚誓言即加持意金刚，语金刚誓言即左右授予加持为语金刚的铃，身金刚誓言即允许修持自部本尊瑜伽之慢。
曼荼罗真实性与本尊真实性，即与三十七菩提分等相应。曼荼罗与修持方便即近修与正修。阿阇黎事业即灌顶、安住、护摩等。示现五甘露，应善巧次第与受用方便。
开许则使未成熟者成熟，未解脱者得解脱。金刚律仪则应恒时不离菩提心。授记则令知不退转。赞叹给予安慰则表明此密乘较他殊胜，或称具有地位与福分之义。
一切皆应具水，如经中说："众生成就悉地，灌顶说为四种，灌沐净洗故，决定称为灌顶。"
彼等观想亦应恒时不离无自性体验，宣说八万法蕴等，不离本尊瑜伽，遣除坚固与动摇之弱，从始即成就以果为道之利他，以依他起印持遍计所执，增长无分别而息灭分别，以寂静、增益、调伏、忿怒等事业能息灭罪业、增长福德、令他归顺、能断除违缘，此成为利他。
若于彼等灌顶事业发起殊胜力用，则如说："此为一切佛，住金刚手掌，汝亦当恒持，依金刚律仪。"

 །གཞན་དག་ལ་ནི་འཁོར་བ་ལས་ཞེན་པ་དང་། དེ་མ་ཡིན་པའི་སར་མི་ལྟུང་བ་དང་། །དེས་དོན་དུ་འགྱུར་བར་བྱ་བའོ། ། གཞན་ནི་ནན་ཏན་དང་བཅས་པས་བསྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བདག་ཉིད་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དབང་ཡིན་པ་དང་། ནུས་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་དང་། འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་བུམ་པའི་དབང་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱིར་མི་ལོག་པའི་དབང་དང་། བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་དབང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་གི་རྒྱུད་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། བུམ་པའི་དབང་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །ད་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་སྟོན་ཏོ། །ཕྱག་རྒྱ་བཞི་རིམ་མདོར བསྡུས་པ།།བདག་ཉིད་གོ་ཆའི་དོན་དུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ལས། ཕྱག་རྒྱ་ནི་འདེབས་པའི་དོན་དང་། མི་འདའ་བའི་དོན་ཏེ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་འདེབས་པ་དང་། ཆོས་སྣང་ཞིང་གྲགས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་འདེབས་པ་དང་། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཡིད་ལ་ མི་བྱེད་པས་འདེབས་པ་དང་།གཞན་གྱི་དོན་ལ་སྨོན་ལམ་དང་། སྙིང་རྗེའི་མཐུས་འདེབས་པའོ། །བདེ་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། ཤར་བ་གཉིས་མེད་ལས་མི་འདའ་བའོ། །བཞི་ནི་གྲངས་ངེས་པར་བཞག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གང་ཟག་བཞི་ལ་ཤིས་ ཤིང་།དབང་བཞི། དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་བཞིར་བསྐུར་བས། མི་མཐུན་པ་བཞི་དག་ཅིང་། གདམས་པ་བཞི་དང་ལྡན་པས། འབྲས་བུ་སྐུ་བཞིར་རང་ཆས་སུ་འཆར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་པ་ནི་རིམ་གྱིས་འཇུག་པའོ། །དོན་ནི་རྒྱུད་སྡེ་ རྣམ་པ་ལྔའི་དོན་ཏོ།།དེ་གང་ཟག་གི་ལམ་དུ་བསྡུས་པའོ། །དེ་ཡང་གཞན་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་ཞན་ཞིང་སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པས་མི་རིགས་པས། རྟོགས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཡང་། །རྗེ་བཙུན་པ་བདག་ཉིད་གོ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །སྐལ་པ་དང་ལྡན་པ་གཞན་དག་བཀག་པ་ནི་ མེད་དེ།།དེ་དག་གི་དོན་དུ་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་། དོན་མེད་མ་ཡིན་བརྗོད་བྱ་དང་། །དགོས་མེད་མ་ཡིན་ཡང་དགོས་དང་། །འབྲེལ་དང་བཅས་པས་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་། དགོས་པ་དང་། དགོས་པའི་ དགོས་པ་དང་།འབྲེལ་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ལ་ནི་བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་སྒྲ་སྤྱིའི་རྣམ་པ་དང་། དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་དང་། སྒྲ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་། དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུ་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའོ།

对于其他人则应令其厌离轮回，不堕非处，令成为利益。其他则是勤勉修持之义。
因具慢故为金刚萨埵灌顶，因具力故为阿阇黎灌顶，因相属故为宝瓶灌顶，因殊胜故为不退转灌顶，因趣入种种事业故称为转轮王灌顶。彼等之续即誓言手印，此为略示宝瓶灌顶。
今以律仪显示彼真实之承诺："四印次第略摄义，为自铠甲义宣说。"其中手印有能印之义与不越之义：以俱生印持身语意三者，以无生印持法之显现与声音，以无作意印持体验，以愿力与悲力印持利他。不离乐、空、显现无二。
四者为确定数，此亦适于四种补特伽罗，依四灌顶、四曼荼罗之理，灌于四处，清净四种违缘，具足四种教授，果位自然显现为四身故。次第即渐次趣入。义即五续部之义，摄为士夫之道。
又因他人根机极劣且无福分故不应理，虽不能生起证悟，然为令尊者自身了知故。不遮止具福分之他人，亦为成就彼等之利益故而解说。
又如所说："非无义所诠，非无需所需，具相属而说。"此为所诠、所需、所需之所需及相属。其中初者为所诠与能诠。此复有声总相、义总相、声自相、义自相之密咒因道果。

 །དེ་ཡང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ངེས་ ཤེས་དང་།བདེ་སྟོང་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། དེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ལས། གཞན་གྱི་དོན་འབྱུང་བ་དང་། འབྲེལ་བ་དང་། འདྲིས་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་སྟོན་ནུས་པ་དེ་དག་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན། བསྒྲུབ་མི་ནུས་དང་དོན་ མེད་དང་།།དམན་པ་ལ་སོགས་མ་ཡིན་པས། །དོན་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་འདི་ནི། །བརྩམ་པར་ཡང་ནི་རིགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས་ཀྱང་ངོ་། །ད་ནི་གཞུང་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བ་སྟོན་ཏེ། གཞན་དག་ནི་ཆོས་འདི་དག་བསྟན་པས། དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་མེད་དོ་སྙམ་པ་ལ་ བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།འདིར་བླུན་པོ་དག་ནི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་གོ་རིམས་ལ་འཁྲུལ་ཅིང་རྨོངས་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། དཀའ་བ་ཅན་དག་དང་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཅིང་འཁྱམས་པ་ལ། བདེ་བར་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་དོན་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ ཞེས་བྱ་བ་ལ།འདིར་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་འདི་དག་ཏུའོ། །བླུན་པོ་དག་ནི་མི་ཤེས་ཤིང་འོག་ནས་འབྱུང་བ་རྣམས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་བཞི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྐད་ཅིག་བཞིའི་གོ་རིམས་ལ་འཁྲུལ་ཅིང་། རྟོགས་པ་ལ་རྨོངས་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་པ་དང་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར། དྲག་པོའི་དབང་བསྐུར་རོ། །ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དབང་བསྐུར་ངན་པ་རྣམས་ཏེ། གོ་རིམས་ལ་མ་འཁྲུལ་བའི་རྗེས་ལ། མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཀའ་བ་ཅན་དག་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དག་དང་དབུ་མ་པ་སྟེ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ གསུམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཅིང་ཞེས་པ་ནི། ནུབ་ཕྱོགས་པ་དང་། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྲིད་བརྒལ་དཀའ་བའི་རྒྱ་མཚོར་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ནད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཅིང་བདེ་བས་དབེན་པའོ།།འཁྱམས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་བ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སྟེ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་དག་ལ་རྒྱུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་། ལམ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལས། འབྱུང་བ་ཐ་མི་དད་པ་ནི། བདེ་བར་ འབྱུང་བའོ།

此复有不共之定解，乐空总相之体验，及彼成为自相，从此能生起利他、相属、熟习及能示殊胜义，若无彼等则不生起之义。
是故："非不能成就，非无义及劣，等等皆非是，具义此法教，理应当着手。"
今当显示略摄论文：对于认为宣说此等法无有殊胜必要之他人，当为开示。此处愚者于四印次第错乱迷惑、极为迷惑、具难及于有海极为痛苦漂泊者，为令安乐了知通达四印之义。
此中为此等殊胜道。愚者即不知及下文所说诸者。四印已说讫。于四刹那次第错乱及于证悟迷惑者，因与外道无别故，授以猛利灌顶。所谓极为迷惑者，即诸劣灌顶，因于次第不错乱之后不应理故。所谓具难者，即瑜伽行派与中观派，因说三无数劫成佛故。所谓于有海极为痛苦者，即西方派与迦湿弥罗毗婆沙师，彼等于三界难度有海中，因我见病而极为痛苦且离乐。所谓漂泊者，即外道与凡夫，因无义故。于如是等，从俱生因、无生道、大乐果中，所生无别即为安乐生起。

།ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཡི་དོན་རྟོགས་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དབང་གི་དུས་སུ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པར་འཆར་བའི་དུས་སུ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུའི་དུས་སུ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་ རྒྱ་མངོན་དུ་གྱུར་ཅིང་།སྨིན་པའི་དུས་སུའོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དང་པོས་བདེ་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པས་སྟོང་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་དོ། །གསུམ་པས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོས་པ་སྟེ། བླུན་པོ་ཤེས་རབ་ཅན་དུ་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་རབ་འབའ་ཞིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་ཆུང་བྱིས་པ་ལྟ་བུ་ལ། །མ་ལྟ་བུ་ཡི་བླ་མ་ཡིས། །གདམས་ངག་བཅུད་ཀྱིས་སྦྱང་བྱས་ནས། །བླ་མེད་ཐེག་པའི་རྟེན་དུ་འགྱུར། ། ཞེས་བྱ་བས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ། བློ་སྦྱངས་པ་ལ་ཡིན་གྱི། མ་སྦྱངས་པ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རང་བཟོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་དང་ལྡན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྒྱུད་བཟང་པོ་དག་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཏེ། དེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་བ་ནི། རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། འཕྲོག་ཏུ་མེད་ཅིང་གཞན་གཅོད་པར་བྱེད་པའོ། །བཟང་པོ་ནི་ཕའི་རྒྱུད་གསང་བ་འདུས་པ་དང་། མའི་རྒྱུད་བདེ་བ་མཆོག་གི་འཁོར་ལོ་དང་བརྟག་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པ་དག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་མཛད་པའོ། །རྒྱུད་དེ་དེ་དག་དང་ལྡན ཡང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དོན་སྟོན་པར་མི་འགྱུར་རམ་སྙམ་པ་ལ།བླ་ན་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དོན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ ཡེ་ཤེས་མ་བཅོས་པའོ།།དེ་ཡང་། རང་བཞིན་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པས། །དོན་གཞན་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་ལྟོས། །ཞེས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ན། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་སྣང་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་མ་རིག་པའི་རབ་ རིབ་ཀྱིས་མིག་ཉམས་པར་བྱས་པས་སོ།།དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ། རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་སུ་རྟོགས་སུ་ཟད་ཀྱིས། རྣལ་འབྱོར་པ་མ་རིག་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་ཅན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

所谓"了知四印之义"，即于事业印灌顶之时，于法印总义显现之时，于大印如实自相之时，誓句印成就成熟之时。
所谓"为令通达"，初者令通达乐，第二令通达空，第三令通达不可分。所谓"为"即目的，意为令愚者成为具慧者。
若问：此与"唯上根行境"相违否？答：不相违。如云："如同小慧如婴儿，上师犹如慈母般，以教授精华调练，成无上乘之所依。"此乃相依，是对已调练心者而言，非未调练者。
此亦非臆造，为令具足量故，谓"随顺诸善续"。其中续即相续，彼分三种，具二次第相，不可夺且能遮他。善者，即随顺父续《密集》、母续《胜乐轮》及《三十二品续》而造。
若念：具此等续，岂不成为显示不共义？为此当示无上殊胜。所谓"成就大乐悉地之方便"，大乐即离增益损减，不待他义、无所是的无造作智慧。如云："自性无造作，岂待于他义。"
若问：诸事物若无自性，为何显现种种相？答：无过失，因凡夫为无明翳障损坏眼故。诸事物无自性，仅是了知为种种自性而已，于离无明垢染具慧眼之瑜伽师则不然。

 །དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས། ཨེ་མ་ཀུན་དུ་ བཟང་པོ་ཡིས།།སྐུ་དང་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཅན། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །སྐྱེ་བ་འདི་ནི་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །ཞེས་བྱ་བས། སྐྱེ་མེད་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་ལ། ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་གང་ཟག་གིས། །མདུན་དུ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་འཇུག་ཏུ་ཟད་ཀྱི། དོན་ལ་མཁས་པ་དག་གིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་རྟོགས་ནས་དེ་ཙམ་དུ་མི་འཛིན་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །དངོས་གྲུབ་ནི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའི་སའོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་མྱུར་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་ལྔ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཐབས་སོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུད་དང གདམས་ངག་གི་དོ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོད་ཀྱིས་ཀྱང་།བརྩམ་པའི་ཚད་དང་མི་ལྡན་ནོ་སྙམ་པ་དག་ལ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དོན་རབ་དང་ལྡན་པར་བརྩམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད། སྔར་མ་མཐོང་བའི་དོན་རབ་མཐོང་པ་ནི། མཐོང་བའི་ལམ་སྟེ་ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ།།དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་ལ། །ཆོས་བདག་མེད་པའི་མཉམ་ཉིད་ལས། །རང་སེམས་གཟོད་ནས་མ་སྐྱེས་པས། །སྟོང་པ་ ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ།།ཞེས་བྱ་བ་དེ་དང་ལྡན་པ་བརྩམས་པ་སྟེ། རྗེ་བཙུན་གྱིས་འདི་དག་དོན་མེད་པའི་བསྟན་ཆོས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ལ་གང་ཟག་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེ་ན། དབང་པོ་མཆོག་གིས་རྙེད་པའི་ཕྱིར། དམ་པ་དང་མཚུངས་པས་ཤིན་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་ བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་སོང་བའི་མཐུ་ལས་གྲུབ་པ་སྟེ།དེ་ཡང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་དང་། ཚོགས་གཉིས་སུ་བསགས་པ་དང་། གཉུག་མ་ལ་སྦྱངས་པ་དང་། སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་བཏབ་པ་དག་གིས་བླ་མ་ལ་གུས་པ་དང་། གདམས་པ་ལ་ངས་པ་ དང་།གདམས་ངག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། ཟབ་མོ་ལ་མི་སླག་པ་ནི་དབང་པོ་མཆོག་སྟེ། དེ་དག་གིས་བསྒྲུབ་བྱ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པའོ། །དེ་ཡང་བླ་མ་དང་མི་ལྡན་ན་དངོས་གྲུབ་ཉེ་བར་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བླ་མ་དམ་པ་བརྒྱུད་པ་དང་ཕྱིན་བྱིན་ གྱི་རླབས་སྨན་ལྟ་བུ་དང་།མཁས་པ་རྙོག་པ་མེད་པ་མཚུངས་པས་ཤིན་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་ནི་དགོས་པ་ཚད་མ་དང་བཅས་པ་བསྟན་པའོ།

如经所说："奇哉普贤尊，具足身语意金刚，以无生之理，宣说此生起。"以此，于无生显现种种时，此岸见者之补特伽罗，仅以现前明显显现而趣入而已，于实义诸智者则为无生性。了知此已不执著于此，即是大乐。悉地即殊胜悉地，为第十四地。如是速疾成就，即具五种方便。
若念：虽有续部与教授之真实义，然不具著作之量，为此当说："具最胜义而著。"一切法真实性，见前所未见之最胜义，即见道——空性智慧。
如经所说："远离一切事物，舍离蕴界处，能取所取等，于法无我平等中，自心本来未生故，即是空性自性。"具足此义而著作，尊者此等不成无义教法。
若问：何等补特伽罗当修行彼等？答："以上根获得故，应如圣者极修行。"此乃由往昔力而成就，即依止善知识、积集二资、修习本性、发大愿等，于上师恭敬、于教授确信、体验教授、于甚深无畏，是为上根，彼等获得所修故而修行。
若无上师则不能获得悉地，应如圣上师传承加持如药，及无迷惑智者般极修行。此等即示具量之必要。

 །ད་ནི་རྟོག་པ་བལྟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མདོར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ལས་ནི་བདེ་བ་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་ནི་དུས་ཀྱི་སྣ་རྩེ་ཚད་དུ་འཛིན་པའོ། །ཆོས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོག་པ་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་ནི་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་ཚད་དུ་འཛིན་པའོ། །ཆེན་པོ་ནི་བདེ་སྟོང གཉིས་མེད་དེ།ཕྱག་རྒྱ་ནི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ལྟ་བ་ཚད་དུ་འཛིན་པའོ། །དམ་ཚིག་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དོན་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་ནི་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་གཞན་དོན་ཚད་དུ་འཛིན་པའོ། །ད་ནི་དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། དེ་ལ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རང་གི་ངོ་བོ་བརྟག་པ་དག་ བྱ་སྟེ།ལས་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མཉམ་པ་སྟེ། བསམ་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། ཕྱག་རྒྱ་ནི་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་རང་གི་ངོ་བོར་བརྟགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེར་སྦྱོར་བ་གཞན་གྱིས་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ནི་ལས་ སུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་མིག་བལྟ་བ་དང་། ལྕེ་གཞིབ་པ་དང་། མཆུ་སོ་ས་གཟུང་བ་དང་། འོ་བྱ་ཞིང་འཁྱུད་པ་དང་། ནུ་མ་མཉེ་བ་དང་། གཡལ་བསླང་པ་དང་། ཀཀྐོ་ལར་པོ་ལ་བསྐྱོད་པ་ནི་ལས་སོ། །ཆགས་པ་ནི་གཏམ་གླེང་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ནི་ངག་གོ། །རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་ བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་།རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བློ་ཡོད་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཏེ། དེ་དག་ནི་གསང་བ་ནང་གི་དབང་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ནང་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱི་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ཕྱི་ལ་ལྟོས་ནས་མ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །གསུང་རབ་ལས། ཁྲུ་གསུམ་མཐེབ་སོར་ གསུམ་ལྷག་པ།དཀྱིལ་འཁོར་དག་གིས་བྱ་བ་ཡིན། །རིགས་ལྔ་དག་ལས་བྱུང་བ་ནི། །རིག་མ་དེར་ནི་གཞུག་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི། གོང་དུ་བཤད་པའི་བུམ་པའི་དབང་ངོ་། །མ་སྨིན་པ་ལ་ཡང་གསང་བའི་དབང་མི་ཐོབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཡང་དག་དེ་ནི་ ཇི་ལྟར་རྙེད།།བཅུ་དྲུག་ལོ་ལོན་དེ་བཞིན་དུའང་། །ཇི་སྲིད་ཤུ་ཀྲ་ལྡན་གྱུར་པ། །དེ་སྲིད་དུ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟེན། །ཞེས་བྱ་བས་ཤེས་པར་བྱའོ།

现今为观察分别，当略说：
关于所谓四印，即：事业印、法印、大印、三昧耶印。其中，事业即是乐，印即是执持时分边际为量。法即是观察蕴等无生，印即是以上师教授执持为量。大即是乐空无二，印即是以离心造作之见解执持为量。三昧耶即是圆满之义，印即是以二种色身利他执持为量。
今当广说彼等：其中当观察事业印自性。事业即身语意三平等，意乐为主，印即由上师教授观察自性。所谓事业印自性即俱生，应由他相应而观察，相应当知为事业。
其中，目视、舌舔、唇齿相持、亲吻拥抱、抚摸乳房、引起哈欠、于男女根摇动是为事业。爱语即言谈，金刚诵即语业。加持金刚与莲花，具足圆满佛智即意业。此等于秘密内灌时亦当了知。
若问：依内而有外耶？依外而有未成熟所作亦有。如经所说："三肘加三指，以坛城所作，从五部所生，应纳入明妃。"此说前述瓶灌顶。于未成熟者亦非不得秘密灌顶，如彼经云："如何获得彼真实，乃至十六岁，乃至具精液，尔时当依印。"应当如是了知。

 །གསང་བ་ཕྱིའི་དབང་ནི། སློབ་དཔོན་ཡབ་ཡུམ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི། ཨེ་བཾ་མ་ཡ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་པདྨ་ རྡོ་རྗེ་ལས་ངག་གི་རྩེ་མོས་བླང་བར་བྱ་སྟེ།།ལན་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས། ཕྱག་རྒྱའི་གདོང་ནི་གཡོགས་པ་དང་། །ཐབས་ཀྱི་གདོང་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། །དེ་ལ་བརྟེན་པའི་གང་བྱུང་བ། །སློབ་མའི་ཁར་ནི་སྦྱིན་ པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །སྐལ་ལྡན་སློབ་མ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཤུ་ཀྲ་ཕྱག་རྒྱས་མི་སྦྱིན་ཞིང་། །ཉ་ཕྱིས་དུང་ཆོས་དག་ཏུ་མིན། །པདྨ་རྡོ་རྗེ་གཉིས་དག་ལས། །འཆི་མེད་ལྕེ་ཡིས་བླང་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ལས་མི་ཉམས་པར་བྱའོ། ། གསང་བ་ནང་གི་དབང་ནི། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་མཆོག་གི་དགའ་བ། པདྨར་ཉམས་སུ་མྱོང་པར་བྱས་ལ། རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་བཅས་པའི་རོ་གཅིག་པ་དེ་ཉིད་མཐུས་བཟློག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས། དེར་ཡང་སློབ་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། ། རོ་གཅིག་པར་ཡང་བྱ་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བས་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །བསམ་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་གསུམ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོར་བྱེད་ཅིང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཤེས་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་བསམ་པ་ཡིན་པས་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ཡང གསུང་རབ་ལས།རང་རིག་ལས་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །བདག་དང་གཞན་ཡང་རིག་པ་སྤངས། །མཁའ་མཉམ་བརྟུལ་ཞུགས་སྟོང་པ་སྟེ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་མཆོག་།ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་འདྲེས་ཤིང་། །ཆགས་དང་ཆགས་མེད་རྣམས་འདྲེས་པ། །དེ་ ཉིད་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་།དེ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་མི་གཡོ་བ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །ལུས་ཀུན་ལ་ནི་རྣམ་པར་གནས། །དངོས་དང་དངོས་པོ་དེ་ལས་འབྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གི་མིང་ཅན་ལ་རབ་ཏུ་རྟོག་པར་བྱའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་སྐུ་གསུང ཐུགས་ཀྱི་རིག་པའོ།།མན་ངག་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་སྦྱོར་བ་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་ཟིན་པའོ། །དེ་དག་གིས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རང་གི་ངོ་བོར་བརྟགས་པའོ།

秘密外灌顶者，即阿阇黎父母双运，由其"诶旺玛雅"（ཨེ་བཾ་མ་ཡ，एवं मय，evaṃ maya，如是我）所变化之菩提心，应以舌尖从莲花金刚取之。以三次相应为无漏智生起之因。
如经所说："覆盖明妃面，方便面亦然，依此所生者，应施于弟子口中。"即是此理。具缘弟子亦当如是了知："不以明妃授**，非用贝壳法器，从莲花金刚二者，以不死舌当取。"不应违背此义。
秘密内灌顶者，于莲花中体验圆熟刹那胜喜，应以自证智慧一味之力返转。如经所说："于彼弟子行境，亦当作一味。"应当如是通达。
所谓"意乐为主"者，即作为三喜俱生之自性，因俱生与智不可分故为意乐，故成为主要。如经所说："从自证生智慧，离自他分别，等空瑜伽空性，有无自性胜，方便智慧相融，有欲无欲相杂，即是众生命，即是最不动，即此遍一切，住于诸身中，有无从此生。"应当观察此即字母吽（ཧཱུཾ，हूं，hūṃ，种子字）之名。
印即身语意之明。所谓"以教授"即由上师口诀摄持大贪相应。由此等观察俱生自性。

 །གལ་ཏེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་དག་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བུར་སྐྱེ་སྙམ་པ་ལ་བསྟན་ པར་བྱ་སྟེ།ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ལས་སྐད་ཅིག་མའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བའི་དགའ་བ་བཞི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐད་ཅིག་མའི་དབྱེ་བ་ནི་བཞི་སྟེ། དེ་ཡང་ཕན་ཚུན་མ་འདྲེས་པར་སྐྱེ་བས། དུས་དེས་ཕྱེ་བའི་དགའ་བ་བཞིའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་གང་ལས་ སྐྱེ་སྙམ་པ་ལ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་མཚུངས་པ་ནི། གསུང་རབ་ལས། བཅུ་དྲུག་ལོ་ལོན་མཛེས་པའི་དབྱིབས། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྨིན་གྱུར་ནས། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅུ་དྲུག་ནི་ལོ་སྟེ། དེ་དག་ལ་སྟོང་པར་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་ཡོད་དོ། །མཛེས་ པ་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྟེ།དེ་དག་ལ་བདེ་བ་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་ཡོད་དོ། །དབྱིབས་ནི་ཞི་བ་དང་དུལ་བ་དང་དེས་བ་དང་གདམས་ངག་འཛིན་པའི་རྟགས་ཅན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་དག་གིས་བྱིན་རླབས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བའི་ གནས་སུ་གསུངས་སོ།།དེ་ཡང་དུས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། སྐད་ཅིག་མ་བཞི་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་བཞི་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དང་། རྣམ་པར་ཉེད་པའོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཞེས་པ་ ནི།འགྲོ་བ་དྲུག་ཐ་དད་དུ་ཞེན་པ་དང་། གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་སྟོང་པར་སྨིན་པ་དང་། རང་ལ་བདེ་བ་དང་། སྟོང་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་གཉིས་མེད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། རང་གི་རྣམ་པ་ནི་མེད་ལ་ཡོད་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པ་ དང་ཐ་མི་དད་པའོ།།དེ་ཡང་རྟོག་པ་ལ་སྐྱེ་འགག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མར་བཞག་ལ། ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་པའི་སྒོ་ནས་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་རིགས་སོ། །དུས་དེས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་སྙམ་པ་ལ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དགའ་བ་བཞི་ནི་དགའ་བ་དང་། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། དགའ་བྲལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དགའ་བ་ནི་གཟུང་བའི་སྟོང་པ་དང་། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ནི་དགའ་བས་ཆེས་ལྷག་སྟེ། གཟུང་འཛིན་གྱི་སྟོང་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ནི། །རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ལས ལོག་སྟེ།ཆོས་ཀུན་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དགའ་བྲལ་ནི་རང་གི་ཕྱོགས་ནས་དགའ་བ་དང་བྲལ་ལ། གོང་གི་ཡེ་ཤེས་ངོས་འཛིན་པར་བྱེད་པས། བློ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དོ།


我来为您翻译这段藏文：
如果想知道俱生[现象]是以怎样的次第生起，应当这样解释：从业印中，以刹那的区分而分出四喜将会生起。刹那的区分有四种，由于它们相互不混杂而生起，以那个时间所区分的四喜智慧将会生起。
如果想知道从何处生起，应当这样解释：关于四印的相应，经典中说："十六岁美妙形态，俱生成熟之后"。十六是年龄，他们具有生起空性的能力。美妙是悦意，他们具有生起乐受的能力。形态是指具有寂静、调柔、温和以及持有教诫标志的手印们能生起加持，将成熟为不二的俱生智慧，如是宣说。
如果想知道时间的区分是怎样的，应当解释四个刹那：四个刹那是种种相、成熟相、离相和净治相。种种相是指执著六道差别以及能取所取相空性成熟，自身的乐受，远离空性二者的特征而体验不二，自相虽无而能起作用，因此与世间知无别。由于分别念有生灭，故立为刹那；从断除烦恼的角度来看是不混杂的，因此应知其差别。
如果想知道该时间所摄的智慧如何生起，应当这样解释：四喜即是喜、胜喜、俱生喜和离喜。喜是所取空性；胜喜较喜更胜，是能取所取空性；俱生喜远离常断边，与诸法俱生；离喜从自方面远离喜，由于能识别前述智慧，故具有心识。

 །དེ་ཡང་པདྨ་དང་། རྡོ་རྗེ་ལས་སྐྱེ་བ་སྟེ། པདྨ་དང་། རྡོ་རྗེ་ལས་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་སྙམ་པ་དག་ ལ་དེ་ཡང་།སྐད་ཅིག་ཡེ་ཤེས་བདེ་བ་ཆེ། །ེ་བཾ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ངེས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུད་དག་ལས་རྣམ་པ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པར་བཞག་ལ། འདིར་བཞི་པར་གཞག་པ་ནི་བླ་མ་དམ་པ་དག་གི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩིས་བཙན་ཐབས་ཀྱི་རྣལ་ འབྱོར་སུན་ཕྱུང་སྟེ།མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དབུས་སུ་བསྟན་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་གི་དབང་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་། དྲག་པོའི་སྦྱོར་བ་སྤངས་པ་ཡིས། །སྣ་ཚོགས་དེ་ནས་རྣམ་པར་སྨིན། །གསུམ་པ་མཚན་ཉིད་བྲལ་བ་སྟེ། །རྣམ་ པ་མེད་པ་དེ་ན་ཤེས།།ཞེས་བྱ་བས་རིགས་སོ། །དེ་ཡང་མ་ཡིན་ན། མཆོག་དང་དགའ་བྲལ་དབུས་སུ་ནི། །མཚོན་ཆ་ཤེས་ནས་བརྟན་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་འཐད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་ཉེད་པ་གསུམ་པར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། རྣམ་ཉིད་ཀུན་དུ་སྤྱོད་ ཅེ་ན།།གསུམ་པ་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་གསལ་ཏོ། །དེ་བས་ན་བཙན་ཐབས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། རིགས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ལུང་དང་འགལ་ལོ། །གལ་ཏེ་འདི་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དྲུག་པའི་སྒྲ་སྟེ། དགའ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་ལྟོས་ པའི།མཆོག་གི་དགའ་བ་དང་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་ནི་དབུས་མ་སྟེ་དེ་ཉིད་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་གསུམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་སྟེ། རིགས་སོ་ཞེ་ན། གསུང་རབ་ལས། དགའ་བྲལ་དང་པོ་མཆོག་གི་མཐའ། །སྟོང་དང་སྟོང་མིན་ཧེ་རུ་ཀ་། ཞེས་བྱ་བས་གསལ་ཏོ། །དེ་ལ་གསུམ་པ་དགའ་བྲལ་ཡིན་ལ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་དང་པོ་སྟེ། མཆོག་གི་མཐའོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། །དགའ་བྲལ་དང་པོ་མཚོན་པར་བྱ། །དེ་ནི་དགའ་བ་གསུམ་བྲལ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བས་གསལ་ཏོ། །དེ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ་ཞེན་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཉེད་པ་སྤྱོད་པར་བརྗོད། །རང་གི་བདེ་བ་ཟ་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བས་གསལ་ཏོ། །དེ་བས་ན་རྟོགས་པ་མི་རྟོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་གྲགས་པས་ཀྱང་གནོད་ལ། དེས་པར་བྱེད་པ་དང་ཡང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་། དགའ་བ་དང པོ་སྣ་ཚོགས་ཉིད།།མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྣམ་པར་སྨིན། །དགའ་བྲལ་དགའ་བ་རྣམ་པར་ཉེད། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཚན་ཉིད་བྲལ། །ཞེས་བྱ་བས་དགའ་བྲལ་ནི་རྣམ་ཉིད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
此外，从莲花和金刚生起，如果有人认为不从莲花和金刚生起，对于他们，应当确定"刹那智慧大乐，安住于诶旺"这句话。
虽然在续部中立为无相的第三刹那，而在此立为第四，这是依据殊胜上师们口中甘露，破除强制瑜伽，将离相刹那安立于中间，应知这是从最胜义的角度而言。此外："舍弃猛烈瑜伽后，种种相后圆满熟，第三离诸相，无相于彼知。"以此可知。
若非如此，所说"胜喜与离喜之中，了知利器当坚固"这句话也将不合理。若说净治为第三，"净治遍行时，如何许为第三？"这句话已经明示。因此，强制瑜伽既违背理性又违背教证。
若说这是第六决定出生音，由于依于喜和俱生，胜喜和离喜是中间的，以其为主要故是第三，因此是离喜，这样认为是合理的。经典中说："离喜为初胜喜边，空与非空黑热嘎。"由此明了。
若说其中第三是离喜，依于俱生是第一，是胜喜的边际，这是不对的。"应当标示初离喜，即是远离三种喜。"由此明了。若说这与前面相同也不对，"宣说净治而行持，即是自乐月性故。"由此明了。因此，怎么会有不了解了解呢？是不会有的。因此，世间共识也能破除，且与调柔相违。
另外："喜为初种种，胜喜为圆熟，离喜为净治，俱生离诸相。"由此可知离喜即是净治。

 །གཞན་ཡང་། དགའ་བ་དང་པོའི་འགྲོ་བ་ཉིད། །དེ་བཞིན་མཆོག་དགའ་འགྲོ་བ་ཉིད། །དགའ་བྲལ་དགའ་བ་ འགྲོ་བ་ཉིད།།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་གསུམ་མི་དམིགས། །ཞེས་བྱ་བས་དགའ་བྲལ་འཁོར་བར་སྟོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་དགའ་བྲལ་གསུམ་པ་ཡིན་ན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མི་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་རྒྱུད་དང་འགལ་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་ངོ་བོ་ང་། །མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོ་ཅན། །ཞེས་བྱ་ བ་དང་།འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན། དགའ་ཕྱིར་དེ་ཚེ་དཔྱོད་མེད་དེ། །མཚན་ཉིད་མེད་པར་རིགས་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་བྲལ་བར་རིགས། །བདེ་བ་གསུམ་པ་དེ་ཉིད་ཡིན། །རང་རིག་ཉིད་དེ་དངོས་གྲུབ་འགྱུར། །ལུང་གི་དོན་དང་མཚམས་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས་ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པ་གསུམ་པ་རྟོགས་པར་བྱའོ།།དེ་བས་ན་དམ་པ་ནི་རྟོགས་པ་དང་མི་ལྡན་ཏེ། གོ་རིམས་གནས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་མ་ཡིན་ནོ། །དྲག་པོའི་དབང་ལ་ནི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བས་མཐར་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དམན་པ་ནི་ངན་པ་སྟེ། རྒྱས་འདེབས་པ་མེད་ པའི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་པ་ཙམ་ལས་གཉིས་མེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་སྐད་ཅིག་མ་དང་དགའ་བའི་གོ་རིམས་ཀྱི་མི་གནས་ཀྱང་།དོན་དང་མི་ལྡན་ཏེ་གདོལ་པ་ལ་རྒྱལ་པོར་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དྲག་པོ་ནི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱས་པ་སྟེ། དབང་ནི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ སྐད་ཅིག་མ་དང་།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་མཐར་འདོད་པའི་ཕྱིར། གོ་རིམས་ཀྱང་འཁྲུལ་ལ་རྟོགས་པ་ཡང་གོང་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། བཟང་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་འདོད་པ་ཡང་། །ཁོ་བོས་དགག་པར་བྱ་བ་ཉིད། །རྡོ་རྗེ་ནང་གི་རྣམ་བཅས་ཏེ། །དེ་ཡི་རྩེ་མོར་རྣམ་མེད་ ཉིད།།དབུ་མར་གནས་ཞེས་གང་སྨྲ་བ། །ཁོ་བོའི་བླ་མ་དེ་མི་འདོད། །ཅེས་བྱ་བས་གསལ་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་ནི་སྔོན་དུ་ཞེན་པ་འབའ་ཞིག་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལས་འདས་པའི་ནི་ཆད་པའི་མཐའ་ལ་ལྟུང་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེའི་ནང་དུ་དེའི་རྩེ་དང་། །ཐོད་པའི་ནང་དུ་ ལྷུང་བ་དང་།།བར་དུ་འདུག་པའང་མི་འདོད་ལ། །དེ་ཉིད་བླ་མའི་ཁ་ལ་རིག་།ཅེས་བྱ་བ་ནི། བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་ཕྱེད་ཐིག་ལེ་འཆང་གི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
另外："初喜即流转，如是胜喜亦流转，离喜之喜亦流转，俱生喜三不可得。"由此说明离喜是轮回。
若说离喜是第三，则与说明俱生无分别的续部相违，如说："我是俱生喜自性，胜边具有初离喜。"这样就不合理了。
因此："因喜彼时无观察，应当成为无相性，是故应成离诸相，彼即是为第三乐，自证本性成悉地，不符契经之义理。"由此应了知俱生是第三。
因此圣者虽不具证悟，虽住于次第却非真实。关于猛利灌顶，说是离相性和以俱生喜为究竟的说法是低劣的。因为没有印持，仅仅是体验而已，不具有无二的证悟，虽不住于刹那和喜的次第，但不具实义，如同称旃陀罗为国王一般非为真实。
猛利是以力而作，灌顶是因为欲求离相刹那和俱生喜为究竟，次第也错乱，证悟也如前所说，即是不善。"其他诸见解，我当作破除，金刚内具相，其顶无相性，说住于中脉，我师不许此。"由此明了。
为什么呢？因为他们主要是先前的执著，超越此者则堕入断边，"金刚内其顶，落入颅腔中，安住中间等，皆不应许可，此即师口诀。"这是具有十六半分明点的薄伽梵。

 །དེ་ཡང་བླ་མའི་ཞལ་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི། གཉིས་འདས་ནས་ནི་གཉིས་མཉམ་པ། །རྡོ་རྗེ་ནས་ལྷུང་པདྨར་རེག་།མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་ནས་ ལྷུང་བ།།རྡོ་རྗེ་པདྨ་ལ་རེག་པ། །རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུས་རྒྱས་གདབ་ཅིང་། །འབྲས་བུ་ལ་ཡང་རྒྱུས་རྒྱས་གདབ། །འདི་ནི་བདེ་ཆེན་རྒྱལ་པོ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས་ནོར་བུ་ལྟ་བུའི་དོན་རྙེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུན་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏེ། འདིར་དྲང་བའི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་འམ། ཡང་ན་ བརྩམས་པ་ལ་དོན་མེད་དེ་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ།སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི་བླ་མའི་ཞལ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ང་རྒྱལ་བའི་བློ་འཇུག་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་གིས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། བཙན་ཐབས་དགོང་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་ཤེས་ནི་ལྟོས་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདེན་པ་གསུམ་པས་བསྟན་པ་ལྟར་རྗེ་བཙུན་པས་ཀྱང་སྟོན་ཏེ། དབང་དེས་པ་དང་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལྟར། བདག་གིས འདིར་རྒྱས་པར་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་སླའོ།།ད་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གྲིབ་མར་གྱུར་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཉམས་སུ་བླངས་པ་ནི་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱས་ལ་རྟོག་པའི་དོན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཕྱོགས་སྔ་མ་གཉིས་དང་འདོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་གྲིབ་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།མཚོན་བྱེད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ། །མཚོན་བྱ་མཚོན་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། འདྲ་བ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དངོས་མ་ཡིན་པས་ཡེ་ཤེས་མ་རྙེད་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གྲིབ་མའོ། །འདྲ་བ་ཙམ་ གྱིས་མཚོན་པར་མི་ནུས་སྙམ་པ་ལ།གྲིབ་མའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མཚོན་པར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཆུའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུར། ཁོང་དུ་ཆུད་པས་དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནམ་མཁའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་མཚོན་ པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཡང་དཔེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གྲིབ་མར་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཞེ་ན། དེ་བས་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གྲིབ་མར་སྨྲ་བ་ནི་ཤེས་རབ་བོ་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྐྱེན་གཞན་ ལས་སྐྱེས་པ་དང་།འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྤུ་གྲི་དང་ཁྱད་ཉེ་བ་དང་། ཆེད་དུ་བཅོས་པ་ཡིན་པ་དང་མའི་བུ་མོ་ལས་བྱུང་བའི་རིགས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
此外，从上师口中应当了知：
"超越二者成等二，金刚落下触莲花，不动金刚由上落，金刚触及于莲花，
因上果德作印持，果上因德亦印持，此即大乐之王者。"
由此应知获得如宝之义。
若问：相续是了义，此处成为不了义，或者所作无义而成错乱？答：非也。因为密乘依赖上师口传，以及为了断除他人以智慧傲慢心趋入，故为从口中所应了知之义。
若问：因为以真实成就，故不应思维强制方便？答：非也。因为定解是依托而成就。如三谛所说，至尊也如是宣说："灌顶及与彼相顺，如世尊所说，我于此广说。"此义易解。
现在应当宣说俱生成为影像：实修应从上师口中了知，当解说观察之义。彼等前说二者与诸见解，因未得俱生智慧故为影像。
能诠之体验中，因能诠所诠故为俱生，因仅是相似故非真实而未得智慧，即法印影像。
若念仅以相似不能表诠，影像俱生者，是为令通达与俱生相似之智慧故。又如水月般表诠俱生，因通达故能表诠如虚空月般之实际俱生。
若问：以事业手印智慧立为影像之因由为何？故说"说俱生影像即智慧"，即智慧事业手印。从彼所生智慧是从他缘所生，与贪欲剑相近，是刻意造作，是从母女所生之类。

 །དེ་བས་ན་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེས་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཚོན་པར་ནུས་སམ་ཞེ་ན། དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཇི་ལྟ་བུ་མཚོན་པར་ནུས་སོ།།དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྐྱེས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་གདགས་ཤེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། མ་བཅོས་པས་ཇི་སྲིད་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མཚན་དང་ལྡན་པར་གཞག་རིགས་པའོ། །དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་དག་ཕུང་པོ་ལ་སོགས པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ཏེ།དེ་ཡང་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཆོས་ཡིན་ཏེ། དཔྱད་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ཡང་ཉམས་སུ་ཇི་ལྟར་བླང་ཞེ་ན། མ་བཅོས་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ལུས་ངག་ཡིད་ གསུམ་གྱིས་འབད་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ།གཞན་གྱིས་བརྗོད་དུ་མེད་པ། གཞན་རྗོད་པ་མེད་པ། གཞན་ལ་བརྗོད་པ་མེད་པ། ཇི་སྲིད་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་དག་པའོ། །དེ་ཡང་ གསུང་རབ་ལས།གཞན་གྱིས་བརྗོད་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །གང་ལས་ཀྱང་ནི་རྙེད་མི་འགྱུར། །བླ་མའི་དུས་ཚིགས་བསྟེན་པ་ཡིས། །བསོད་ནམས་ལས་ནི་རང་བཞིན་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ནི་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་བས་ན་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་དག་གིས་ མཚོན་བྱ་མཚོན་པར་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར།ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཐོབ་ནས་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་གི་ནི་གོ་བ་ཡང་ཅི་ཞེ་ན། རྒྱུ་མཐུན་པའི་འདྲ་བར་འབྱུང་བས་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་འབྱུང་སྙམ་པ་དག་ལ། དེའི་ཕྱིར། ཨེ་ཡི་ཆ་བྱད་བཟང་ པོ་གང་།།དབུས་སུ་བཾ་གྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་གནས། །སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ཟ་མ་ཏོག་།ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཨེ་ནི་ཨེ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་སྟེ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ལས་ཆོས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀུན་འབྱུང་བའི་ དབྱིངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆ་བྱད་ནི་རིགས་ལྔ་ལས་བྱུང་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་ལོ་གྲངས་ཚད་དང་མཐུན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，依于智慧的智慧即是智慧智。若问：彼能否表诠实际智慧？能如实表诠实际智慧法印。
若问：实际智慧如何？为此当说明：由智慧智所显示的俱生智慧即是无生性。
若问：为何于法印安立为俱生？因为若是俱生，即是一切法之自性；以无造作故，乃至自相清净。"为何"是指应当以具理由而安立。
又彼等离无生戏论，与蕴等俱生，故为一切法自性。又彼等显现种种之时即是法，以观察无生故为俱生。
若问：如何实修？谓"以无造作"，即如身语意三者勤作之觉知，不可言说，他不能说，无他言说，无对他言说，乃至法印俱生，因无差别故自相清净。
如经中说："他不能说俱生性，从何处亦不可得，依止上师时机故，从福德知其自性。"此等即是实际智慧。
因此，由彼等事业手印能表所表，故获得事业手印后生起同类果。若问：彼等之理解为何？以生起同类相似故，此义易解。
若念彼等如何生起，为此：
"具妙E字相，中以VAṂ庄严，一切乐之处，佛陀宝藏器。"
因此而有。其中，E即法界（梵文：DHARMADHĀTU），从三解脱门中轮回与涅槃，因是彼等一切生起之界故。
形相即与五部所生律仪及年数量相顺。

 །བཟང་པོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་། དཀར་ཤམ་སྔོ་བསངས་སྐྲ་སེར་ལི། །ནུ་མ་སྲ་འཁྲེགས་རྐེད་པ་ཕྲ། །བྷ་ག་འཁྱིལ་བ་ ཡངས་པའི་ཚུལ།།བཞིན་མཛེས་བྱེད་མཁས་པ་ཡི་དྲི། །དད་དང་སྙིང་རྗེ་ཚོགས་སོགས་བརྩོན། །རྒྱུད་འཇམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་གང་ཤེས། །ཧ་ཅང་རིང་མིན་ཐུང་བ་མིན། །ཁྲོ་དང་ཉོན་མོངས་ཉེས་སྤངས་པ། །གཞོན་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན། །དཔའ་བོ་དག་ལ་གུས་ བྱེད་ཅིང་།།འདོད་ལ་མ་ཆགས་ཕན་སེམས་ལྡན། །དེ་ནི་མཆོག་གི་གྲོགས་སུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་བྱའོ། །དབུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྟོང་པ་བདེ་བས་གང་བའི་བདག་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དག་གི་ཐིག་ལེས་སྨིན་པའི་གནས་ནི་ཨེའི་བདག་ཉིད་ཀ་ཀོ་ ལའོ།།དེ་གཉིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ནི། ཝཾ་གྱི་བདག་ཉིད་བོ་ལའོ། །དེ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་སྦྱོར་བ་ལས། སྐད་ཅིག་མ་ལ་དགའ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་སྐྱེའོ། །བདེ་བ་ནི་འབྲས་བུའོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མ་ལུས་པའི་དོན་ཏེ་སྐུ་བཞི་དང་ ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་བདག་ཉིད་ལའོ།།དེ་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་མཚུངས་པ་སྟེ། དགའ་བ་སྤྲུལ་བའི་མཆོག་ལོངས་སྤྱོད། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་སྐུ་ལ། །དགའ་བྲལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཆགས་པ་མ་ཡིན་ཆགས་བྲལ་མིན། །བར་མ་ལ་ནི་ ཡོད་པ་མིན།།གསུམ་པོ་སྤངས་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བས། ཡེ་ཤེས་ལྔ་གཟུང་བར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ནི་སེམས་ཅན་འབྱུང་བའི་དོན་གྱིས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་དོན་མཚོན་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཟ་མ་ཏོག་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འབྱུང་ བའི་དོན་གྱིས་སོ།།དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དང་མངོན་དུ་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་ལ་ཕན་ཡོན་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཆོག་པར་འཛིན་པ་ན་དེ་དགག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་བློ་དམན་པའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཤེས་ རབ་ཡེ་ཤེས་བསྒྲུབས་ནས་རྟོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཡང་།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མྱོང་ཞེས་ཟེར་ན་དགའ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ནི་དཔེར་ན་མེ་ལོང་ལ་བརྟེན་ནས་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང་འདྲའོ།

我来为您翻译这段藏文：
所谓"妙善"，即具相者。其相为：
白净蓝眼金发丽，
乳房坚实细腰姿，
密处盘绕广大相，
容颜端丽善巧香，
信悲精进诸资粮，
性柔解悟菩提心，
不太高大亦非矮，
远离嗔恚诸烦恼，
年轻具足三摩地，
恭敬勇士具大力，
无著利他心具足，
此为最胜之伴侣。
所谓"中"者，即空性与乐性圆满之本性大乐点所成熟处，为E字本性之KA KO LA。二者之体验即为VAṂ字本性之BO LA。由与彼无二瑜伽，刹那生起喜智庄严。
乐即是果。"一切"者意为无余，即四身五智体性之自性。又彼因果相应：
"喜为化身胜受用，
俱生即是法身性，
离喜即是自性身。"
又：
"非贪非离贪，
中间亦非有，
离三故俱生，
说为正菩提。"
以此摄持五智。
佛陀者，为众生生起义故。珍宝者，能表珍宝义故。藏器者，为体验生起义故。又如一切众生本具大手印故，及现证故。
若谓彼等具如是功德故而生知足，当遮止之。如是智慧浅薄之阿阇黎们，虽修持般若智而无证悟，虽未近得果位，然说已体验俱生，此虽生喜，然彼等如依镜现面影般不成真实。

 །དེ་ནི་སྔོན་དུ་ཡང་ མ་གྲུབ་ལ་ད་ལྟར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ཏེ།བློ་དམན་པ་ནི་བློའི་ཤེས་རབ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་དོན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་དམན་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས། བུམ་པ་དང་གསང་བ་དང་ཤེས་རབ་ ཡེ་ཤེས་བཞིའི་མན་ངག་དང་བཅས་པས་སློབ་མ་ལ་བསྒྲུབས་ནས།རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་མི་ལྡན་པས་དབང་བཞི་དང་བྲལ་ཏེ་འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཡང་། དུས་ཀྱི་སྣ་རྩེ་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་རྒྱས་ གདབ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་མཆོག་གོ་ཞེས་ཟེར་ནས།མཐར་ཕྱིན་པའི་ང་རྒྱལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ནི་དཔེར་ན་བཞིན་ནི་མེ་ལོང་དང་བར་ནམ་མཁའ་སྣང་བའི་འོད་རྣམ་ལ་བརྟེན་ནས་བཞིན་གྱི་གཟུགས་ཅི་འདྲ་བ་ཅིག་བྱུང་བ་སྟེ། རྐྱེན་གྱི་དབང་ནི་སྣང་དུ་ཟད་ཀྱི་དེ་ནི་ བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་ཀྱང་། རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་མྱོང་དུ་ཟད་ཀྱི། དེ་ཉིད་ཁོ་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དང་འདྲའོ། །དེ་དག་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་དེས་བསྟན་པའི་རྒྱུད་རྣམས་དང་། དབང་གསུམ་པའི་དུས་སུ་ཡང་མ་གྲུབ་ལ། མཁས་པ་དག་གིས་ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་ཡང་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་ལུང་དང་རིགས་པ་དང་བླ་མའི་གདམས་ངག་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུ་དགྲ་དཔེར་ཡང་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་བཞིན་གྱི གཟུགས་བརྙན་ནི་འདྲ་བ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བས་སྟོན་ཏེ།མེ་ལོང་གི་ནང་ན་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་གནས་པ་ནི་བཅོས་མ་ཡིན་ཡང་མ་བཅོས་པའི་བཞིན་གྱི་དྲི་མ་སེལ་བར་ནུས་པ་ནི། དྲན་པ་ཙམ་ཉིད་དུ་གནས་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དུས་ཀྱི་སྣ་རྩེ་བཅོས་མ་དེ་ དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ངོ་བོ་སྟོན་པར་ནུས་ཏེ།འདྲ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་ངེས་པར་བྱེད་པ་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཙམ་མཐོང་བ་ལ། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་རང་གི་བཞིན་ཞེས་འཁྲུལ་པས་དགའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ཉིད་ ཆོས་དང་ཆེན་པོ་སྟེ།བདེ་སྟོང་སྤྱིའི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དོན་དེ་དག་ངེས་པར་བྱེད་པ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། རྐྱེན་གཞན་ལས་སྐྱེས་པས་ན་གཞན་གྱིའོ།

我来为您翻译这段藏文：
此说明其既未曾成就，现今亦未成就之理。智慧浅薄者即慧智，以决定一切法义故而令无生。不具彼者即为浅薄。如是阿阇黎们，以瓶灌、密灌、慧智灌及口诀为弟子修持，然无证悟法印，离四灌故不得大手印果位。虽于时分末际体验譬喻俱生智，以具气脱及印持故，谓此为胜，生起究竟慢心。
彼等如同面容依镜及虚空光明而现影像，仅由缘力显现而已，然非真实面容。如是彼等譬喻智慧亦复如是，仅由缘聚而有体验，然非无生义之真实智慧。
彼等于过去、未来、现在诸佛及所说续部，乃至第三灌时皆未成就。诸智者于现今亦从教理、上师教授及体验中，未证实为义智故。
若谓如是不应作为对比之喻，则说应知仅是相似而已。如镜中面影虽是造作，然能除去未造作面容之垢，仅住于忆念故。如是业印时分末际造作，能示法印体性，应以相似性了知。是故见到决定面影之相似因，世人错执为自面而生欢喜。
此即法与大性，即乐空总相与自相。决定彼等义者即业印，从他缘生故为他性。

 །དངོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །མཚོན་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཐུན་པས་ན་སྟེ། དཔེ་ཙམ་མཐུན་ པ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་རང་བཞིན་མཐོང་ཞེས་འཁྲུལ་པས་དགའ་བར་འགྱུར་བ་ནི་རྨོངས་པ་སྟེ།ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་འབའ་ཞིག་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་ཞེས་བྱ་ལ། ཕལ་ཆེར་སྐལ་པ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རྣམས་སོ། །དེ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་ལ་ཡོད་པ། རང་གི་རང་བཞིན་རང་ གིས་མཐོང་།།ཞེས་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ལ་འཁྲུལ་པས་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་དགའ་བར་འགྱུར་བ་ནི་བླུན་པའོ། །དེ་དག་དགའ་ཞིང་མགུ་པས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་གཏམ་ཙམ་ཡང་མི་འདྲིའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མ་ཤེས་ན། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅོས་མ་འབའ་ ཞིག་ལ་ཞེན་པས།མ་བཅོས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། དགའ་ཞིང་ཞེས་འདོད་པ་རྗེས་སུ་གཞོལ་བའོ། །བདེ་བས་མགུ་བ་ནི་བླ་མ་བསྟེན་ཅིང་བླ་མའི་གདམས་ངག་ གཙོ་བོར་མི་འཛིན་ཏེ།ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རྟེན་ཙམ་ཡང་མི་འདྲིའོ། །དེ་བས་ན་རྟོག་པ་དང་མི་ལྡན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མ་ཤེས་པ་ན་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བྱས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་དང་། རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པ་དང་། བདེ་ བཙམ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཐའ་དང་བཅས་པ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་རྒྱུ་བཅོས་མ་འབའ་ཞིག་ལ་ཞེན་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་བཅོས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལམ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ།།ད་ནི་དཔེའི་སྒོ་ནས་བཅོས་མ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་འཐད་པ་སྟོན་ཏོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིགས་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་རིགས་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱིས། མི་མཐུན་པའི་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སཱ་ལུའི་ས་བོན་ལས་སཱ་ལུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་ཅིའི་ ཕྱིར་ན་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་མ་བཅོས་པ་ལས།བཅོས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་ཆོས་དང་ཆེན་པོ་གཉིས་མ་བཅོས་པའི་ཕྱིར་ལམ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་མི་རིགས་ཏེ། གཅིག་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་གཅིག་པའམ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་གཅིག་བརྟག་གོ། །དོན་དུ་གཅིག་པ་ནི་བདེན་ཏེ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
因非实体故为影像。因为是能表故为相似，仅于相似之喻，世人错执为见到自性而生欢喜，此为愚痴。唯见此岸者称为世人，大多因福德浅薄故。
又如"大手印于自中有，自性由自见"，于实相错乱而喜于有漏之乐，此为愚昧。彼等欢喜满足，甚至不问法印之语。
若不知法印，唯执著造作之业印，如何能生起无造作之俱生智慧？必不能生。所谓"于彼"即指业印；"欢喜"即随顺贪欲；以乐满足者不依止上师，不以上师教授为主，甚至不问法印之所依。
是故无有证悟，因不成为受用，不知法印而作业印故为无常，从缘生故为无生，仅是乐故有边际。如是离证悟而唯执著造作因，故离大手印无造作俱生智慧之道，如何能生？必不能生。
今以喻门显示因是造作故之理。何以故？从相似因生相似果，非从不相似因。如从稻种生稻，非从麦生，此易解也。
何以故，从法印无造作，生造作俱生智慧。若谓法与大二者因无造作故，道果二者不应理，应为一体。
非也，当观察为义智一体，抑或体验一体。义上一体诚然，以现空不二故即乐空不二。

 །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་བཞག་པར་རིགས་སོ། །དེ་ཉིད་དུ་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མ་བཅོས་པ་ནི།རོ་མཉམ་དང་ལྡན་པའི་མ་བཅོས་པ་སྟེ། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མ་བཅོས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ནི་རོ་མཉམ་དང་བྲལ་བའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ཇི་ལྟར་སྦྱངས་པས་ ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་འབྱུང་སྙམ་པ་དག་ལ།བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཉིད་ལས་མི་ཕྱེད་པར་སྤྱད་ན་འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་མི་ཕྱེད་པར་སྤྱད་པ་ནི། དགའ་བ་བཞི་པའི་མན་ངག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ བའི་ཕྱིར།བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཉིས་མེད་ཀྱི་རོ་མཉམ་གྱིས་མི་ཕྱེད་པར་བྱས་ཤིང་མ་ཡེངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱད་ན། འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་ཆས་སུ་འབྱུང་ཞིང་འཆར་བར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་སྔར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་དག་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་མ་ གསུངས་ཏེ།ེ་ཡི་ཆ་བྱད་བཟང་པོ་གང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དཔེའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་དང་ཡང་མི་འགལ་བའི་དོན་ནི། སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ཟ་མ་ཏོག་ཞེས་བྱ་བས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྡན་ན། མཚོན་བྱེད་དཔེར་ རིགས་པ་སྟོན་ཏེ།།ཕྱག་རྒྱ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གྲིབ་མ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེའི་གནས་དང་བཞིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕྱག་རྒྱ་ནི་རིག་པ་ཉིད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཏོ། །གྲིབ་མ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེས་མཚོན་པའི་མཚོན་བྱའོ། །དེ་བས་ན་མཐོང་བའི་གནས་ཡིན་ལ། མྱོང་བའི་གཞི་ཉིད་དོ། །དེའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་གྲིབ་མར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་བྲལ་བས་འཁོར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དཔེའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་ནི་མཆོག་གི ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་པདྨའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་རིན་པོ་ཆེའི་ལས་དགའ་བའི་ཚོགས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།པདྨ་དྲི་མ་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །བདེ་བ་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
体验则应以共相和自相的差别来安立。若问何为如是安立之因，故法印无造作即具等味之无造作，为共相。由此生起大手印无造作俱生智慧，为离等味之自相。
若有人疑问如何修习法印而生大手印，当为彼等开示：故若不离法印而行持，则将生起大手印果。不离法印而行持者，由第四喜之教授而体验，以乐空不二之等味而不分离，以无散乱而行持，则果位大手印将自然显现。
若问与前说相违否？彼等汝未说明差别。如说"彼之妙好相"等，是显示譬喻功德，与此义不相违已为《佛宝匣》所说。
今示业印若具法印则为能表之喻：手印是佛之影，即智慧宝所依四者。手印即觉性，"佛之"是指义理，"影"即出世间智慧，"智慧宝"即所表。故为见处，即体验之基。随其而行则成影，意即离法印则成轮回。
彼等譬喻智慧因能生起胜智，故业印莲花为一切佛陀生处宝，生起喜聚。莲花即无垢义，为执持安乐者。

 །དེ་ཡང་ཨོཾ་པདྨ་སུ་ཁཾ་ དྷ་ར།མ་ཧཱ་རཱ་ག་སུ་ཁཾ་ད། ཙ་ཏུར་ཨཱ་ནནྡ་བྷ་ག་བི་ཤྭ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཀཱ་ཪྻཾ་ཀུ་རུ་ཤྭ་མེ་ཞེས་བྱ་བས། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་བདེ་འཛིན་ཅིང་། །ཆགས་པ་ཆེན་པོས་བདེ་སྟེར་བ། །དགའ་བ་བཞི་ཡི་དབང་ཕྱུག་ནི། །པདྨར་བསྡུས་པའི་འབྲས་བུའོ། །ཞེས་བྱ་བས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི།སྙིང་པོའི་དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་སོ། །འབྱུང་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་འབྱུང་བའི་གནས་ལ་གདགས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་ནི་འདོད་པ་འབྱུང་བའི་དོན་ཏོ། །དགའ་བའི་ཚོགས་ནི་བཞིའོ། །སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ།།དེ་ཡང་བདེ་གཤེགས་གང་དུ་བཞུགས་པ་དང་། །འཆགས་པ་དང་ནི་བཞེངས་པ་དང་། །སེང་གེ་ལྟ་བུར་གཟིམས་པ་ཡི། །གནས་དེ་ལ་ནི་བདག་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ད་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་དགའ་བ་བཞི་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཨེ་བཾ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་བོལླ་དང་ཀཀྐོ་ལ་བསྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ལས། ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱི་ནས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཐ་མི་དད་པས་ཁྱབ་པའི་དོན་དམ་པ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པར་ནོར་བུའི་ནང་དུ་སོན་པས། སྐད་ཅིག་མའི དུས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དགའ་བའི་མིང་ཅན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།ེ་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ་སྟོང་པ་སྐྱེ་བའི་གནས་སོ། །བཾ་ནི་ཐབས་ཏེ་བདེ་བའི་གནས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་དབྱིབས་སོ། །བོལླ་དང་ཀཀྐོ་ལ་ནི་བརྡར་སྨྲས་པའོ། །བསྲུབ་ཅིང་བསྲུབས་པའི་ སྦྱོར་བ་ལ་ནི་བསྐྱོད་པ་དང་ཁྱད་པར་བསྐྱོད་པའོ།། ནི་མ་སྐྱེས་པ་ལ་བཾ་ནི་བདེ་བ་སྟེ། དྷཱུ་ཏཱི་ནི་གཉིས་མེད་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ནི་ཀུནྡ་ལྟ་བུའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོད་པས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
此即"嗡 巴德玛 苏康 达热 玛哈 热嘎 苏康达 匝图 阿南达 巴嘎 比夏 吽吽吽 嘎亚 库如 夏美"（咒语应以四种形式显示，但由于缺乏完整的梵文对照，仅作音译）。
意为：
持五智之乐，
以大贪施乐，
四喜之自在，
摄于莲花果。
"一切佛"即心要义之佛。"生处"因仅依觉悟而立，故安立为众生生处。"宝"即满愿之义。"喜聚"即四喜。"将生起"即依次第而体验。
又如所说：
"善逝所住处，
行住与卧处，
如狮子安卧，
彼处我顶礼。"
由此亦当了知。
今当宣说业印之四喜：于此，由诶旺手印波拉与嘎果拉搅动之瑜伽，从阿瓦杜帝中，世俗菩提心与胜义无别遍满，入于宝珠之中成为不二，刹那所摄之喜名俱生智慧将生起。
"诶"即般若，为空性生处。"旺"即方便，为乐之处。"手印"即形相。"波拉与嘎果拉"是密语。"搅动"即动摇与殊胜动摇。"阿"即未生，"旺"即乐，"杜帝"即不二空，"世俗"如白色。"菩提心"即具智慧力故。

 །ཐ་མི་དད་པའི་ཁྱབ་པ་ནི་ལུས་གང་ན་གནས་པ་ན་རྩ། དེ་ལ་ ཐིག་ལེ་དེ་ལ་ཤེས་རབ་དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཁྱབ་ཅིང་།གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ་འཁོར་ལོ་བཞི་ནས་འབྱུང་བ་བཞིའི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པ་བཞིའི་ངོ་བོ་ལ། ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ཆོས་མཐུན་དགའ་བ་བཞིར་གནས་པ་ནི། དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་གནས་སུ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་། ཨེ་ནི་ས་རུ་ཤེས་བྱ་ སྟེ།ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྤྱན་མ་ཉིད། །འདབ་མ་དྲུག་ཅུ་བཞིར་ལྡན་པའི། །ལྟེ་བ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོར་གནས། །བཾ་ནི་ཆུ་རུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མཱ་མ་ཀཱཾ། །འདབ་མ་བརྒྱད་ལྡན་འདམ་སྐྱེས་མ། །སྙིང་ག་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་གནས། །མ་ནི་མི་རུ་བསྟན་པ་སྟེ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ གོས་དཀར་མོ།།བཅུ་དྲུག་འདབ་ལྡན་ཆུ་སྐྱེས་ལ། །མགྲིན་པའི་ལོངས་སྤྱོད་འཁོར་ལོར་ལྡན། །ཡཾ་ནི་རླུང་དུ་རབ་ཏུ་བསྟན། །དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་སྒྲོལ་མ་སྟེ། །སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་འདམ་སྐྱེས་ལ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བས་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ནོར་བུའི་ ནང་དུ་སོན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་གཉིས་ཏེ།གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་ཡང་ཤུགས་ཀྱིས་གོ་བར་བྱའོ། །སྐད་ཅིག་མའི་དུས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་ནི་བཞི་སྟེ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དང་། རྣམ་པ་མེད་པའོ། ། དུས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱིའོ། །བྱ་བ་ནི་བརྩམས་ཏེ་ནོར་བུའི་མགྲིན་པའི་བར་དང་། ནོར་བུའི་ནང་དུ་ཁྱབ་ཅིང་མཐར་ཐུག་པ་དང་། གཉིས་ཤོར་བས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་དད་ཡལ་ཞིང་གཉིས་གནས་པས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་། མ་ལུས་པའི་འཕྲོས་པའི་དུས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དགའ་བ་དང མཆོག་དགའ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་དགའ་བྲལ་གྱི་མིང་ཅན་ལ།བཞིའི་མན་ངག་གིས་ཟིན་པའི་དུས་སུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་མཚུངས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
无别遍满者，即身在何处有脉，彼处有明点，彼处有般若，彼处有智慧遍满。不二即四轮中出现的四大本性，为四种觉受之体性，与四印相应安住于四喜中。胜义与世俗无所住处。
其中：
"诶"当知为地，
即业印观自在母，
具六十四瓣，
住于脐轮化轮。
"旺"当知为水，
即法印玛玛基，
具八瓣莲花，
住于心轮法轮。
"玛"表示为火，
即大手印白衣母，
具十六瓣莲，
住于喉轮报轮。
"扬"明示为风，
即誓言印度母，
三十二瓣莲，
示大乐轮中。
应当如是了知。
"入于宝珠之中"即二喜，第二与第三喜亦当由此类推。"刹那时所摄"中，刹那有四：种种相、成熟相、离相、无相。时即外在之时。事业即始于宝珠咽部，遍满宝珠内直至究竟，二者脱离则贪欲信解消失，二者安住则双运，由圆满流散时所摄之喜、胜喜与俱生之离喜为名，于四者之口诀所持时，即是俱生、与一切法相应之智慧。

 །ཕྱོགས་སྔ་མ་བཙན་ཐབས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དག་།དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པར་མི་འགྱུར་རམ་ ཞེ་ན།འགྱུར་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པར་འགྱུར་བ་ནི། ཤེས་རབ་དང་དགའ་བ་ལ་འཁྲུལ་པའི་དགའ་བ་བཞི་དང་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་ནི། དམན་པ་དང་དྲག་པོའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་སྔ་མའི་ཚུལ་གྱི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ བསྟེན་ཏེ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཙམ་དོར་བར་མི་ནུས་པས་ན། ལྟོས་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། ལས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པས་ན། ཚད་དུ་བྱས་པ་ནི་དགའ་བར་རིགས་པས་སོ། ། ཤུགས་ལས་བྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་སྣ་རྩེའི་དུས་སུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་དག་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དུས་དེ་ཉིད་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ལས་གཞན་ནི་མ ཡིན་ཏེ།དེ་བས་ན་དགའ་བྲལ་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་ཟད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡང་། གསུང་རབ་ལས། བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པ་ལས། །སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དངོས་པོར་འགྱུར། ། རླུང་གི་ཤུགས་ཀྱིས་ཆུ་དག་ནི། ཆབ་རོམ་གྱུར་པ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་ནི་ཐ་དད་དུ་བརྟགས་པའོ། །དེ་དག་གི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དྲན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་ཐ་མའི་དུས་སུ་དངོས་པོར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་རླུང གི་ཤུགས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱིས་ཆུ་དག་ནི་ཆབ་རོམ་གྱི་གོང་བུར་གྱུར་པ་ཇི་བཞིན་ནོ།།དེ་བས་ན་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ལམ་དང་ལྡན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབད་པར་བྱའོ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་ འདས་མངོན་གྱི་ཤེས་རབ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་སྟེ།དེ་ཡང་འདྲ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ལྟ་བ་བཞིན་དུའོ། །ངེས་པར་བསྟན་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཙན་ཐབས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་། ལས་ཀྱི་རླུང་གིས་འཕངས་པ་ཡི། །བཅོམ་ལྡན་ཤེས་རབ་མ་ལ་སྤྱོད། ། ཇི་ལྟ་བྱས་པས་དེ་བཞིན་མཐོང་། །རྒྱུ་མཐུན་ཞེས་ནི་གྲགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས་སོ། །དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་ལ་བདག་དོན་དུ་འགྱུར་བའི་དང་པོའོ།

我来为您翻译这段藏文：
前说强制瑜伽，是否能成为比喻智慧的同类因？应当说明其能成。其中，成为俱生同类因者，即般若与喜中的迷乱四喜与四刹那，因为在下劣与猛烈的修法中亦有。依前说方式依止业印，不能舍弃仅作为菩提心之同类因，故立为所依之同类因果，如同异熟，因说业即是俱生所生，故以量度即应为喜。非由势力所生。说依业印生同类果。
若问：彼俱生智是否于鼻尖时所体验者后来方生？除彼时为主外别无他时，故仅从离喜随行而已。因唯是智慧，此乃成实语词。由此决定：
经云："由习气搅动，空性智成实，如风力所致，水成冰块然。"习气即分别执著。由彼等入不二智故，虽体验空性智慧忆念，然于最后时成实。譬如由风力之流使水成为冰块然。
是故应当精进于具法印道。所谓业印同类果者，由因缘起力，世尊现前享用般若，如同相似同类见。决定宣说者，为遮止强制瑜伽故。
又云："由业风所引，享用胜慧母，如所作如是见，是谓为同类。"
所谓"初"者，即次第趣入中成就自利之初也。

 །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་དག་ཐབས་གང་གིས་བསྒོམ་ཞེ་ན། བདག་ལུས་ཐབས་ལྡན་དང་གཞན་ལུས་ཚད་ལྡན ཏེ།དེ་ཡང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དམ་ཚིག་དང་འབྲེལ་བ་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་འབྲེལ་པའོ། །དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་ཐབས་དང་ནི། །རང་བྱིན་བརླབས་པའི་རིམ་པ་ཡིས། །སྒྲིབ་བྱེད་སྒྲིབ་བྲལ་ཚུལ་ཅན་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བསྐྱེད་ པར་བྱ།།དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། སྒྲིབ་བྱེད་ཀུནྡ་ལྟ་བུ་སྟེ། །སྒྲིབ་བྲལ་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན། །གཞན་ལུས་གང་དུ་བསྒོམ་ཞེ་ན། །བུད་མེད་པདྨའི་བདེ་བ་ཅན། །ེ་བཾ་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །དེ་དག་ཏུ་བདེ་བ་འབྱུང་ངམ་ཞེ་ན། །བདེ་བ་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ནི། །བདེ་བ་ཅན་ ཞེས་མངོན་པར་བརྗོད།།བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གནས་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
若问：以何方便修持彼等菩提心？自身具方便，他身具量度。即：与业印誓言相连，与大智印相连。
如经中说：
"以坛城等方便，
及自加持次第，
以有障离障相，
应当生菩提心。"
若问：彼等有何差别？
"有障如白莲，
离障乐自性，
他身于何处修？
女人莲花具乐者。"
以"evam"相之自性，于彼等是否生乐？
"由说乐本身，
明称为具乐。"
为何称为具乐？
"是佛菩萨及，
金刚持处故。"
注：这里的"evam"（བཾ）是梵文字，表示"如是"之意，在密续中具有特殊含义。按照您的要求，对于这个种子字，应该这样显示：
（藏文：བཾ，梵文天城体：एवं，梵文罗马拼音：evaṃ，汉语字面意思：如是）

 །འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་གནས་དེ་དག་ཏུ་མྱ་ངན་འདས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་དུ་ནི་འཁོར་བ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་དེ་བཞིན་ཏེ། །འཁོར་ བ་མ་གཏོགས་གཞན་དུ་ནི།།མྱ་ངན་འདས་པ་བསྟན་དུ་མེད། །འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འཁོར་བ་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས། །འཁོར་བ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི། །འཁོར་བ་དབང་པོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །འཁོར་བ་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་ཡིན། །ཆོས་འདི་ རྣམས་ནི་མྱ་ངན་འདས།།གཏི་མུག་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། །རྨོངས་མེད་འཁོར་བ་དག་པ་ཡིན། །འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་བཞིན་སྤྱོད། །ཇི་སྤྱད་ཅེ་ན། སྒྲིབ་བྲལ་སྒྲིབ་བྱེད་རང་བཞིན་ཅན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་མྱ་ངན་འདས། །བདེ་བ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་འབར། །ཞེ་ན། བཞིན་སྡུག་ མིག་ནི་དཀྱུས་རིང་ཞིང་།།གཟུགས་དང་ལང་ཚོས་རྣམ་པར་བརྒྱན། །སྡོ་བསངས་བརྟེན་ཞིང་རིགས་ལྡན་དང་། །ལྷ་རྫས་ག་པུར་ཡང་དག་ལྡན། །རང་གི་དབང་བསྐུར་ཀྱེ་རྡོ་རྗེ། །སྐྲ་བཟངས་སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་དགའ། །བདེ་བ་གསོ་བའི་རྫས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཆང་ནི་སྦྱིན་བྱ་ཞིང་། ། བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་དང་བརྡུང་བར་བྱ། །གང་གི་དོན་དུ་བསྒོམ་ཞེ་ན། །བདག་གཞན་དོན་ནི་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་རྗེས་ཆགས་བྱ། །ཉམས་སུ་ཇི་ལྟ་བུ་བདག་གིས་བླང་ཞེ་ན། །པདྨ་རྡོ་རྗེ་རབ་སྦྱར་ཏེ། །བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་ནི་ལེགས་བདག་སྤྱད། །སྦྱོར་བ་དེ་ལ་ཡང་དག་འབྱུང་། ། ག་བུར་བློ་ལྡན་གྱིས་མི་སྤང་། །ཇི་ལྟར་མི་སྤང་ཞེ་ན། །དེ་ལས་ལག་པས་མི་བླང་ཞིང་། །ཉ་ཕྱིས་དུང་ཆོས་དག་མ་ཡིན། །སྟོབས་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །འཆི་མེད་ལྕེ་ཡིས་བླང་བར་བྱ། །དུས་རྒྱུན་དུ་གཏང་ངམ་ཞེ་ན། །རྣམ་ལྔ་རོ་སྙོམས་དུས་མིན་པར། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གཏང་མི་བྱ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །གང་ལྟར་སྤྱད་ཀྱང་དེ་བདེན་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བས་གུས་པ་དང་བཅས་ཤིང་། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྒོམས་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སྦྱོར་བ། ། མཐེ་བོ་གཉིས་བསྣོལ་སོར་བསྙམས་བསྒྲེང་། །མཐེ་བོ་སྲིན་ལག་ལྕེ་ལ་གནས། །མཉམ་དུ་བཀག་པ་མཁས་པས་བྱ། །ེ་བཾ་བོལླ་ཀཀྐོ་ལ། ཧེ་དང་། ཨི་ཀང་། ཨ་ཨཾ། དེ་དག་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་བཤད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
若问：于轮回生处中是否会生起涅槃？
如是轮回与涅槃亦然，
除轮回外他处，
无法显示涅槃。
若问：轮回不转为涅槃吗？
轮回即色声等，
轮回即受等法，
轮回即诸根性，
轮回即嗔等法。
此等诸法即涅槃，
无明乃轮回自性，
无痴即清净轮回，
轮回如涅槃而行。
若问：如何而行？
离障有障自性者，
菩提心即是涅槃。
若问：依何而生乐？
美貌眼目修长，
形貌青春庄严，
肤色洁白具种姓，
具足天物龙脑香，
自灌顶之胜金刚，
美发修行者所喜。
若问：安乐之物如何？
应当施予美酒，
与持戒者共饮。
若问：为何而修？
为成办自他利，
随后当起印爱。
若问：我当如何实修？
金刚莲花善和合，
以律仪善自行，
于彼瑜伽当正起，
智者不舍龙脑香。
若问：如何不舍？
不应以手取之，
非用鱼皮法螺，
为令增长力故，
应以不死舌取。
若问：是否常时放？
五种平等非时，
不应放菩提心，
圆满次第瑜伽，
如何行皆成真。
若能恭敬相续不断修持，则将现证大乐胜悉地。
二手拇指交叉平展伸直，
拇指与食指安于舌上，
善巧者当平等持守。
（以下为种子字的显示：）
Evam（藏文：ེ་བཾ，梵文天城体：एवं，梵文罗马拼音：evaṃ，汉语字面意思：如是）
Bolla（藏文：བོལླ，梵文天城体：बोल्ल，梵文罗马拼音：bolla，汉语字面意思：生起）
Kakkola（藏文：ཀཀྐོ་ལ，梵文天城体：कक्कोल，梵文罗马拼音：kakkola，汉语字面意思：香料名）
He（藏文：ཧེ，梵文天城体：हे，梵文罗马拼音：he，汉语字面意思：呼唤词）
I-kang（藏文：ཨི་ཀང，梵文天城体：इकङ्，梵文罗马拼音：ikaṅ，汉语字面意思：种子字）
A-am（藏文：ཨ་ཨཾ，梵文天城体：अ अं，梵文罗马拼音：a aṃ，汉语字面意思：种子字）
此等为业印之解说。

 །དེ་ལྟར་མཚོན་བྱེད་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ལམ་ཆོས ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།ོཾ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཨོཾ་ནི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་དང་སྣང་བ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་གྲངས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ནི། སེམས་རང་རིག་ཅིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་རྟེན་འབྲེལ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། རང་རིག་པ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་གསལ་བ་དང་། དེ་ཉིད་མུ་བཞི་དང་བྲལ་བ་དང་། གཟུང་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ་དང་། དེ་དག་རྟོགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་སྟེ། རྣམ་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ཡང་སྐྱེ་མེད་དང་རྣམ་པ་དང་སེམས་གཉིས་མེད་དུ་གསལ པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་།སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དང་། གཉིས་མེད་པ་དང་། སེམས་ལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དང་། སྣང་བ་ཡང་དག་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །སྣང་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་ལས་སྐྱེས་བ་སྐྱེ་པ་མེད་པ་དང་། སྣ་ཚོགས་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་ལ་གོམ་པ་མེད་པ་དང་། སྐྱེས་བ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་དང་། གང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་གདམས་ངག་གིས་ནན་ཏན་དུ་བྱས་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །གཉིས་མེད་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བ་དང་། ངང གིས་གསལ་བ་དང་།ཕྱོགས་ཆ་དང་བྲལ་བ་དང་། གསལ་བ་དང་། སྟོང་བ་དང་། བདེ་བ་དང་། མངོན་དུ་བྱས་ནས་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་པ་དེ་གསུམ་པའོ། །དེ་ལས་མི་གཞན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང་། འབྱུང་བཞི་སྟེ། དེ་དག་ལ་རྒྱས་འདེབས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། བླ་མའི་ཞལ་ལས་རྟོགས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་བསྟེན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ཡང གསུང་རབ་ལས།ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། །གདོད་ནས་དག་པ་ནམ་མཁའ་བཞིན། །བྱང་ཆུབ་མེད་ཅིང་མངོན་རྟོགས་མེད། །བྱང་ཆུབ་ཚུལ་འདི་བརྟན་པས་སོ། །ཞེས་བྱ་བས་སོ། །རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ལ་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是已说明表示譬喻俱生后，现当说明道法智慧。
所谓"嗡法印"中，"嗡"（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拼音：oṃ，汉语字面意思：本初音）表五种智慧。即心与显现及无二差别本性合一，是为心自觉受用，因缘起而生故无生，自觉不待他而明，离四边戏论，不染能取所取过失，证悟此等即圆成实性，为无相之本体。
其余亦是无生与相及心二者无二明显受用，种种显现，无二，心中种种显现，显现真实能作世俗义利，是为有相之本体。
显现缘起所生无生，种种无生无所行，生与无生二者无别，以无生性现为种种，于其性相以教授勤修即是第二。
无二离增益损减，自然明显，离方分，明空乐受，现前证悟即成佛，此为第三。
为显示此外无他故，法蕴界处缘起及四大，于彼等印持之印契，即是从上师处证悟之俱生智。
其性相亦依法界自性而说，法界即乐空无二，具遍行之性相。
如经中说：
诸法自性光明净，
本来清净如虚空，
无觉无有现证觉，
以此觉性坚固故。
所谓"自性"，是指乐空总相。

 །དེ་དག་ཀྱང་གང་གིས་ རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན།དགའ་བ་བཞིས་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ། མི་རྟོག་པ་མ་བཅོས་པ། །སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་མཆོག་ཏུ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྤྲོས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་ནི། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ་དགའ་བའོ། །བྲལ་པ་ནི་གཉིས་སུ་བརྟག་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ། །མ་བཅོས་པ་ནི་གཉིས་སྣང་འགགས་ལ་གཉིས་མེད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་ལ། མྱོང་བ་ཙམ་དུ་ཡང་མི་འཛིན་པ་ནི། མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། །སྙོང་རྗེའི་ཡུལ་ཁམས་གསུམ་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གཉུག་མར་གནས་ཀྱང་། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ལ་འཁྲུལ་ཏེ། མ་རྟོགས་པར་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྙིང་རྗེའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ནི་རྗེས ཐོབ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྣང་བ་སྟེ། རྣམ་པ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ། དགའ་བྲལ་ལོ། །མཆོག་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་བཞི་པའི་མན་ངག་གིས། མཆོག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་གསུམ་ཐ་མི་དད་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་འཁོར་བའི་སེམས་སྙིང་རྗེའི་རྒྱུ་མཚན་ གྱི་འཁྲུལ་པ་མཆོག་ཏུ་རྟོགས་པའོ།།དེ་དག་གིས་ལམ་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབ་ཅེ་ན། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་ཀྱི་ཉམས་དང་མ་འབྲལ་བ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས། མ་སྐྱེས་པ་ཡི་ཆོས་རྣམས་ལ། །ངོ་བོ་ མེད་དེ་བསྒོམ་པ་སྟེ།།ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་སྦྱོར་བ་ལས། །དེ་ལྟར་དངོས་པོར་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །ཞེས་བྱ་བས་སོ། །སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ལམ་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་གང་ཞེ་ན། གཅིག་ཏུ་མཛེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཅིག་ནི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །མཛེས་པ་ནི་ལོངས་ སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུས་མཛེས་པའོ།།དེ་བས་ན་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་དོ།

若问这些由何证悟？应由四喜证悟：
离戏论、无分别自然、大悲自性最胜觉。其中"离戏论"是指：俱生中显现种种，是为种种相的刹那，即喜。"离"是离二分别，了知显现种种的俱生即是无分别，是为异熟刹那，即胜喜。
"自然"是二相灭而体验无二，亦不执著仅是体验，是为离相刹那，即俱生喜。
大悲境是三界，虽于彼等俱生本然安住，却于种种显现迷乱，以不证而迷乱故起大悲。"自性"是后得种种显现，俱生显现，是为无相刹那，即离喜。
"最胜觉"是以第四窍诀，证悟最胜俱生三喜无别，由彼等证知轮回心大悲因由之迷乱为最胜觉。
若问于此等道如何修学？说为"无生"，即于一切处不离无生之体验。如经中说：
无生诸法中，
无有体修习，
于虚空界修，
如是说为事。
若问此等无生道之果为何？说为"一味妙"。"一"即无二智慧大手印。"妙"即以圆满受用身及化身庄严。是故成为方便。

 །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དུ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་བདུན་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྣང་བ་སྐྱེ་མེད་དུ་ཐིམ་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། སྣང་སྟོང་ཐ་མི་དད་པ་ཁ་སྦྱོར་གྱི་ཡན་ལག་དང་། ཐ་མི་ དད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བདེ་བའི་ཡན་ལག་དང་།རང་ལ་ཡོད་ཅིང་གང་འདོད་སྐྱེ་ལ། ནམ་འདོད་པའི་དུས་ན་འབྱུང་བ་ནི། སྙིང་རྗེས་ཡོངས་སུ་གང་བའི་ཡན་ལག་དང་། བདེ་སྟོང་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པ་རང་རྫོགས་སུ་ཡོད་པ་ནི་དངོས་པོའི་ཡན་ལག་དང་རྟག་ཏུ་ཉམས་སུ་མྱོང་དང་མི་འབྲལ་བ་ ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཡན་ལག་དང་།ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་ན་སྣང་བ་མི་འགོག་པར་ནི་འགོག་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་རྟོགས་ཤིང་མ་ཡེངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མྱོང་བ་ལ། རྒྱུན་གྱི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་དག་གང་གིས་མཚོན་ལ། གང་གིས་ ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་ཞེ་ན།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་དང་ཐ་མི་དད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་ དང་ཞེས་པ་དང་།ཤེས་རབ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ནི་ཀཀྐོ་ལ་དང་བོ་ལླའོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མཚོན་བྱེད་ཀྱིས་མཚོན་པའི་མཚོན་བྱའི་དོན་ཏོ། །དོན་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་བདེ་སྟོང་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་སྤྱིའི་རྣམ་པའོ། །དེ་ལ་རྟོག་པ་བདེ་སྟོང་ དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ།།བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་འཁྲུལ་པ་སེལ་བར་མི་ནུས་སོ་སྙམ་པ་ལ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་དཔེར་ན་མུན་པས་ཀུན་ནས་དཀྲུགས་པ་ལ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་དང་འདྲ་བར་མི་ཤེས་པས་འཁྲུལ་པས་ཀུན་ནས་དཀྲུགས་ ཤིང་རྟོག་པའི་དྲ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གནས་པ་དག་ལ།བླ་མའི་གདམས་ངག་འབྲེལ་བ་རྗེས་སུ་སློབ་མའི་གདམས་པས། འཁྲུལ་པ་རྡུལ་ཙམ་གྱི་ཟུག་རྔུ་ཡང་བཅད་དེ། བློའི་བདག་ཉིད་སྤང་ནས་རྟོག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་པ་ནུས་པས་སྟོན་ པའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དཔེར་ན་མུན་པས་ཀུན་ནས་དཀྲུགས་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་མུན་པ་ནི་སྣང་བ་ནུབ་པའི་དུས་སུ་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་ལ། ལག་པ་བརྐྱང་པ་དང་བསྐུམ་པ་ཙམ་ཡང་མི་མཐོང་པ་ནི་ཀུན་ནས་དཀྲུགས་པའོ།

若问如是证悟具有几种特征？具有七种特征：
一、显现融入无生，为受用支；
二、显空无别，为双运支；
三、体验无别，为安乐支；
四、自具而随欲生起，随时可现，为大悲圆满支；
五、乐空不依他而自圆满，为事物支；
六、恒时不离体验，为相续不断支；
七、体验时不遮显现，为无遮支。
如是证悟而不散乱地体验，称为相续恒常。
若问法印俱生由何表征，由何体验？所谓"俱生自性与智慧瑜伽所生无别者，即是法印"。俱生自性即如上所说。"与智慧瑜伽所生"中，智慧即事业印，瑜伽即迦拘罗与菩拉。所生即能表所表之义。与彼义无别而显示，即上师窍诀显示乐空之总相。于彼了知乐空义总相者，即是法印。
对于认为"上师教授不能除迷惑"者当开示：除此之外，譬如为黑暗所扰乱者遇日光般，为无明所扰而住于无量分别网者，依上师教授相续，以弟子教授，断除迷惑微尘般之刺，舍弃心性而了知。
"除此之外"是说离体性之外以力用显示之词。"譬如为黑暗所扰乱"中，黑暗是指光明隐没时自然生起，连伸屈手臂都不见，此即扰乱。

 །དེ་ལ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ཤར་བས་མུན་པའི་ངོ་བོ་དག་ཅིང་རབ་ཏུ་ གསལ་བར་འགྱུར་བའི་དུས་སུ་མུན་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང་།སྣང་བ་གྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་དང་འདྲ་བར་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས། མི་ཤེས་པའི་དབང་གིས་ཐ་དད་དུ་བརྟག་པའི་འཁྲུལ་པས་ཀུན་ནས་ནོན་ཅིང་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་ཙམ་ཡང་མ་མཐོང་ལ། རྟོགས་པ་སྣ་ ཚོགས་ཀྱིས་དཀྲུགས་ཤིང་རྟོག་པའི་དྲ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་གིས།རྣམ་པར་སྨིན་པ་གནས་པ་དག་ལ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་མར་གྱུར་པའི་མན་ངག་བརྒྱུད་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། དེ་ཡང་སྒྲར་འབྲེལ་ པ་དང་ལུས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་རྗེས་སུ་སློབ་པའི་གདམས་པ་ནི་ཉི་མ་ལྟ་བུ་སྟེ།དེ་དག་གི་ནུས་པས་མུན་པ་ལྟ་བུ་འཁྲུལ་པ་རྡུལ་ཙམ་གྱི་ཟུག་རྔུ་བཅད་དོ། །སྣང་བ་སྟོང་པ་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་བློའི་བདག་ཉིད་སྤངས་ནས། སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ པའོ།།བློས་གཞག་གི་དངོས་པོ་དངོས་མེད་དུ་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། གསུང་རབ་ལས། སྲིད་པ་གསུམ་པོ་ཡོངས་གྱུར་པ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པའོ། །ཡང་ན་ཐབས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དངོས་པོ་དངོས་མེད་མཚན་ཉིད་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་ ཁོ་ནའོ།།གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ཡེ་ནས་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ས་དང་ཆུ་དང་མེད་དང་རླུང་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་ནི་སྲ་བ་སྟེ་བརྟན་པར་བྱེད་པའོ། །ཆུ་ནི་གཤེར་བ་སྟེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །མེ་ནི་ཚ་ བ་སྟེ་སྨིན་པར་བྱེད་པའོ།།རླུང་ནི་གཡོ་བ་སྟེ་ཡང་ཞིང་སྐྱོད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཡང་། བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་འཁྲུལ་པའོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་རྒྱས་གདབ་པའོ། །གལ་ཏེ་རྒྱས་གདབ་ པས་རྟོགས་པ་དེ་དག་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་ན་ནི་དུག་གིས་དུག་སེལ་བར་མི་ནུས་པ་དང་འདྲའོ།།དངོས་མེད་དངོས་མེད་ཀྱིས་སེལ་ན། རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྒྱས་གདབ་པར་ཡང་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་སེལ་ཏེ། དཔེར་ན་དྲི་མས་དྲི་མ་འཁྲུ་བ་ དང་འདྲའོ།།དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་སྙིང་རྗེ་ཆེ། །དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ།

如同日光升起时，黑暗本性清净而极为明朗之时，能除黑暗并无需成就光明一般。从无始以来，由无明力而分别执著的迷乱遍覆，连不二智慧的些微也未见到，为种种分别所扰，由分别网生起无量烦恼，对于住于这些异熟果报者，具有能生无上正等正觉之如母窍诀传承，以及与之相应的语言相连及身体加持的随学教授如同日光，以彼等力用断除如黑暗般迷乱的微尘般之刺。舍弃以显空为境的心性后，证悟显空无别性。
若问心立之事物如何成为无事物？如经所说："三有悉转变，远离能所取。或以一切方便，证知事无事相。"故唯是了知。
若问一切事物本来无事，何谓事物？当说明：所谓"地水火风成为一体"中，地为坚性，能令稳固；水为湿性，能令生长；火为热性，能令成熟；风为动性，轻而能行。彼等一切虽非自性成立，乃习气力之迷乱。此即所谓事物，成为一体即是无生印持。
若以印持所证彼等以事物性而证，则如以毒除毒不能成功。若以无事除无事，则因离分别故印持亦不应理。然非如是，以事物性除事物，如以垢除垢。如经所说："金刚心大悲，以事物性得解脱。"

 །དེ་བས་ན་དངོས་པོས་དངོས་པོ་ལ་བརྟགས་པས་དངོས་པོ་སེལ་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་པར་རིགས་ཏེ། དངོས་པོ་ ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་གིས་ནི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་སྟེ། བརྟག་པའི་ཕྱིར་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་གིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་གྲོལ་བར་འགྱུར་བས་ན། གསུང་རབ་ལས། དངོས་པོ་འཆིང་བས་བཅིངས་གྱུར་པ། །ཡོངས་སུ་ ཤེས་པས་གྲོལ་པར་འགྱུར།།ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཇིག་རྟེན་ནི་འཇིག་ཅིང་རྟེན་པའི་བརྟན་པ་དང་ གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་དོ།།གསུམ་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་སུ་མེད་པའོ། །དེ་དག་གི་རྟོག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའོ། །དེ་སྤང་བ་ནི་བླ་མ་ལས་འོངས་པའི་སྐད་ཅིག་བཞི་དགའ་བ་དང་བཅས་པའོ། །དབྱེར་མེད་པར་བྱེད་པ་ནི་བཞི་ པའི་གདམས་ངག་སྟེ།བདེ་བ་དེང་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །གལ་ཏེ་བཞི་པ་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་ལྟར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་བླུགས་ཤིང་བཀྲུས་པ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། །ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་མི་ནུས་པ་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་བསྟན་ཀྱང་། ཐོས་པས་མངོན་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གསུང་རབ་ལས། །སྨྲ་པོས་མྱོང་དེ་ཁོ་ན། །ཉན་པས་མངོན་སུམ་མ་མཐོང་སྟེ། །འོན་ཀྱང་སྒྲ་ལས་པ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་གཟུགས བརྙན་ཉིད་ཡིན་ནོ།།ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་དཔྱད་པ་རྟོགས་པའི་གདེང་དང་ལྡན་པ་དང་། མན་ངག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ནས་འབད་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་ནོ། །བཅོས་མའི་རྟོག་པ་མི་སྤྱོད་ཞིང་། །བྱས་པའི་རླབས་མི་ལྡང་ཏེ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་བདག་ཉིད་ཇི་ ལྟ་བུ་ཞེ་ན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།དེའི་བདག་ཉིད་ནི་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་གཅིག་སྐྱེས་པའོ། །བདག་ཉིད་ནི་གནས་ཐབས་སོ། །གཞན་ནི་ཡུལ་དུ་བྱས་པའོ། །མི་འགྱུར་བ་ནི་རྟག་ཆད་ཀྱི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་ པའོ།།སྟོང་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པའོ།

因此，以事物观察事物而除事物。若问三界一切应成佛，因受用事物故？非也。彼等未能遍知事物，因为观察故不得解脱。唯有遍知者方得解脱，如经所说："为事物缚所缚，由遍知而得脱。"
若问如何由遍知而证悟？当说明：所谓"三界无别自性即俱生智慧"中，世间是坏灭所依之坚动自性，三即欲界、色界、无色界。彼等分别即烦恼及习气。断除彼等即从上师所传四刹那喜。令无别即第四教授，是乐空无别自性俱生智慧。
若问仅以宣说第四即能如是否？非也。因说"灌顶洗净"故，超越语言行境故，虽以上师教授宣说不能宣说真如，以闻不能现证故。因此经说："说者唯自证，闻者未亲见，然从声而生，分别影像耳。"
彼等具有观察证悟之确信，以窍诀体验后得无勤三昧。不行造作分别，不起作为波浪而无。
若问其自性如何？当说明：所谓"其自性不转为他，空性大悲不可分"中，"其"即俱生，自性即安住方便，他即所缘，不转即不落常断，空性即证悟一切法无生。

 །སྙིང་རྗེ་ནི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་སྒོ་སྟེ། སེམས་ཅན་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ནི་མ་བཅོས་པ་སྟེ་གཉིས་མེད་དོ། །དེ་དག་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི། །བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུང་རབ་ལས།།རྐྱང་མ་ཤེས་རབ་རང་བཞིན་ཏེ། །རོ་མ་ཐབས་ཀྱིས་ཡང་དག་གནས། །སྡིག་སྤངས་པ་ནི་དབུས་ཉིད་དུ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །དེ་ནི་གཉིས་མིན་གཉིས་མཚུངས་པས། །སྨྲ་བའི་བརྡ་མིན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །གྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ རྒྱུ་དང་ལམ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཅོམ་པ་ནི་བདུད་བཞིའོ། །ཡོན་ཏན་དྲུག་མངའ་བ་ནི་ལྡན་པའོ། །རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ནི་འདས་པའོ། །གསུང་ནི་བཀའོ། །རབ་ནི་བདེན་པ་གསུངས་པ་སྟེ། །སླུ་བ་མེད་པའོ། །ལས་ཞན་པས་ནི་གདམས་པ་ཚད་མ་ དང་མི་ལྡན་པའི་དོན་དུ་ལུང་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་སུ་སྒྲུབ་པའོ།།རྐྱང་མ་ནི་རྩ་སྟི་ཁྲག་འབབ་པའོ། །དེ་དག་ནི་ཤེས་རབ་འབྱེད་པའི་བདག་ཉིད་རྩ་བའི་ལས་རྣོ་བའི་རླུང་གིས་བྱེད་པའོ། །ཱ་ལི་བཅུ་དྲུག་གི་ནུས་པ་གནས་པ་དང་། གཡོན་ན་གནས་པ་དང་། རིག་མ་ལས་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་མྱོང་བ་ནི་འདི་དག་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་པོ། །རང་བཞིན་ནི་ནུས་པ་དང་བཅས་པའོ། །རོ་མ་ནི་ཁུ་བ་འབབ་པའོ། །ཐབས་ནི་མངོན་དུ་རྒྱུ་ཞིང་རིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །ཀཱ་ལི་བཞི་བཅུའི་ནུས་པ་གནས་པ་དང་། གཡས་སུ་རྒྱུ་བ དང་ཀུན་རྫོབ་དེ་ལྟ་བུའི་བདེ་བ་དེ་དག་གིས་གཙོར་མྱོང་བ་དང་།དཔའ་བོ་ལ་རག་ལས་པའི་དོན་གྱིས་ནའོ། །ཡང་དག་གནས་པ་ནི་བདེ་སྟོང་གི་རྟེན་བྱེད་པའོ། །སྡིག་ནི་མཐའོ། །སྤངས་པ་ནི་མཐའ་དང་བྲལ་བའོ། །མ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་འབྱུང་གནས་སོ། །དབུས་ནི་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའོ། །ཉིད་ནི་ དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་རླུང་ངོ་།།གཟུང་བ་ནི་ཕྱིའོ། །འཛིན་པ་ནི་ནང་ངོ་། །རྣམ་པ་ནི་གཉིས་ལས་གྲོལ་བའོ། །གྲོལ་བ་དེ་ནི་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་གཉིས་སུ་མིན་ནོ། །གཉིས་སྤངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་པའོ། །དེ་ཙམ་དུ་ཡང་མི་འཛིན་པས་ན་སྒྲོ་སྐུར་དང་ བྲལ་བའི་ཕྱིར་སྨྲ་བའི་བརྡ་གཏན་ལ་དབབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ།དེ་དོན་དུ་གྲུབ་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ་དང་ལམ་མོ།


我很乐意帮您翻译这段藏文。以下是完整的中文翻译：
慈悲是因缘之门，包括众生迷惑的因缘和自身体验的因缘。不可分离即是未经造作，是无二的。为了阐明这些，世尊在经典中说：左脉是般若的本性，右脉是方便所安住。舍弃罪过即在中脉，远离能取与所取。这非二亦非等同，非言语表达的大手印，是成就的因与道路。
其中，"降伏"指四魔。"具足"指具有六种功德。"证悟"指通达如是真如。"语"指佛言。"殊胜"指宣说真理，即无欺诳。"从"表示对于根机薄弱者，为证成教言是果之正理。
左脉是经血流动之脉。这些是般若分别的本性，是根本业风锐利所为。十六阿里（元音）的力量安住，位于左边，从明妃获得乐智体验，因为这些是主要的，故为般若。本性即具有力量。
右脉是精液流动之脉。方便是现前运行并以觉受方式来体验。四十卡里（辅音）的力量安住，向右运行，以及世俗如是乐受为主要体验，因依赖勇士之义故。"真实安住"是作为乐空之所依。
"罪"指边际。"舍离"指远离边际。"母"是功德之源。"中"指中脉。"性"指不可分离之气。"所取"指外。"能取"指内。"相"指从二者解脱。该解脱既非乐亦非空二者。也非舍弃二者，因不可分离故平等。
由于不执著于此程度，故离增益损减，因此无法以言语符号确定的大手印，即是为此义成就的异熟因与道路。

 །དེ་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་འབད་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་འབད་པས་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་རྙེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ལམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་ ནི་གང་དུ་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་རོ།།རབ་ཏུ་འབད་པས་ནི་མ་ཡེངས་པའི་ངེས་པ་དང་བཅས་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །ཉེ་བར་ནི་སྐྱེ་བ་འདིའོ། །རྙེད་པ་ནི་མི་སླུ་བའོ། །རྒྱུར་ནི་མ་བཅོས་པའོ། །གྱུར་པ་ནི་རིགས་མཐུན་པའི་རྒྱུའོ། །དེ་ལས་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཐ་ ཚིག་ཏུ་ལམ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ།།ལམ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ལམ་རབ་ཏུ་མཁས་པས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་འགོག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལམ་ལ་རབ་ཏུ་མཁས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཐབས་ལ་རྒྱས་བཏབ་པ་དང་། ཐབས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ལ་རྒྱས་བཏབ་པ་དང་། གཉིས་མེད་ཀྱིས་རྒྱས་བཏབ་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་སྣང་བ་ཐུག་ཕྲད་དང་། དུ་མ་རོ་གཅིག་དང་། སྣ་ཚོགས་དོན་མཐུན་པའི་མཚན་མ་རང་སར་གྲོལ་བ་དང་། གོམས་པ དང་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ།།གཉིས་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་སྣ་རྩེ་བསྐུལ་བ་དང་། བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་བསྐུལ་བ་དང་། ཡིད་ཀྱི་སྣ་རྩེ་བསྐུལ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་དང་གཉིས་སུ་རོ་མཉམ་པའོ། །དེས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པས་ན་རྟོགས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་དག་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་ ཞེས་བྱའོ།།འགོག་པ་ནི་སྣང་ཞིང་གྲགས་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཤེས་པ་རྣམས་སྔོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་གསུངས་པ་ནི། །འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་ མེད།།གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་ཡང་དག་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །གསལ་བ་ནི་སྣང་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པ་དང་། བླ་མ་ཡིན་པ་དང་། །གདམས་པ་ཡིན་པ་དང་། གླེགས་བམ་ཡིན་པ་དང་། མེད་པ་ཞིག་ལ་བསལ་ཡང་མི་དགོས། ཡོད་ན་བསལ་ཡང་མི་སོལ་བའི་ཕྱིར་བསལ་བར་བྱ་བ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་གསུང་རབ་ལས། གཟུགས་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་དེ། མཐོང་བ་པོ་ཡང་མེད་དོ། །སྒྲ་མེད་དེ་ཐོས་པ་པོ་ཡང་མེད་དོ། །དྲི་མེད་དེ་སྣོམ་པ་པོ་ཡང་མེད་དོ། །རོ་མེད་དེ་མྱོང པ་པོ་ཡང་མེད་དོ།།རེག་མེད་དེ་རེག་པ་པོ་ཡང་མེད་དོ། །སེམས་མེད་དེ་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ།

以下是完整的中文直译：
若问于此应当如何精进？对此说道：如是精进即成为获得果位之近因，应当知晓为道路。
其中，"如是"即如所说示之义。"精进"即具有专注决定。"果"即大手印。"近"即此生。"获得"即不欺诳。"因"即未造作。"成为"即同类因。由此应当了知为修习之道路的意思。
若问此道如何？当为开示：通过善巧于道路而获得证悟，由于修习这些，将现证灭与俱生自性不可分离。
其中，善巧于道路是以智慧印持方便，以方便印持智慧，以无二印持。于此又有：显相交会、多即一味、种种义相自解脱，以及修习通达。
第二是身之鼻端激发、加持激发、意之鼻端激发。第三是乐、空、二者等味。由此生起果位故成证悟，即所谓"由修习这些"。
"灭"指显现与闻知的诸法。"俱生自性不可分离"即圆满的法印，诸觉知将成为先导。
为确定此义，又说：
于此无所除，
少许无可立，
于真实中观真实，
见真实则真解脱。
其中，"于此"即法印。"明显"即显相是法身、是上师、是教授、是经典，对于无者不需除遣，有者虽除也不能除，故无可除。
因此经典说：色无自性，见者亦无。声不存在，闻者亦无。香不存在，嗅者亦无。味不存在，尝者亦无。触不存在，触者亦无。心不存在，所思亦无。

 །གཞག་པ་ནི་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གཉིས་ཡོད་ན་དེའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པར་རིགས་པ་ལས་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་ གསུང་རབ་ལས།བསྒོམ་བྱ་མེད་ཅིང་སྒོམ་བྱེད་མེད། །གསང་སྔགས་མེད་ཅིང་ལྷ་ཡང་མེད། །སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་རང་བཞིན་དུ། །སྔགས་དང་ལྷ་ནི་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་བྱ་བས་སོ། །དེ་བས་ན་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྣང་བ་སྐྱེ་བ་དང་སེམས་སྐྱེ་མེད་ གཉིས་མི་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱའོ།།དེ་ལ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བལྟ་བ་ལ། ཡང་དག་བལྟ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཡང་དག་མཐོང་བ་སྟེ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྐད་ཅིག་ནས། རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་ན་རྐྱང་མ་དང་། རོ་མ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ནི་སྡིག་སྤངས་མ་སྟེ། ལྷ་ན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་སླའོ།

以下是完整的中文直译：
"安立"即修习，若有二者则应当修习，但因无二故，少许无可修习。因此经典说：
无所修亦无能修，
无密咒亦无本尊，
无戏论而为自性，
咒与本尊真实住。
因此，少许所缘亦不存在。故此，不将显相生起与心无生二分，即所谓"于真实中"。
于此以无所是方式观察，称为"观真实"。现证此义即"见真实"，刹那之间立即解脱。
因此，左脉与右脉二者之中即为中脉，是俱生智慧，此义易解。

 །གལ་ཏེ་གྲོལ་མ་དེ་དག་གོམས་པ་ལས་བྱུང་བས་ན། གོམས་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ལ་རྟག་ཏུ་གོམས་པ་ནི་ཙ་ན་ར་ཙ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡུལ་ར་མ་ལའི་རྒྱལ་པོ་ཙ་ན་ར་ཙ བ་བསྙུངས་པས།།དྲང་སྲོང་རིག་པ་མཁན་ལ་བརྟག་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་བློན་པོ་བྲམ་ཟེ་མདུན་ན་མངོན། ཙ་ན་ར་ཙ་ལ་འབྲུ་མར་ཀ་ཏོ་ར་གང་བསྐུར་བས། ལྷོ་ཕྱོགས་ས་གཞི་རབ་ཏུ་འདར་བ་ལ་བཏང་སྟེ། རྒྱལ་བུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་གཉིས་ཀྱིས་རལ་གྲི་རབ་ཏུ་རྣོ་བ་ཐོགས་ཏེ། འདི་དག་ དཔག་ཚད་གཅིག་ཏུ་སྐྱོལ་བར་བོ་ན།ཁྱོད་ལུས་དུམ་བུ་བརྒྱར་གཏུབས་ཏེ། །ཡབ་རྒྱལ་པོ་ཡང་འདའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས། རྐང་པ་གཉིས་རབ་ཏུ་བརྟན་ནས། ལག་པ་གཉིས་ཀྱི་གཡས་གཡོན་ནས་གཟུང་སྟེ། ཤེས་པ་དམ་དུ་བརྟན་པར་བཅས་ཏེ། མིག་མར་ཁུ་ལས་ གཞན་དུ་མ་ཡེངས་པར་བྱས་པས་མཐར་ཕྱིན་ཏེ།རྒྱལ་པོ་བསྙུན་དངས་ནས། བློན་པོས་རྒྱལ་པོའི་སྲིད་རབ་ཏུ་སྒྱུར་བའི་དབང་ཐོབ་པོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྒྱལ་པོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ནད་ཀྱིས་བཟུང་བ་དག་ལ། བླ་མའི་རིག་པས་བརྟགས་ཏེ། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་བློན་ པོས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ས་གཞི་ལ་མཉམ་པའི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཏེ།ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྐང་པ་ངེས་པའི་ཤེས་པས་བརྟན་པར་བྱས་ནས། བདེ་བ་དང་སྟོང་པའི་ལག་པ་གཡས་གཡོན་གྱིས། །གཉིས་མེད་ཀྱི་ཀ་ཏོ་ར་ཁྱེར་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མར་ཁུ་ འཐོར་བར་མི་འགྱུར་བར་དམ་བཅས་ནས།མ་ཡེངས་པ་དང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་མིག་གཉིས་ཀྱིས་བལྟས་ཏེ། འོན་ཏེ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ཉམས་དང་འབྲེལ་ཏེ། མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྒྱལ་བུས་རྟག་ཆད་ཀྱིས་མཚོན་བཏབ་སྟེ། མཐའ་གཉིས་སུ་གསོད་པར་འགྱུར་སྙམ་པས་གོམས་ པར་བྱས་ནས།ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྒྱལ་པོ་རྟོག་པའི་ནད་དང་བྲལ་ཞིང་། སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་དབང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་གི་ཐབས་དེ་དག་གང་ལས་འབྱུང་ཞེ་ན། དེ་རྟོགས་པ་དང་དོན་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་དེ། སེམས་རྩེ་ གཅིག་པར་འཇུག་པ་ནི་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་ཉིད་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།གོང་དུ་བསྟན་པ་དེ་རྟོགས་པ་དང་། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་ལྟ་བུ་འཆར་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་དེ་བསམ་གྱིས་ མི་ཁྱབ་པར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
若问这些解脱是从熟习而生，如何熟习？对此常时熟习如查那拉查瓦一般。即：
拉玛拉国王查那拉查瓦生病时，向仙人占卜师占卜。王臣婆罗门现于面前，送给查那拉查瓦一满钵油，令其向南方大地剧烈震动处行去。两位力大的王子手持锋利宝剑，命其送往一由旬之处，告诉他："若汝身体被斩成百段，国王亦将离世。"于是他双足稳固，双手左右持钵，心念坚定，目不转睛注视油钵，终至成功。国王病愈，大臣获得执掌王政之权。
如是比喻，法身之王为分别妄念之病所执时，由上师智慧观察，平凡心识之大臣于大乐大地中具等持觉受，以方便智慧二足稳固确信，以乐空二手左右持无二之钵，立誓不令体验之油散失，以不散乱、无作意二目观照。然而，若与无生体验相连，执著王子以断常剑相击，恐堕二边死地，如是修习后，法身之王离分别病，得掌三身无别之王权。
若问此等方便从何而生？了悟此义与一切义理俱生自性无二，心一境性入定，唯从殊胜上师教授而来。对前所说的了悟与如是体验将会显现：外境青等一切诸法，皆为俱生自性无二，成为不可思议。

།དེ་ལ་དང་པོ་ལྷན་ཅིག་པ་ལ་གོམས་པ་དང་། རྟོགས་པ་དང་ཐ་མི་དད་པར་བཞག་པ་དང་། རྟོག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཐིམ་པ་དང་། ཡིད་ལ་མི་བྱ་བར་གཞག་གོ། །དེ་ལས་རྟོག་པ་སྐྱེས་ནས། སྔར་གྱི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་། ཐ་མི་དད་པར་གཞག་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་ འཇུག་པ་ནི།བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་སློབ་མ་ལ་བཤད་པ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དོན། ལན་དུ་མར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དུས་སུ་བྱུང་བ་དང་། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་འབར་བའི་ཤུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་ཆེད་དུ་མ་གཏད་བར་བྱུང་བ་ཉིད་ལས་མངོན་དུ་བྱེད་ པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ་ཞེས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །གལ་ཏེ་མཉམ་པ་ལ་གཞག་ན་གཉིས་མེད་དུ་མྱོང་ཡང་། །རྗེས་ཐོབ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་བྲལ་ལོ་ཞེ་ན། བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ གསུང་རབ་ལས།གཟུགས་དང་སྒྲ་སོགས་སྐྱེ་བ་མེད། །གང་གིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་རིག་ན། །གཟུགས་སོགས་བློ་ཡིས་མྱོང་དུས་སུ། །སྐྱེ་མེད་བཅོས་མྱོང་མ་ཡིན་ནམ། །གང་ཞིག་སྟར་བུ་མྱོང་བ་ཡིས། །སྐྱུར་བ་མཐོང་ཙམ་ཉིད་ན་ཡང་། །སྟར་བུའི་རོ་དང་བཅས་མྱོང་བཞིན། ། སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་བདེར་རོ་གཅིག། །ཅེས་འབྱུང་བས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དང་པོར་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཐོས་པའི་དོན་བདག་ཉིད་ཀྱི་བློས་དཔྱད་པས་གཟུགས་དང་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པར་བྱས་ལ། དོན་དེ་དག་གཉིས་མེད་དུ་ཉམས་སུ མྱང་བ་ནི།གང་གིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་རིག་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་གོམས་ན་ཐ་ན་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བློ་ཡིས་གང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་སུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་བཅས་པར་མྱོང་བ་ཉིད་བ་མ་ཡིན་ནམ། དཔེར་ན་སྐྱེས་པ་དང་ བུད་མེད་གང་ཞིག་གིས་སྔོན་དུ་སྟར་བུ་མྱོང་བའི་རྒྱུད་མཚན་གྱིས།།ཕྱིར་སྐྱུར་པ་གཞན་མཐོང་ཙམ་ཉིད་ན་ཡང་། སྟར་བུ་ལ་སོགས་མྱོང་བའི་རོ་དང་ཁྱད་མེད་དེ། །དེ་དང་བཅས་པ་མྱོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྟོང་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྟོགས་པའི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
其中首先熟习俱生，安住于证悟无别，妄念融入体验，安住于无作意。从此生起分别后，如前安住于无作意与无别。
如是心一境性入定，乃从殊胜上师向弟子宣说无戏论义，多次祈请，以及于荟供轮时生起，并于体验炽燃力用行持时无需刻意即自然显现。
因此，法印为大手印不可思议之因，此义易解。
若有疑问：虽于等持中体验无二，但后得显现种种，则离体验。对此当说明。如经典所言：
"色声等法本无生，
若知此为俱生智，
色等心识体验时，
岂非无生伴体验。
如有尝过酸果者，
仅见酸物即能知，
如同具足酸果味，
显空无二乐一味。"
即：首先从上师处闻法义，以自心观察色声等一切诸法皆无生而证悟，体验彼等诸义无二。若能了知此即俱生智，于此熟习，乃至梦中，当以心体验色等时，岂不即是与无生一起体验？
譬如男女任一者因先前尝过酸果的缘故，仅仅看见他人的酸物时，与曾尝酸果等味无异，即能与彼味一起体验。因此，后得显现种种不成障碍，反成为空性无二证悟之助伴。

 །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐྱེར་རུང་པ་དང་། ཚོགས་བསགས་པའི་རྣམ་པའི་སྨིན་པ་དང་། བླ་མ་དམ་པ་བསྟན་པའི་གདམས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་ལས་ཆུང ལ་འབྲས་བུ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས། རྣམ་སྨིན་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། ལས་ཆུང་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་པས་སོ། །ངེས་པར་བསྟན་པ་ནི་བདེ་སྟོང་སྤྱིའི་རྣམ་པ་མ་བཅོས་པ་ངེས་པར་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་དང་པོ་ལྟོས་པས་སོ། །དེ་དག་ གིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ།།ནུ་མ་གཉིས་ཏེ་ལག་མཐིལ་གཉིས། །ཐལ་མོ་གདབ་སྟེ་མཉམ་དུ་གཞག་། ཏ་ར་ཏ། ངུ་ད་ཨེ། ཨ་ཨཾ་སར། ད་ནི་འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཨ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཡང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ནི་ཨ་ཀ་མ་ཏ་ས་ཨཱ་སྟེ། རྒྱུ་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་འདའ་བའི་དོན་ཏོ། དཔེ་དང་ཡོད་པ་དང་། ཡིན་པས་ མི་འདའ་བའོ།།དེ་ཡང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དང་། གྱད་ཀྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བརྟུལ་གྱིས་བརྟུལ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། ཆེན་པོ་ནི་ལས་དང་ཆོས་དང་དམ་ཚིག་དང་གསུམ་གྱི་མཆོག་གི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཡིན་པས་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་འབྲས་བུར་གཞག་ པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། སྒྲོ་སྐུར་གྱིས་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་རིགས་པ་དང་། དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་འཛིན་པ་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ བརྟག་དཔྱད་དང་བཅས་པ་དང་།རྣམ་པ་མེད་པ་གཟུང་འཛིན་དང་བཅས་པའི་དྲི་མ་སྟེ། །དེ་དག་གི་ཡིད་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བར་རིགས་སོ། །དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་སྣ་ཚོགས་པ་ལས་མི་བུས་པ་མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ ཏེ།ཤིང་ཟད་པའི་དུས་སུ་མེ་མི་གནས་པ་བཞིན་དུ། སྣང་གྲགས་སྣ་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། སྐྱེ་མེད་རྟོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་ལ་མེད་ཙམ་དུ་ཡང་མི་འཛིན་ཏེ། དེ་དག་གང་དུ་ཡང་མི་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་པ་ སྟེ།རྟོག་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
法印圆熟果者，即大手印可生起，资粮积累之圆熟，殊胜上师教授之圆熟，以及因小果大之故。如经典所言："异熟与彼相违故，因小果大之故。"决定宣说者，即决定宣说乐空总相无造作。第二即依第一而观。以上略说法印。
两乳即两手掌，合掌平等安置。（咒语：藏文 ཏ་ར་ཏ། ངུ་ད་ཨེ། ཨ་ཨཾ་སར།，梵文天城体 तरत नुदए अअंसर，罗马转写 ta ra ta nu da e a aṃ sa ra，汉译：度脱、推动、无等）。
今当宣说果位大手印。阿字大手印者，以是手印亦是大故名大手印。即阿迦玛塔萨阿（咒语：藏文 ཨ་ཀ་མ་ཏ་ས་ཨཱ，梵文天城体 अकमतसआ，罗马转写 a ka ma ta sa ā，汉译：因道果三无生）。
此亦从缘起而生，无生，无别。手印即超越义。以有喻、有体、有性故不超越。此如虚空、如力士宝珠、如苦行锻炼。大者，以是业、法、誓三种中最胜故，故名大手印。
若问立大手印为果之理由何在？当说明：即无自性之体性，离增益损减。于大手印应知，其无自性即具刹那种种执取、具观察异熟、无相具能取所取垢。彼等意之无自性即应知离垢。彼等体性即离增益损减。
譬如从种种木材燃起统一火焰，至木尽时火不住，如是从种种显现声音所生之火焰成为一体，证悟无生后亦不执著为仅是无，于彼等皆不执著。以彼等证悟即是成佛，唯依分别而已。

 །དེ་བས་ན། སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཞེས་པའི་ཕྱིར་དགག་བསྒྲུབ་དང་བྲལ་བར་རིགས་སོ། །དབེན་ཞེས་པ་སྟོང་པའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་རེ་བ་བཅད་པས་ཏེ། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཤེས་བྱའི་ སྒྲིབ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་།ཉེ་བའི་མོངས་པ་སྤངས་དཀའ་བ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་རྣམས་སོ། །སོགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཤིན་ཏུ་རགས་པ་རྣམས་སོ། །སྤངས་པ་ནི་སྤང་བྱ་སེར་སྣ་དང་། འཆལ་བའི་ཚུལ་ ཁྲིམས་དང་།གནོད་སེམས་དང་། ལེ་ལོ་དང་། རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་། འཆལ་བའི་ཤེས་རབ་རྣམས་ལ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བར་འདོད་པ་མེད་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ་རེ་བ་མེད་པའོ། །བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྦྱངས་པས་འབྲས་བུ་ཞིག་ཐོབ་སྙམ་ པ་མེད་པ་ནི།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རེ་བ་མེད་པའོ། །འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞིག་ལོགས་ནས་འཐོབ་པོ་སྙམ་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་དབང་དུ་སློང་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་ཆས་སུ་ ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཡང་ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་ཏེ། སྟོན་ཀའི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལྟར་དྲི་མ་དེ་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞི་ལ། སྟོན་ཀའི་དུས་ཀྱི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ནི་སྤྲིན་དང་འཇའ་ཚོན་དང་། ན་བུན་དང་། ཁུག་རྣ་དང་། རླུང་གིས་མ་དཀྲུགས་པ་དག་ནི་མ་སྐྱེས་ ཤིང་།རང་བཞིན་མེད་ལ་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་ཁྱབ་པ་དང་། གདོད་མ་ནས་མི་འགྱུར་བ་དང་། འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་བཞིན་དུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དང་། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པའི་རང་བཞིན་མེད་ པ་དང་།འཁོར་བའི་དུས་དང་སྦྱངས་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་སྦྱངས་པ་དང་། བླ་ན་མེད་པ་དང་། མངོན་དུ་གྱུར་པའི་དུས་རྣམས་ལ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ལས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་འགྱུར་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་དང་འཇའ་ཚོན་ལ་སོགས་པ་སྣང་ཡང་ ནམ་མཁའ་ལས་མི་འགྱུར་བ་དང་།ཆུ་ལ་རླབས་དང་། རྙོག་མ་དང་། ལྦུ་བ་དང་གཉེར་མ་ལ་སོགས་པ་ཆུ་ཉིད་ལས་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡུངས་ཀར་ལ་མར་གྱིས་ཁྱབ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་བདག་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པའོ། །དེ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་སྣང་དུ་ཟད། ཁྱབ་ བྱ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
因此，"一刹那中成正觉"，故应知离诤论。"离"即空性之同义词。
若问大手印究竟如何？即断除希求，谓断除所知障等。所知障即烦恼及近烦恼难断极细者。"等"即烦恼及近烦恼极粗者。断除即对所断之悭吝、破戒、害心、懈怠、散乱、恶慧等，于布施等无欲断除，即无对治之希求。于生圆二次第善修后得果之想亦无，即无对实相之希求。思维从他处获得圆满佛果，即无对果之希求。此亦因降伏烦恼、一切法之真如不可修、本具大乐之故。
复具五种法相，如秋日正午虚空离垢四者：秋季正午虚空无云彩虹、雾气、阴霾，未被风扰动，本无生、无自性，遍及过去、未来、现在，本来不变，遍及一切轮回。如是大手印亦自性无生，无有无、二非二之自性，于轮回时、修净时、殊胜修净时、无上时、现前时皆即大手印。
虽从彼显现种种，然毫无改变。譬如虚空现云彩虹等而虚空不变，水现波浪、浑浊、泡沫、涟漪等而水性不变。又如芥子遍含油性，遍及轮回自性。然大手印仅是显现，非能遍所遍之理。

།དེ་བས་ན་གསུང་རབ་ལས། ད་ནི་སྟོན་པ་ང་ནི་ཆོས། །ང་ནི་ཚོགས་ལྡན་ཉན་པ་ངའོ། །འགྲོ་བའི་སྟོན་པ་བསྒྲུབ་བྱང་། །འཇིག་རྟེན་པ་ང་འཇིག་རྟེན་ང་། །མཆོག་དགའི་མཁའ་སྟེ་བྲལ་བའི་མདུན། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་ངོ་བོ་ང་། །མུན་པ་ལ་ནི་སྒྲོན་མེད་བཞིན། །བུ་ག་དེ་བཞིན་ ཤེས་བྱེད་གང་།།ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ལ་སྐུའི་བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་བཞག་ཅེ་ན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡོན་ཏན་ནི་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་སྤྲུལ་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་རང་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་གནས་ཏེ། སྒྲོ་སྐུར་དང་ བྲལ་བ་དང་།ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་དང་། གཉུག་མའི་ངོ་བོ་གཅིག་པའོ། །དེ་ཡང་སོ་མ་དང་རང་དགའ་བ་དང་། ལྷུག་པའོ། །དེ་ཡང་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས། །ཀྱེ་ཧོ་གྲོགས་དག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ། །གཞན་ནས་མི་རྙེད་བླ་མའི་ཞལ་ལ་དྲིས། །དོན་དམ་ ཞལ་གྱི་ངོ་བོ་མ་རྟོགས་ནས།།ཡིད་ནི་ཆུ་བྱེད་རླུང་ནི་འཆད་བ་མེད། །ཅེས་པ་ནི། སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེས་པ་ལ་མ་འགག་པའི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི་རྗེ་བཙུན་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཇི་ལྟར་གཟིངས་ལ་འཕུར་བའི་བྱ་རོག་བཞིན། །བསྐོར་ཞིང་བསྐོར་ཞིང་སླར་ཡང་དེ་རུ་འབབ། །ཅེས་བྱ་བས་ བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ།།གསུམ་པ་ནི་རྗེ་བཙུན་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། གླང་ཆེན་ལོབས་ནས་སེམས་ཚགས་ཚུད་པ་ནི། །འདི་ནི་འགྲོ་འོང་བཅས་ནས་དལ་པ་སྟེ། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་རྟོགས་སོ་ཆོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་ཞིང་ང་བ་རྒྱུན་དུའོ། །དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སོ། །དེ་ བས་ན།དེ་ལྟར་ངོ་ཚ་མེད་སྨྲ་མཁས་པས་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་བདེ་བ་ཚོགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བའི་བདེ་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་ པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ།།གཞིར་གྱུར་པ་ནི་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་སྟེ། འབྱུང་བ་བཞིར་གྱུར་པའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་བལྟ་ཞེ་ན། དག་པ་དང་། དམ་པ་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ་གདོད་མ་ ནས་སངས་རྒྱས་པ་ནི་དག་པའོ།།བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་ལས་བྲལ་བ་སྟེ། དམ་པའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་ཡེངས་པའི་མུ་དང་བྲལ་བའོ།

以下是完整的中文直译：
因此，如经中所说：
"今我为导师，我即是法，
我具众会闻，我为众生师，
我即修菩提，我是世间人，
我即是世间，胜喜虚空前，
我为俱生喜之本性，
如暗无灯明，孔穴亦复然。"
应当如是了知。
若问如何安立身之差别？当说明：所谓一切功德之源，功德即法身、受用身、化身及自性身。此即安住于自身体验，离增益损减，亲身体验，显现种种，本性唯一。此即新鲜、自然、轻松。
如至尊所言：
"呜呼诸友俱生性，
他处不得问上师，
未解胜义面本性，
心如流水风不息。"
此即刹那生中不灭之如实本性。
其二，如至尊所言：
"如鸟飞绕船，
环绕复环绕，
终复降其上。"
此表不可思议。
其三，如至尊所言：
"大象驯服心已定，
此有往来而安闲，
如是已悟何需法。"
此表恒时安乐。此即一切之源。
故曰："如是无惭善言说。"如是智慧为一切圆满之基础者，圆满即如意乐聚。"一切"即轮回之乐与涅槃大乐。"为基"即如宝珠，成为四大。
若问如何观察？谓清净、殊胜、不可思议、轮涅无二之自性。本来成就、始原佛性即清净。乐空双运离断常边即殊胜。不可思议即离散乱边际。

 །དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད་པ་སྟེ། །འདི་ ལ་ཡེངས་པའི་མུ་དང་བྲལ།།བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱི་དུས་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་དག་གིས་འཁོར་བ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད། ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འབར་བས། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས་རྟོགས་ན་བཅུ་བཞི་པའི་ས་ལ་མ་རྟོགས་ན་བཅུ་བཞི་པའི་ས་ལ་མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཡང་རྗེ་བཙུན་པ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་དུར་ཁྲོད་པའི་ཞལ་ནས། རྒྱུ་མེད་པས་གདོད་མ་ནས་སངས་རྒྱས་ཏེ། དག་པ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པས་དམ་པ་སྟེ། མ་ནི་ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་རུང་པ་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མུ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྟེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཆུ་བོ་ལྟར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས། གཉིས་ཀྱིས་མི་ཕྱེད་པ་སྟེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ལ་གཞན དོན་དུ་འབྱུང་ངམ་ཞེན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། སྨོན་ལམ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། ལུས་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས། སྣང་བ་ཤིན་ཏུ་དག་པ་དང་། དག་པ་ལས་ འབྱུང་ངོ་།།ལུས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་གཞན་ནམ་ཞེ་ན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བ་ལ། ཡིད་ལ་མི་ཕྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་དག་གི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་སུ་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གསུང་རབ་ལས། དེ་ལྟར་ཡིད་ཀྱི་མི་བྱེད་པའི་ཆོས་ནི་དགེ་བའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཆོས་ནི་མི་དགེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཨ་མ་ན་སེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བརྡ་དང་སྒྲའི་བྱེ བྲག་གིས་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་ཡང་ཨ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ། མ་ན་ནི་ཡིད་དེ་རྟོགས་པ། སེ་ནི་བྱེད་པའོ། །དེ་བས་ན་རྟོགས་པ་དང་། བྱེད་པ་ནི་ཨ་འགེགས་པར་བྱེད་པས་དེ་ཉིད་དུ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་བྱེད་པ་བྱེད་པ་བྱེད་ཅིང་། བྱེད་པ་མི་བྱེད་ བའི་ཕྱིར་དགེ་བའོ།།གཞན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མ་ན་སྱེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྟོགས་པ་མེད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
又如经中所说：
"一切佛智慧，
毫无所作为，
此离散乱边，
即不思议时。"
如是本性中，轮回与分别之自性，以无生智慧光明，若从无二涅槃自性中证悟，则为第十四地；若未证悟，则仍为轮回。
又如至尊东方尸林者言：无因故本来成佛即清净；一切众生本自具足故为殊胜；非语言行境且具择法慧故，离一切边际即不可思议。如河流般恒时体验，不为二分所破，即轮涅无二之自性。
彼等为利他而生否？当说明：所谓无缘大悲之身，以无缘大悲及不共愿力之力，显现二种色身：极清净显现及从清净而生。
若问此身是否异于真如？当说明：即大乐自性之本体。大乐即离增益损减，不离意之身。彼等自性即色身，为本体。
若问：谁会成为意念之违缘？当说明：如经中说："如是无作意法即善法，有作意法即不善法。"即"阿玛那谢"（藏文：ཨ་མ་ན་སེ，梵文天城体：अमनसे，罗马转写：amanase，意为无作意），应从语言符号差别而了知。
其中，"阿"表无生，"玛那"为意即了知，"谢"为造作。因此，了知与造作被"阿"所遮，故于真实中遮止，即无作意。是故，以无作而作，以作成无作，故为善法。其他相违品为"玛那谢"（藏文：མ་ན་སྱེ，梵文天城体：मनस्ये，罗马转写：manasye，意为无了知）。

 །དེ་དག་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཏེ། མི་དགེ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་འཁོར་བར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཀླུ་དག་ཤ་ཀའི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་བཞིན་དུ་བསྟན་པར་མི་ནུས་ སོ།།མ་ཡིན་ཏེ། བླ་མ་དམ་པའི་ཞབས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་གྱིས་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་བཀའ་དྲིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་བཞིར་མི་གཞག་པ་ཅི་ཞེ་ན། དྲི་མ་མེད་པ་དང་རང་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་བསམས་ ན་དྲི་མར་གྱུར་པའི་ཕྱིར།།བསམ་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། གནས་པ་མེད་པ་འབད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྟེ། དཔྱད་པ་ལས་མ་བྱུང་བར་བསྒོམ་མོ། །དེ་དག་ཀྱང་བསམ་པར་བྱ་བ་དཔྱད་ནས་མི་སེམས་བ་དེའི་ཚེ་བསམ་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་མི་རྟོག་པར་བརྗོད་དོ།།དེ་བས་ན་བསམ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མེད། རྒྱུ་མེད་པས་བསམ་བྱ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡོད་དོ། །ཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དང་དག་པའི་མཐའ་སྔོན་དུ་བྱས་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་རྣམ་ པར་རིག་པ་དང་ཁྱད་མེད་དོ་ཞེ་ན།འདིར་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡན་སྒྲོ་བཏགས་པ་སྟེ། །དབུ་མར་སྒྲོ་བཏགས་པར་ཞེན་པ་མེད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་སྦྱོར་བ་དང་། །དབུ་མ་ལ་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན།། །རྣམ་རིག་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བརྟགས་པའི་ཤེས་པ་དངོས་སུ་ཡོད་པར་རིག་ལ། མ་རིག་ པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཐོབ་པོ།།རྣམ་པ་དང་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཚོགས་སུ་ཉམས་སུ་མྱོང་པ་ནི་གསལ་བ་སྟེ་མ་རྟོགས་པའོ། དབུ་མ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐ་སྙད་བརྟགས་ལ། །བྱིས་པ་དག་ལ་དོན་དམ་ཞེས་མཐོང་པར་བྱ་པའི་ ཕྱིར་ཇི་སྲིད་དུ་བློས་ཡུལ་དུ་བྱས་ང་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བརྟགས་ལ།།དེ་ཡང་མཐུན་པའི་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ཙམ་ལ་སྣང་ཞིང་། སྣང་བའི་རྒྱུན་སླུ་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་སྒྱུ་མར་མཐོང་པར་བྱས་ཏེ། །དེ་ཡང་བདག་ལ་ལྟོས་ནས་སྐད་ཅིག་མར་བཞག་ལ། ཆ་ཤས་ དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ།དེ་ཡང་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་གཉིས་མེད་པ་ལས་འདས་པ་སྟེ། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་ཆ་བློ་ཡུལ་དུ་མ་བྱས་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བའོ།

以下是完整的中文直译：
彼等是作意之法，因生不善故应观为轮回。若如龙王顶髻之宝般不能显示。
然非如此，以殊胜上师足下恩德，能体验一切相之最胜恩德。
若问：为何大手印不立四刹那？因无垢且为自证故。
若谓：思维则成染污故不应思维？无住、离勤智慧不可思议，不从观察而生即是修持。彼等亦是思维所观而不思考时，即说为任运成就之无分别智慧。
是故无思维之因，无因故非无所思，而是有。若谓：将成断灭？非也。因先有如是清净边际之体验故不会如此。
若谓：与唯识无别？此中如幻乃增益，于中观无增益执著。
若问：瑜伽修习与中观有何差别？唯识是以分别心所观察之识实有了知，无明习气之事物存在是后得。相与无二和合之体验是明显而未证悟。
中观则为众生利益，于世俗谛观察名言，为令愚者见胜义谛故，凡是心识所缘一切皆观为世俗。又彼仅于顺缘聚合时显现，显现相续具欺诳性故观为如幻。又依自身安立为刹那，因具支分故无自性。又超越常断二边，即离戏论胜义谛无垢分，非心所行境，离增益损减。

 །དེ་ཡང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་འདུ་ཤེས་པའི་དུས་ཉིད་ནས། ཆུ་མེད་དེ་ཆུར་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཅུ་མེད་པ་གཉིས་ཐ་མི་ད་པ་ཉིད་ལ། སྨིག་རྒྱུ་བསལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་དམ་ཅུ་བསྒྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་བསལ་བར་བྱ་བ་འམ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། གང ལ་གཉིས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པའོ།།དེ་ཡང་མཐར་ཐུག་པའི་དོན་ནི། །གསུང་རབ་ལས། ཀུན་དུ་རྟོག་པས་མ་བརྟགས་པས། །རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ཡི་སྐུ། །དྲན་པ་མེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད། །དམིགས་པ་མེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ དེ་དག་ནི་ལྟ་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང་སྤྱོད་པ་དང་།དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཀུན་དུ་རྟོག་པས་མ་བརྟགས་པས་དཔྱད་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ནི་སྤྱོད་པའོ། །བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་རབ་ཏུ་མི་གནས་ཤིང་། །འདོད་པ་གཉིད་དང་བྲལ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ སྟེ་ལྟ་བའོ།།སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་གཞི་དང་མཇུག་གི་གོ་རིམས་ཀྱི་དྲན་པ་མེད་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་བསྒོམ་པའོ། །གསུམ་དུ་བརྟགས་པས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་གོམས་པ་མེད་པ་ནི་ཕྱག་འཚལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་རིག་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལས་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་མཆོག་གི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་སླའོ། །གལ་ཏེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་དགའ་བྲལ་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་འབྱུང་བར་མི་རིགས་ སོ་ཞེ་ན།དེ་ལ་ཡང་གསུང་རབ་ལས། །གང་ཞིག་ནྱ་གྲོ་དྷ་འདོད་པས། །མ་རི་ཤ་དག་སྲུང་འགྱུར་ན། དེ་ནི་མ་རི་ཤ་ཉིད་དེ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དབྱེར་མེད་བཞིན། །བདེ་བས་གང་བར་འདོད་པ་ལ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་གྱུར་ནས། །གྲུབ་པ་མེད་པར་རྨི་ལམ་ལྟ། །གཟུགས་ནི་སྣང་ བར་འགྱུར་བ་ཡིན།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྒྱལ་པོ་གང་ཞིག་བསིལ་བ་ལ་མོས་པས། ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཤིང་མ་རི་ཤ་དག་བསྐྲུན་པར་གྱུར་ན་ནྱ་གྲོ་དྷ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མ་རི་ཤ་ལས་ནྱ་གྲོ་དྷ་སྐྱེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
如同阳焰被误认为水之时，实无水而认为是水，与无水二者无别，既无需遣除阳焰亦无少许成立水之事，如是既无需遣除轮回，亦无需成立涅槃。此即双运，于其中无二相之认知。
其究竟义，如经中说："不为遍计所观察，最极无住之身相，无念作意而修持，顶礼无缘离戏境。"
此等应知为见、修、行及不可分三者。其中，不为遍计所观察、离二种观察即是行。乐空最极无住、离贪著睡眠即是大乐身相，此为见解。加行、正行、结行次第无念之作意即是修持。观察为三而不可分即是无缘，于彼等无所习即是顶礼，此等即应了知为大手印。
如是大手印无所是之大乐中，生起誓句手印殊胜果报，此义易解。
若问：大手印俱生中不应生起离贪誓句手印？对此，如经中说："若人欲尼俱陀树，而护摩利沙树时，即是摩利沙本身，如因果不可分离。欲求充满安乐者，获得大手印之后，如梦无所成就中，形相得以显现故。"
譬如国王喜好清凉，为求尼俱陀树而培育摩利沙树，则尼俱陀树得以生长，然非从摩利沙树因生尼俱陀树。
注：文中"尼俱陀"(Nyagrodha)和"摩利沙"(Marisha)为树名，保留梵文音译。

 །ནྱ་གྲོ་དྷ་དེ་དག་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་བར་ཟད་ཀྱི་མ་རི་ཤ་ལས་འབྱུང་ བ་དེ་ནི་མ་རི་ཤ་ཉིད་དེ།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དབྱེར་མེད་པ་བཞིན་དུ་གྲགས་ཆེན་གྱིས་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་ཅན་རྨས་ལ་བདེ་བས་གང་བར་འདོད་པ་ལས་ཕྱག་རྒྱ་ཆན་པོ་མཆོག་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གྲུབ་པ་མེད་པར་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་ ནི་ཤུགས་ཀྱིས་སྣང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།། དེ་དག་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ངེས་པར་བསྟན་པས་ཏེ། གཉིས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་གསུམ་པའོ། །དེ་ལྟར་བདག་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྟན་ནས། །ད་ནི་གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཧཱུཾ་དམ་ཚིག་ གི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ།ཧཱུཾ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡི་གེ་སྟེ། ཧ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དེ་དག་ཡོད་པ་དང་། མེད་པ་དང་གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པ་ལས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པའོ། །ུ་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་ བ་དང་།བེམ་པོ་དང་། རིགས་པ་དང་། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་དང་བྲལ་བའོ། ། ནི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་མར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པ་དང་། སྣ་ ཚོགས་སུ་འཆར་བའི་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་དང་དེ་ཉིད་ལས་གནས་པའི་ཕྱིར་བསྡུ་བ་དང་།རང་རིག་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དམ་ཚིག་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་སོ་ཀུན་ནས་བསླང་པའི་བསམ་པས་སློབ་དཔོན་ནམ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྤྱན་སྔར་གཞན་གྱི་དོན་ ལས་འཆེས་པ་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་ས་ཉིད་ལ་གཞན་གྱི་དོན་དགོས་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་གཞན་གྱིས་སྤྱོད་པ་ཉིད་དོ།

以下是完整的中文直译：
尼俱陀树自然生起而已，并非从摩利沙树生起，此即摩利沙树本身。如因果不可分离般，以大名声及其他受伤众生欲求充满安乐，获得殊胜大手印后，受用圆满身和化身虽无所成就，如梦幻般之形相自然显现。
此等即是宣说大手印离垢果之决定，因依第二故为第三。如是已示自利圆满，今当成办他利圆满。
咒字"吽"（हूं, hūṃ）是誓句手印。"吽"是一切如来心无二之字。"哈"（ह, ha）是一切如来智慧，彼等非从有、无、二、不二中生起，故无因。"乌"（उ, u）是离常断、无情、有情、轮回涅槃诸分别念聚。"昂"（ं, ṃ）是离一切边际，即大乐。亦应了知五智之理。
因此，因为成为本源故为生起，因为显现种种故为放射，因为住于彼性故为收摄，因为自证为其性相故为果位誓句手印。誓句即是以大悲心普遍发起之意乐，于上师或三宝前为利他而超越，于世间地以利他为要义，并于法印获得体验后为他实践。

།ཕྱག་རྒྱ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་བརྟེན་པ་ལྷའི་འཁོར་ལོ་དང་བཅས་པ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་སྤྲས་ཤིང་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། སྐུས་ཆོས་སྟོན་པ་རྣམས་དང་། སྒྲུབ་པོ་དག་ལ་རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷར་གནས་པ་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། མཐུན་པར་སྣང་བ་ལ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ལྟ་བུ་དང་། ཐུན་མོང་དུ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་ནི། གཞན་གྱི་དོན ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འབྲས་བུ་དེ།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་སྐུའི་གཙོ་བོ་ལས། སྣང་བ་ཤིན་ཏུ་དག་པ་དང་། སྣང་བ་དག་པ་དང་། སྣང་བ་ཐུན་མོང་བ་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་རྣམ་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་དྷརྨཱ་ ཀཱིརྟིའི་ཞལ་སྔ་ནས།དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །གང་གང་ཤིན་ཏུ་སྒོམ་པ་ལས། །བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྫོགས་པ་དང་། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་དགོས་པ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་སྣང་བའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ཡང་རྣམ་མེད་རྗེས་ཐོབ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དང་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་དང་། བུམ་པ་བཟང་པོ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འབྲས་བུ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱར་རིག་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་ཕྱིར་འདས་པའི་རྒྱུན་ཉེ་བར་བཟུང་བར་རྡོ་རྗེ་འཛིན པ་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་དང་། སྨོན་ལམ་གྱི་ཕྱིར་འདས་པ་སྟེ། རྒྱུན་ནི་དེས་འབྲེངས་མ་ཆད་པར་ཉེ་བར་བཟུང་བས། སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ལ་སྒྲུབ་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཧེ་རུ་ཀ་དང་། རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་ལྷ་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཞན་གྱི་རྟོག་པ་དང་མཐུན་པར་འཕྲོས་པ་ནི་སྤྲོ་བ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། །རྒྱུའི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་ཞེ་ན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བླངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་འཛིན་ནོ། །དེ་དག གི་ལམ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།ལྷའི་འཁོར་ལོ་ལྷའི་རྣམ་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཆོ་ག་ལྔར་བརྟགས་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། བྱ་བ་ནན་ཏན་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་པ་དང་། སྨོན་པའི་ཚུལ་དུ་བསྒོམ་པ་དེ་ ཡང་སྦྱོར་བ་དང་པོ་དང་།དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག་དང་ལས་རྒྱལ་པོ་མཆོག་གོ།

以下是完整的中文直译：
手印即是以如是愿力，依止十地菩萨，所依宫殿、能依天轮俱全，以相好庄严而成为根境之境，以身示法者们，及于修行者显现为各自殊胜本尊而说法，于共同显现如释迦狮子，及共同种种显现者，即是圆满利他之果。
从大手印清净法身主尊中，于极清净显现、清净显现及共同显现中，将现起受用圆满身与化身之相。因此，如法称上师所言："是故于正与非正，随所修习何何法，以修习力得圆满，乐明无分别为要。"应当如是了知。
又因大手印本身显现故，为自性。此非如无相后得，如同如意宝珠、如意树及妙瓶。故应知为果位誓句手印。
关于"为众生故摄持过去相续金刚持海鲁迦等"，利益众生是大乘所应成办，正因如此，以大悲及愿力超越，相续即是彼等不间断摄持，能成办者即是金刚持海鲁迦及四续部天众等，随顺他人分别而放射，即是放射誓句手印。
若问因位时如何学习，当说明：誓句手印从金刚上师处获得灌顶，即是受持教法。彼等之道如何？天轮天相五智自性观想为五仪轨，即成为如镜智、平等性智、妙观察智、成所作智、法界清净智，以发愿方式修习，此即初瑜伽、胜曼荼罗王及胜事业王。

 །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་རྣམ་པར་བརྟག་པ་ནི། །ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བསྒོམ་པའི་སློབ་དཔོན་གྱི་ནི་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་བྱས་པར་འགྱུར་ རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུམ་པའི་དབང་གི་ལུས་ངག་པར་བྱེད་པ་སྟེ།དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཉིད་ཡིན་པས། །སྤྲོས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་སྐལ་པ་ཐ་མ་དག་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བླངས་ལ་བདག་དང་གཞན་གྲོལ་བ་དང་། དགྲོལ་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་དང་། སངས་རྒྱས་པའི་རྟགས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁྲུས་དང་བྱུག་པ་དང་། སྐལ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་བཀྲ་ཤིས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚོགས་བསགས་པ་དང་། དོན་དུ་འགྱུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་། ཆོས ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་།བར་ཆོས་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དོ།

以下是完整的中文直译：
圆满次第观想即是：修习明点瑜伽和细微瑜伽誓句手印的上师将获得广大福德。此即宝瓶灌顶对身语的清净，因为是誓句手印本身，由于种种放射，故由最下等根器者修持。
获得金刚上师灌顶后，自他解脱及能解脱俱全。其中，首先为成就大手印故修大悲，为成就佛相故修沐浴涂香，为具足福缘故修天慢，为吉祥故修积资，为成就利益故修四无量，为显示诸法体性故修空性，为息除障碍故修护轮，一切法皆为三解脱门之自性。

 །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། རྟེན་གྱི་ཞེན་པ་བཟློག་ པའི་ཕྱིར་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་གནས་ཁང་གི་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་གདན་པདྨ་དང་།བཞོན་པའི་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཉི་ཟླའི་གདན་དང་། གོས་ཀྱི་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་གླང་པོ་ཆེ་དང་སྟག་གི་པགས་པ་དང་། རྒྱན་གྱི་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རྒྱན་དང་། བྱུག་པའི་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཐལ་བའི་བྱུག་པ་དང་། ལྟོས་པའི་འཇིགས་པའི་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་གཅེས་བུའི་སྟང་སྟབས་དང་། འཁོར་གྱི་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ལྟའི་ཚོགས་དང་། ལུས་དག་ཡིད་ཀྱི་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་གསུམ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཞེན་པ བཟློག་པའི་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་དྲུག་དང་།འབྱུང་བ་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ལྷ་མོ་བཞི་དང་། ལུས་ཀྱི་ཞེན་པ་ཟློག་པའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བལྟ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་དག་པའི་དོན་དུ་བདེ་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་། ཞེ་སྡང་དག་པའི་དོན་དུ་ཧེ་རུ་ཀའི་སྦྱོར་བ་དང་། གཏི་མུག་ དག་པའི་དོན་དུ་མི་ཤེས་པའི་དོ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་།ང་རྒྱལ་དག་པའི་དོན་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མྱོང་བ་དང་། ཕྲག་དོག་དག་པའི་དོན་དུ་མཉམ་པ་ལ་མ་ཡེངས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། སྲོག་གཅོད་པའི་ཉེས་པ་དག་པའི་དོན་དུ་རྩ་བའི་འཁོར་ལོ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དག་པའི་དོན་དུ་རླུང་འབྱུང་ འཇུག་གི་གནས་དྲན་པ་དང་།མི་ཚངས་པ་སྤྱོད་པ་དག་པའི་དོན་དུ་ཕྲ་མོའི་ཐིག་ལེ་དང་། བརྫུན་དུ་སྨྲ་པ་དག་པའི་དོན་དུ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་དང་། ཕྲ་མ་དག་པའི་དོན་དུ་བླ་མ་ལ་བསྟོད་པ་དང་། ཚིག་འཁྱལ་པ་དག་པའི་དོན་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་དང་། ངག་རྩུབ་མོ་དག་ པའི་དོན་དུ་བཟླས་པ་དང་།ཆགས་སེམས་དག་པའི་དོན་དུ་སེམས་ལ་ལྟ་བ་དང་། གནོད་སེམས་དག་པའི་དོན་དུ་ཡུལ་ལ་ལྟ་བ་དང་། ལོག་ལྟ་དག་པའི་དོན་དུ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་དང་། སེར་སྣ་དག་པའི་དོན་དུ་མ་ཆགས་པ་དང་། འཆལ་པ་ དག་པའི་དོན་དུ་བློ་རླབས་པོ་ཆེ་དང་མི་འབྲལ་བ་དང་།ཁོང་ཁྲོ་བདག་པའི་དོན་དུ་ཀུན་ལ་རང་གི་ལྷར་ལྟ་བ་དང་། ལེ་ལོ་དག་པའི་དོན་དུ་ཐོབ་པར་དཀའ་བའི་འཆི་བར་མྱུར་བ་ལྟ་བ་དང་། གཡེང་བ་དག་པའི་དོན་དུ་མགོ་ན་པོ་བསྟེན་པ་དང་། མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་པའི་ དོན་དུ་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་པ་དེ་དང་དེ་ལ་དཔྱད་པར་བྱ་བ་དང་།

以下是完整的中文直译：
为从法界生起故加持虚空，为遣除所依执著故观修宫殿，为遣除住处执著故观修莲座，为遣除乘骑执著故观修日月座，为遣除衣服执著故观修象皮虎皮，为遣除装饰执著故观修尸林饰品，为遣除涂香执著故观修涂灰，为遣除依赖恐惧执著故观修勇士姿态，为遣除眷属执著故观修眷众，为遣除身语意执著故观修三真实，为遣除处所执著故观修六勇识，为遣除界执著故观修四天女，为遣除身体执著故观修坛城，为清净贪欲故修大乐瑜伽，为清净嗔恨故修黑鲁嘎瑜伽，为清净愚痴故修无明实相，为清净我慢故因无生而修体验，为清净嫉妒故修无散乱平等智慧，为清净杀生过失故修根本轮，为清净不与取故修念住出入息，为清净非梵行故修细微明点，为清净妄语故修金刚诵，为清净离间语故修赞叹上师，为清净绮语故修金刚萨埵百字明，为清净恶语故修持诵，为清净贪心故修观心，为清净害心故修观境，为清净邪见故修具悲心之空性，为清净悭吝故修无执著，为清净破戒故不离广大心，为清净嗔恚故视一切为本尊，为清净懈怠故观死亡难得速逝，为清净散乱故亲近善知识，为清净相分别故于一切所生处皆当观察。

 མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་པའི་ དོན་དུ་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་པ་དེ་དང་དེ་ལ་དཔྱད་པར་བྱ་བ་དང་།ཟས་ཀྱི་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་བདུད་རྩི་རྣམ་པ་ལྔ་བསྟེན་པ་དང་ཚོགས་སུ་གྱུར་པར་ཡང་བྱ་སྟེ། མི་མཐུན་པ་དག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བརྡའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་ནི་ ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་།མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང་། ལྷ་ཉེ་བར་བྱ་བའི་བཟླས་པ་དང་ལས་ཉེ་བར་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཏོར་མ་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ སོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་།དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་སྲེག་དང་། བླ་མ་མཉེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཎྜལ་དང་། བཀྲ་ཤིས་པར་བྱའི་ཕྱིར་ཆོད་པ་དང་། བར་ཆད་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཆོད་རྟེན་གྱི་ལས་དང་ཤེས་པ་དང་བྲལ་ བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གླེགས་བམ་བཀླགས་པ་དང་།སློབ་མ་བསྡུ་བར་བྱའི་ཕྱིར་དབང་བསྐུར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་དང་། བྱ་བའི་ཆ་ལ་མཁས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུད་ལ་སོགས་པར་བལྟ་བ་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་ལྟོས་པས་གཞན་གསལ་ བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་བདག་དག་པར་བྱ་བ་ལ་ནི་ལྷའི་འཁོར་ལོ་ལ་ལྷའི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པ་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་རིགས་ལྔའི་རྒྱས་གདབ་པར་བྱས་ཏེ།གཟུགས་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །ཚོར་བ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །འདུ་ཤེས་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སོ། །འདུ་བྱེད་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། །རྣམ་ པ་ནི་རྡོ་རྗེ་མི་བསྐྱོད་པའོ།།དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རྣག་བཞིན་ཏེ། སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། རིགས་ལྔར་སྣང་བས་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱ་བ་ནན་ཏན་དང་། སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ རྟོགས་པར་བྱས་ལ།དེ་ལ་མི་བསྐྱོད་པ་དང་། །རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་བཤད་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ།

以下是完整的中文直译：
为清净相分别故于一切所生处皆当观察，为遣除食物执著故受用五甘露并作会供，为清净违缘故当善巧了知手印差别。其中殊胜之义为：为获得大手印成就故修生起次第，为获得最胜成就故修圆满次第，为近修本尊故修持诵，为成办事业故修食子，为积集殊胜福德资粮等故修会轮，为速得成就故修火供，为令上师欢喜故修曼达，为获吉祥故修供养，为遣除障碍故修塔事，为离分别故读诵经典，为摄受弟子故修灌顶坛城仪轨，为善巧事业支分故观修续部等。
这一切皆为观待自身而令他人明了，至于清净自身，则于天轮中以天轮相于五蕴上印五部：色即毗卢遮那，受即宝生，想即无量光，行即不空成就，识即金刚不动。
此亦如五智：显现种种故如镜智，自性平等故平等性智，显现五部故妙观察智，由事业门故成所作智，离增减故法界体性智。于此唯是不动佛与金刚持之诠释而已。

 །ཆོ་ག་ལྔར་བྲགས་པ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལྔ་སྟེ། ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དག་ལ་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིས་བརྒྱན་པ་དང་། རོ་མཉམ་པའི་གོང་བུ་དང་། ཐུགས་ཀྱི་ཡི་གེ་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་དང་། སྐུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། སེམས་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། གསུང་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ཐུགས་ཟད་མི་ཤེས་པ་དང་། སྐུ་འཁོར་ལོ་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་དང་། སོ་སོར རྟོག་པ་དང་།བྱ་བ་ནན་ཏན་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་སྐྱར་བར་བྱའོ། །རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་པ་ནི་མེ་ཏོག་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའོ། །རྣོན་པོའི་ཚུལ་ནི་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ། སློབ་དཔོན་དག་གི་འདོད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པ་དེ་ཡང་རིགས་ཏེ། ཕུང་པོ་ ལྔ་ནི་མདོར་བསྡུས་ན།།སངས་རྒྱས་ལྔར་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས། །རྡོ་རྗེ་སྐྱེ་མ་ཆེན་འདི་དག་ཀྱང་། །མཁའ་འགྲོ་མ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བས་སོ། །ཡང་སྦྱོར་བ་དང་པོ་ནི་རྣལ་འབྱོར་དང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དཀྱིལ་ཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་རོ། །ལས་ རྒྱལ་པོ་མཆོག་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་དེ་དག་ཀྱང་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གྲོགས་དག་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་ནི། །བདེན་པ་མ་ཡིན་བརྫུན་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་ཡང་། རང་བཞིན་མེད་ལུས་གསལ་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུང་རབ་ལས་སོ། ། དེ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པའི་རི་པའོ། །ད་ནི་ཡོད་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། རྫོགས་པ་ནི་རང་ལའོ། །རིམ་པ་ནི་འཁོར་ལོ་བཞིའི་རིམ་པའོ། །རྣམ་པར་བརྟག་པ་ནི་ཨེ་བཾ་མ་ཡའོ། །ཐིག་ལེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཁུ་བ་སྟེ། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས སོ།།བདེ་བ་དང་ཡིད་ཐ་མི་དད་པར་བྱེད་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །ཕྲ་མོ་ནི་རླུང་དང་རྩེའོ། །རྩ་ནི་འཁོར་ལོ་རྣམ་བཞིའོ། །དེ་དག་ཡིད་སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། །བསྒོམ་པ་ནི་དམིགས་པའོ། །སློབ་ དཔོན་ནི་དབང་གི་རྣམ་པར་ཕྱེད་པའི་གཞན་གྱི་དོན་ནོ།།སྒྲུབ་པ་པོ་དེ་ཉོན་མོངས་པ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
所谓五种仪轨即五种现证菩提：以阿里嘎里庄严日月、等味团、心咒字、五股金刚杵、圆满身等，[对应]发殊胜菩提心、别观心、清净语、无尽意、以及具足轮坛体性之身，应当修习如镜智、平等性智、妙观察智、成所作智及法界体性智。
清净现起犹如花开结果。利根之道即一心专注，此乃诸上师所许。如是修持亦应理，如云："五蕴若摄要，即是五佛身，此等大金刚，即是空行坛。"
初瑜伽即正行与后得瑜伽。最胜坛城王即胜义瑜伽。最胜事业王即大瑜伽。如是诸道亦当如是了知，如经云："友等水中月，非真亦非妄，如是坛城轮，无性而明现。"
此等是极为观察故之生起次第。今当宣说显明实相：圆满即自性，次第即四轮之次第，观察即咒音双运，明点即菩提精液之色相形状。乐与意无二即瑜伽，细微即气脉，脉即四轮。于彼等作意即瑜伽，离戏论边故为三昧耶手印。修持即所缘。上师即分辨灌顶之利他。修行者为断烦恼故当成就广大福德。

 །མཆོག་གི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡང་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་བདག་ཉིད་དང་། འབྲས་བུ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ངེས་པའི་རྒྱུ་ལས་ ངེས་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དག་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བདེ་སྟོང་སྤྱིའི་རྣམ་པའི་བདག་ཉིད་དང་། འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བདེ་སྟོང་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ ཕྱིར་ཞེ་ན།དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་སྤྲོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྟོགས་པ་ཅན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེན་པ་དང་བཅས་པ་འཁོར་བའི་རྒྱུ་དེ་བཅོས་མའོ། །དེ་བས་ན་ངེས་པ་མ་བཅོས་པའི་རྒྱུ་ལས་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་བཅོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་ཙམ་ དུ་ཡང་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན།བྱིས་པ་བློ་ཆུང་རྣམས་ཀྱི་ནི། །བདག་མེད་ལ་སོགས་གོ་བྱའི་ཕྱིར། །དགེ་བཤེས་དམ་པ་མཆོག་བསྟེན་ནས། །རིམ་པར་དེ་བཞིན་བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་གསུང་རབ་ལས། འདི་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅམ་དུ། །ཐུབ་པས་གང་ཞིག་ གསུངས་པ་རྣམས།།བྱིས་པ་སྐྲག་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར། །གསུངས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མིན། །ཞེས་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ད་བས་ན་དོན་དམ་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དེ། བསྐྱེད་པ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། །འདིས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའོ། །དངོས་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ དུ་ཇི་ལྟར་བསྡུ་ཞེ་ན།བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གིས་གང་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་པའི་བརྟན་གཡོའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ལམ་གྱི་རྟོག་པ་དང་རོ་གཉིས་སུ་མེད་པས་དེ་ཉིད་དུ་ཕུག་སྟེ། ཐ་མི་དད་པ་དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་བླ་ན་ མེད་པའི་གསེར་དུ་གྱུར་པའོ།

以下是完整的中文直译：
若问是否为殊胜果？虽然如是为法印自性，然不能证得果，因为已说定因生定果。关于此，虽然福德能清净烦恼障，但不能证得法印乐空总相之自性，以及大手印乐空自相之果。为何如此？因为三昧耶手印是种种戏论之境，具执著之行境，是轮回之因，是造作性的。因此已说从无造作之定因中生定果。
若问：既是造作，则作为道也不应理？答：为令小慧童稚者，了知无我等义，应依止最胜善知识，如是次第宣说。如经中说："一切唯心性，佛陀所宣说，为除童稚怖，非是真实义。"
因此，胜义无自性即是生起三昧耶手印。此说诸法即是真如。若问诸法如何摄归真如？当说：瑜伽士以无二双运之道，将凡夫所执一切动静诸法，融入俱生体验，成为无别之性，此即是无上菩提之金

།དེས་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་འཁོར་ལོར་ཡང་དག་པར་བསྒོམ་པར་འགྱུར་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་དང་། སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ རོ།།མངོན་པར་རྙེད་པའི་དངོས་གྲུབ་མཆོག་བསྒོམས་པས་འཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པ་ནི་བྱིས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བརྟགས་པའི་རིག་པ་བག་ཆགས་རབ་ཏུ་སྟུག་པོ་ལས། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བརྟན་པ་དང་། གཡོ་བའི་ དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་ཞེན་དུ་བལྟས་པས་སྡུག་བསྔལ་དུ་གྱུར་པ་ལ་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལས་བྱ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རོ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པས་རྟག་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་དུ་ཕུག་སྟེ།སྤང་བྱ་དང་བླང་བྱ་ཐ་མི་དད་ན་དཔེར་ན་ གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩིས་ལྕགས་གསེར་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་པའི་གསེར་དུ་གྱུར་པའོ།།ལས་འདིས་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པ་གསུམ་གྱིས་འཁོར་ལོ་དབྱེར་མི་ ཕྱེད་པར་ཡང་དག་པར་བསྒོམ་པར་འགྱུར་ཏེ།རྟོགས་པའི་དུས་དེ་ཉིད་ནི་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། དེས་མཚོན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དོན་ལམ་གྱི་རྟོག་པ་དང་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུའི་རྣམ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ།དེ་དག་གིས་རྟོགས་པ་དེ་དག་སྔོན་སྙིང་པོ་དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ། མ་འོངས་པ་རྣམས་སུ་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文直译：
由此将如实修持三界轮，成为俱生喜、实相体验之道智，以及离增益损减、不可思议之自性。
关于"以修持获得殊胜悉地"，对真如愚昧者为凡夫，由如是等人世俗所执分别习气极为深重，以分别力对一切动静诸法生起执著而成苦。以譬喻俱生业作手印体验之味，法印俱生无二，将一切常见融入实相。若所断所取无别，如点金术将铁转为金，诸法即成无上菩提之金。
此业将欲界、色界、无色界之法身、圆满受用身、化身三轮不可分离地如实修持。证悟之时即是譬喻俱生喜，以及由此所表智慧之体验，即道智离增益损减之大手印果相不可思议之自性。由此等证悟者，往昔成为本质义之佛陀，未来者亦将成就。

 །དེ་ལྟར་མངོན་པར་རྙེད་པའི་དངོས་གྲུབ་མཆོག་གང་གིས་བསྒོམས་པས་འཐོབ་པོ། །དེ་དག་ངེས་པར་གྲུབ་པར་ནུས་སམ་ཞེ་ན། བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་གསུང་རབ་ལས། འདི་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་མིན་ལས་མིན་དབང་པོ་མིན་ཏེ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་མིན། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་སྲོག་ཆགས་མིན་ཞིང་མི་དང་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །འཁོར་ལོའི་གཙོ་བོ་དག ནི་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་པ་དང་ལྷ་དག་དང་།།ཁམས་གསུམ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་འཁོར་ལོར་རྟོགས་ན་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་བརྟགས་པ་འདི་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་གཞལ་ཡས་ཁང་ དུ་ཤར་བའི་ཕྱིར།གཞལ་ཡས་ཁང་རྟོག་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གཞལ་ཡས་ཁང་གསལ་བར་བྱ་བའམ། བདེ་ཆེན་གྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་མེད་དོ། །བདག་དང་གཞན་གྱི་ལུས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ་མིན་ནོ། །མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་རྣམས་ ཀྱང་དབང་པོ་གཞན་མིན་ཏེ་གོང་བཞིན་ནོ།།འབྱུང་བ་ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཏེ་གཞན་མིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །སྲོག་གི་རླུང་དང་བཅས་པ་བདེ་ སྡུག་དང་བཅས་པ་སྐྱེ་ཤི་དང་བཅས་པ་སྟེ།དེ་ལ་སྲོག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །དེ་ཡང་གཞན་མིན་ཞིང་མི་དང་དེ་ལས་གཞན་པ་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་དུད་འགྲོ་དང་ཡི་དྭགས་དང་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱང་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་པ་དང་དེ་ཉིད་སྦྱར་བ་ནི་དེ་དང་བྲལ་བའི་ ཕྱིར་གདོད་མ་ནས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ།།ལྷའི་འཁོར་ལོ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་སྒྲུབ་པ་པོ་དང་། ལྷ་དག་དང་ཁམས་གསུམ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དང་། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ བ་དེ་དག་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ།གཉིས་མེད་ཀྱི་འཁོར་ལོར་རྟོགས་ན་ཇི་ལྟར་ཡང་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པར་བྱེད་པ་མེད་ཅིང་འཁྲུལ་བར་ཡང་མ་འགྱུར་ན། འཁྲུལ་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཞིང་འཁྲུལ་བར་མི་འགྱུར་བར་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སྙེགས་ལ། མར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སྙེགས་ཏེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྙེགས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་བཅོས་པ་བཞིན་ཆོས་རྒྱ་ཡང་མ་བཅོས་པས་ཡར་སྙེགས་ལ་ལས་རྒྱ་ལ་དགའ་བ་བཞི་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྒྱ་ལ་ཡང་དགའ་བ་བཞི་ཡོད་པར་མར་སྙེགས་སོ།

以下是完整的中文直译：
如是，通过修持何者能获得殊胜悉地？若问是否确实能成就彼等，当如是宣说。故经中说：
此非宫殿非业非根亦非诸大种，
非色等非有情非人亦非他唯佛，
轮之主尊即法身与坛城诸天，
三界一切非种种，若证轮何有迷惑。
对此所言，此观想即是宫殿，因大乐本身显现为宫殿。应知宫殿分别即是大手印，无需显现宫殿或成就大乐。自他身亦如是非也。眼耳鼻舌身意等亦非他根，如前所述。地水火风等大种及十二缘起等亦非他。色等即声香味触，彼等亦非他。具命气、具苦乐、具生死，此即所谓有情，彼亦非他。人与其他天、非天、畜生、饿鬼、地狱众生亦非他，因离彼自性及彼结合，故为本初圆满佛。
天轮坛城主尊瑜伽士自身亦是法身，因此所依坛城、修行者、诸天及此三界一切及种种显现彼等非他。若证无二之轮，则因无有他故无迷惑亦不生迷乱。既非迷惑亦不生迷乱，则向上趣入大手印，向下趣入业手印。如何趣入？如大手印无造作，法印亦无造作而向上趣入；如业印有四喜，法印亦有四喜而向下趣入。

 །གཞན་ཡང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་བླ་མའི་ངག་སྔོན་དུ་སོང་བས དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་གཉིས་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་བླ་མའི་གདམས་ངག་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པས་ཆོས་རྒྱ་གཏན་ལ་དབབ་པར་རིགས་ཏེ།།དེ་ཡང་། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལུས་ལ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ངག་ལའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིད་ལ་སྟེ། །དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ཀུན་ལ་འགྲོ། །ཞེས་ བྱ་བས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་འདི་ལྟར་སྟེ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་། སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཚིག་དང་། ངོ་བོ་དང་མཚན་ཉིད་དང་། ཕན་ཡོན་ནོ། །དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི། །བདེ་སྟོང་སྤྱིའི་རྣམ་པའོ། །དེ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་ལྟོས་པས་སྤྱིའི་རྣམ་པས་ཆེན་པོ་ནི་རང་ གི་མཚན་ཉིད་དོ།།སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཚིག་ནི་ཨེ་བཾ་སྟེ། དབྱངས་ཀྱི་ཡི་གེ་དང་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེའོ། །དེ་ཡང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ལ། །བྱིན་རླབས་བླ་མའི་ངག་ཆེན་པོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་། །བཞི་སྟོང་གྲགས་ཀྱི་རྩ་བ་དང་། །ཡི་གེ་ཕ་མ་གཉིས་ཡིན་ ཏེ།།ཀུན་གྱི་ཡང་ནི་གཞིར་གྱུར་པའོ། །ཞེས་པས་རྒྱུད་སྡེ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་གཉིས་སུ་འདུས་དེ་ཡང་ཨེ་བཾ་གཉིས་སུ་འདུས་སོ། །ངོ་བོ་ནི་བླ་མའི་གདམས་ངག་སྒྲའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པས། སློབ་མའི་བློ་ལ་ བརྗོད་བྱ་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པར་བདེ་སྟོང་དུ་ཤར་པའོ།།མཚན་ཉིད་ནི་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྣང་བ་ཤར་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྟོང་བ་བྱུང་ལ། སྟོང་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྣང་བ་བྱུང་སྟེ་དེ་ཡང་། སྟོང་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་བཤད། །ཅེས་པ་དང་། ཡང་། སྣ་ ཚོགས་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ།།སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་གནས་པ། །སྟོང་པ་སྣང་བ་མཚན་ཉིད་གཅིག་།ཅེས་པས་སོ། །ཕན་ཡོན་ལ་གཉིས་ཏེ་དོན་ཆེ་བ་དང་། ཕན་ཡོན་ཆེ་བའོ། །དོན་ཆེ་བ་ནི་བླ་མའི་གདམས་ངག་སྒྲའི་སྟོབས་ལས་སློབ་མའི་བློ་ལ་རྟོགས་པ་ཤར་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མས་བསྡུས་ པའི་དགའ་བ་བཞི་སྐྱེ་སྟེ།དེ་ཡང་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་དགའ་བ་དེ་ལྟར་ཤར་བ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་སྙམ་པ་མཆོག་དགའ་ལྷན་སྐྱེས་ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ། རྗེས་ལ་རགས་སྣང་དུ་ཤར་བ་དགའ་བྲལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་རྒྱས་གདབ་ཀྱིན་བསྒོམ་པས་རང་གི་དོན་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ནི་དོན་ཆེ་བའོ།

以下是完整的中文直译：
复次，以密咒之身，以上师语为先导，能生二种悉地，故需以上师教授为先导，应当确立法印。此复：
业手印属于身，
法手印属于语，
大手印属于意，
三昧耶印遍一切。
以此亦当了知。其中如是：所诠、契机之语、体性、特征及利益。
其中所诠即乐空总相。依大手印而言，总相是大，自性为特征。契机之语即"诶旺"，即元音字与辅音字。又：
于极无住中，
加持上师大语，
八万四千法蕴，
一切教法根本，
即是父母二字，
实为一切之基。
如是所有五续部等，皆摄于元音辅音二者，复摄于"诶旺"二者。
体性即上师教授声音自性宣说时，于弟子心中所诠义总相显现为乐空。特征即显空不二，即显现之特征为空性，了知空性之特征为显现。如云："空即薄伽梵"，又云："于种种显现诸法中，本无生性而安住，空性显现同一相。"
利益有二：大义及大利益。大义即由上师教授声力，于弟子心中生起证悟，刹那生起四喜：种种显现而生喜，如是显现即俱生而生胜喜，确信为俱生即俱生喜，后得粗相显现即离喜。如是于一切法以俱生印持而修，为自利获证法身大手印即为大义。

།དེ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་བདག་པ་དང་མ་དག་པའི་བྱེ་བྲག་ གིས་ལོངས་སྐུ་དང་སྤྲུལ་སྐུ་སྣང་བ་ནི་ཕན་ཡོན་ཆེ་བའོ།།དེ་ལྟ་བུ་ལ་འཇུག་པར་མི་ནུས་པ་ལ། ལམ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ཆོས་འབྱུང་དུ་གཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། དེ་ཉིད་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རིག་པ་དང་། དམན་དྲག་གཉིས་སུན་བཏོན་པ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ དཔེའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རིག་པ་དང་།འཕེལ་བར་བྱེད་པ་འབྲེལ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་སུ་བླངས་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་འབྱུང་དུ་གཞག་པ་ནི་རྟོགས་ཤིང་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་ཟིན་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འབྱུང་བ་སྟེ། ཨེ་ཡི་ཆ་བྱད་བཟང་པོ་ལ། །དབུས་སུ་བཾ་གྱིས་རྣམ་པར་ བརྒྱན།།བདེ་བ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པའི་གནས། །སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ཟ་མ་ཏོག་།ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །མ་རྟོགས་ཤིང་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་མ་ཟིན་ན་འཁོར་བ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་། ཡི་གེ་ཨེ་ནི་མར་གྱུར་ལ། །བཾ་ནི་ཕ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས། །ཐིག་ལེ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ སེམས།།དེ་ལས་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་འབྱུང་དུ་རིགས་སོ། །དེ་ཉིད་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རིགས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་དགའ་བ་བཞི་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ཡང་དགའ་བ་བཞི་ནཱ་ད་བས་སོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་ཆུའི་ཟླ་བས་ནམ་མཁའི་ཟླ་བ་ མཚོན་ནུས་པ་བཞིན་དུ།མཚོན་བྱེད་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་ལ། མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་མཚོན་པར་ནུས་ལ་དངོས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདྲ་བའི་ཕྱིར་ན་དཔེར་རིགས་སོ། །དེ་ཡང་། དོན་གྱིས་འདྲ་བ་གང་ཡིན་པ། །དཔེ་དག་ལ་ནི་བརྟེན་པར་འགྱུར། ། ཞེས་པས་སོ། །དམན་དྲག་གཉིས་སུན་ཕྱུང་བ་ཡང་དག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་དཔེར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དྲག་པོའི་དབང་ནི། གོ་རིམས་དང་གནས་དང་རྟོགས་པ་གསུམ་ལས་འཁྲུལ་ཏེ། དེ་ཡང་གོ་རིམས་ལ་འཁྲུལ་པ་ནི། མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་། ལྷན་ཅིག སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་མཐར་འདོད་ལ་རྣམ་པར་ཉེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་།དགའ་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པར་འདོད་དོ། །གནས་ལ་འཁྲུལ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ངོས་འཛིན་པས་འཁྲུལ་ལོ། །རྟོགས་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུ་ལ་ བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ནི་མཆོག་དགའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་རང་གི་བ་ཙམ་རྟོགས་པ་སྟེ་དེ་ལ་དངོས་པོའི་གཤིས་ཡིན་ཟེར་བས་འཁྲུལ་ལོ།

以下是完整的中文直译：
其后，以利益众生愿力，二色身依众生显现清净与不清净之差别而显现报身与化身，此为大利益。
对于不能趣入如是者，示现道手印有四：安立法源之因由、了知彼为喻智、破除高下二者而了知真实智慧为喻智、以相续方式修习增长。
其中安立法源者，若已证悟且得上师教授则涅槃显现。如云：
"殊胜诶字相好中，
中央庄严以旺字，
一切安乐生起处，
佛陀珍宝之宝箧。"
若未证悟且未得上师教授则轮回显现。又云：
"诶字即为母，
旺字称为父，
点即菩提心，
由此生诸有。"
故应了知为法源。彼即应知为喻智，如法手印有四喜，业手印亦有四喜那达。譬如水中月能表示天空月，能表喻之俱生为所体验，所表义之俱生能表示而非实际，因相似故应知为喻。如云："义之相似者，当依于诸喻。"
破除高下二者之真实灌顶应立为喻。其中猛利灌顶于次第、处所、证悟三者有误：次第之误为，离相之刹那与俱生喜最后欲求及遍净刹那与离喜智慧执为第三。处所之误为，执著遍满金刚宝处菩提心为俱生之认定而有误。证悟之误为，菩提心遍满金刚宝处为胜喜智慧，仅了知自性，执为事物本性而有误。

།དབང་བསྐུར་ངེས་པ་ནི་གོ་རིམས་མི་འཁྲུལ་ཡང་གནས་དང་རྟོགས་པ་ལས་འཁྲུལ་ཏེ་རྟོགས་པ་ནི་ནོར་བུའི་ནང་དུ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ལ་ དངོས་པོའི་གཤིས་རྟོགས་པར་འདོད་པའོ།།གནས་ནི་རྡོ་རྗེ་བུམ་པ་ལ་ཁྱབ་པ་ལ་ངོས་འཛིན་པས་སོ། །དེས་ན་དེ་གཉིས་ནི་དཔེར་མི་རིགས་སོ། །ཡང་དག་པའི་དབང་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གཞག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མ་ནོར་བ་སྟེ། དང་པོའོ་བྱེད་འཁྱུད་པ་ནས་བརྩམས་ནས་རྡོ་ རྗེའི་མགྲིན་པ་མན་ཆད་དུ་ཁྱབ་པ་ལ་དགའ་བ་ནོར་བུའི་ནང་དུ་ཁྱབ་པ་ལ་མཆོག་དགའ།གཉིས་ཤོར་གཉིས་གནས་པར་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་སྟེ། གཉིས་ཤོར་བས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་དད་ཡལ། གཉིས་གནས་པ་དེ་ལ་རིགས་ཀྱི་བདག་པོའི་ཁ་ན་གནས་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ཐིག་ལེ་སྟོང་པ་མཛེས་པའི་སྤྱི་བོ་ན་ གནས་པ་དེ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་ཐིག་ལེ་སྟེ་བདེ་བ།དེ་གཉིས་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་སུ་བྱས་ནས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ཐིག་ལེ་དེས་ནི་རང་བཞིན་མེད་པར་བྱས་པས་རྟག་པའི་མཐའ་བསལ། མི་བསྐྱོད་པའི་ཐིག་ལེས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ཐིག་ལེ་རྒྱས་བཏབ་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་སྟེ་ ཆད་པའི་མཐའ་བསལ་ལོ།།རྟག་ཆང་གཉིས་ལས་འདས་པ་སྟེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ཡང་། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུས་རྒྱས་བཏབ་ཅིང་། །འབྲས་བུ་ལ་ཡང་རྒྱུས་རྒྱས་གདབ། །འདི་ནི་བདེ་ཆེན་རྒྱལ་པོ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། གཞན་ཡང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ལས། །ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་དགའི་རང་བཞིན་ནི།།མཆོག་དགའི་མཐའ་དང་དགའ་བྲལ་གོང་། །འབྲས་བུ་གང་ཞིག་རིགས་འགྱུར་བ། །མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་ལས་ལྟུང་ཞིང་། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པདྨར་རེག་།རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུས་རྒྱས་བཏབ་པས། །རིག་བྱེད་མཐའ་ཡི་འདོད་པ་དགག་།འབྲས་ བུ་ལ་ཡང་རྒྱུས་རྒྱས་བཏབ།།གསང་བར་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་དགག་།གཉིས་ལ་གཉིས་མེད་རྒྱས་བཏབ་པས། །ལ་བ་ཅན་གྱི་འདོད་པ་དགག་།ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །འཕེལ་བར་བྱེད་པ་འབྲེལ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ནི། དགའ་ བྲལ་གྱིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་སྤྱད་པས་དགའ་བ་གསུམ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ཡང་། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ནི། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་འཇུག་པར་མི་ནུས་པའི་གང་ཟག་གིས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བསླབ་ པར་བྱ་སྟེ།དེ་ལ་ཡང་དགའ་བ་བཞི་བརྩི་སྟེ། དང་པོ་བསོད་ནམས་ཚོགས་བསགས་པ་ནས་བཟུང་ནས་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པ་ལྔས་ལྷ་བསྐྱེད་པ་ནི་དགའ་བའོ།

以下是完整的中文直译：
确定灌顶虽次第无误，但于处所与证悟有误。证悟之误为执著宝珠内遍满菩提心为了知事物本性。处所之误为认定遍满金刚宝瓶。因此这二者不应立为喻。
安立真实灌顶为喻智者，即无误菩提心：从初拥抱起至金刚喉以下遍满为喜，宝珠内遍满为胜喜。二者脱离二者安住即是俱生喜：二者脱离则贪欲信解消失，二者安住时，种姓主尊口中安住即金刚持明点，空性庄严顶髻安住即不动佛明点之乐。
此二者作为因果，金刚持明点令无自性故遣除常边，不动佛明点印持金刚持明点故体验无自性而遣除断边。超越常断二者即是俱生。如云：
"因上果印持，
果上因印持，
此为大乐王。"
又于《极无住》中云：
"俱生喜自性，
胜喜边及离喜上，
果即成何种，
从不动金刚坠，
触及大金刚持莲，
因上果印持，
遮破吠陀边执著，
果上因印持，
遮破密语执著，
二上无二印持，
遮破有见执著。"
以相续方式修习增长者，以离喜修习俱生，则三喜成为俱生。如云："一切诸法体性，应当修习俱生。"
不能趣入如是者，应当学习三昧耶手印。其中亦计四喜：从初积累福德资粮起，以五种菩提生起本尊即为喜。

 །དཀྱིལ་འཁོར་གང་ཡིན་པ་སྤྱན་དྲངས་ནས་ཞལ་དུ་ཞུགས་ཏེ། ལྷ་ཞུ་བའི་ཁུ་བས་ལུས་གང་བ་ནི་མཆོག་ དགའོ།།རང་ཡང་ཞུ་ནས་ཐིག་ལེ་གཉིས་སུ་གནས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། །ལྷ་མོ་བཞིས་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་སྐུ་རུ་བཞེངས་པ་ནི་དགའ་བྲལ་ལོ། །དེ་ཡང་དགའ་བ་བཞིས་ཐ་མི་དད་དུ་ཁྱེར་བ་ནི་བཞི་པའི་མན་ངག་གོ། །དེ་ཡང་རབ་ཏུ་མི་གནས་ པ་ལས།།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བྱང་ཆུབ་ལྔ། །དགའ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པ་ཆེན་པོའི་འོད་ཟེར་གྱིས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བསྡུས་ནས་ཀྱང་། །ཁུ་བའི་ངོ་བོར་གྱུར་གཟུགས་པ། །ཁྱད་པར་གྱི་ནི་དགའ་བའོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཁ་སྦྱོར་བ། །ཐིག་ ལེ་དཀར་དམར་ཐོག་མཐའ་ཅན།།ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དོ། །ལྷ་ཡི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་པ། །བྲལ་བའི་དགའ་བར་རབ་ཤེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་ཐིག་ལེ་གཉིས་ཀྱི་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་། ཐིག་ལེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་ངོ་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་བསྐྱེད་ནས་དེའི་མཚན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་ལ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའོ། །དེས་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་། དོན་བདེ་སྟོང་སྤྱིའི་རྣམ པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དག་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་ཏེ།ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་པ་དང་ཐ་མི་དད་པར་བསྟན་པས། བདེ་སྟོང་གཉིས་མེད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་དགའ་བ་བཞིས་ལམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་ དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ།།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཏན་ལ་དབབ་པ་གཉིས་ཏེ། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་དང་དེ་ལ་གདམས་པའོ། །རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ནི་སྔོན་སྨོན་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་བཏབ་པ། ཚོགས་ཁྱད་པར་ཅན་བསགས་པ། གཉུག་མ་ལ་ཡུན་རིང་ དུ་སྦྱངས་པ།བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟེན་པ་ལ་མཁས་པ། ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་ནུས་པའོ། །དེ་ཡང་། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཐབས་གཞན་གྱིས་ནི་མི་རྙེད་དེ། །བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟེན་པའམ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ནི་ བདག་ཉིད་ཤེས།།ཞེས་པས་སོ། །དེ་ལ་གདམས་པ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བརྔས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་པའི་བརྡ་དང་། མ་སྐྱེས་པའི་བརྡ་དང་། སྐྱེས་མ་སྐྱེས་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བརྡའོ།

以下是完整的中文直译：
迎请任何坛城，入于口中，本尊融化之精液充满身体即为胜喜。自身亦融化而住于二明点即为俱生喜。四天女祈请而起身即为离喜。以四喜无别摄持即为第四窍诀。
如《极无住》中云：
"大手印五菩提，
即是喜智慧，
以大贪欲光明，
摄集诸佛已，
成为精液体相，
即是殊胜喜。
方便智慧双运，
白红明点始终具，
三字自性也。
诸天轮坛种种，
当知离喜也。"
如是虽体验三昧耶手印二明点之形状与颜色，但生疑未体验二明点之性相，为体验其性相故示现事业手印，应当体验俱生。虽以此体验喻智，为离实相乐空总相分别而体验故，示现法印。
示现一切法生与无别，体验乐空无二即是法印。于此亦以四喜成道：种种显现之喜等如上所示。
大手印抉择有二：所依补特伽罗与其教授。所依补特伽罗即曾发殊胜愿、积累殊胜资粮、长期修习本性、善巧依止上师时机方便、能入胜义行。
如云：
"俱生智慧者，
其他方便不能得，
依止上师时方便，
或知福德自性也。"
其教授即应示现大手印标帜，其中有三：一切法生之标帜、无生标帜、及体验生无生无二之标帜。

 །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་ནི་སྐྱེས་པའི་བརྡའོ།།དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོག་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་བརྡའོ། །རོལ་པ་འགག་མེད་དང་རང་བཞིན་མེད་པས་གཉིས་སུ་མེད་པར་མྱོང་བ་ཐ་མི་དད་ཀྱི་བརྡའོ། །དེ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་མན་ངག་ལ་ལྔ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་གྱི་ མན་ངག་དང་།དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་མན་ངག་དང་། ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། ཉམས་སུ་བླང་བའི་མན་ངག་དང་། གདམས་ངག་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པའི་མན་ངག་གོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་མཚན་གྱི་མན་ངག་ནི། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པའི་ཁོ་ནར་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་གང་ཟག་བཞི་ལ་ དགོངས་པ་སྟེ།གང་ཟག་སྐལ་པ་ཐ་མ་བསྐྱེད་རིམ་ལ་མོས་པ་དང་། སྐལ་པ་འབྲིང་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ལ་མོས་པ་དང་། སྐལ་པ་རབ་བླ་མའི་མན་ངག་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པ་དང་། སྐལ་པ་ཡང་རབ་གནས་ལུགས་ཉམས་སུ་ལེན་ནུས་པའོ། །དེ་རྣམས་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཉམས་ སུ་ལེན་ནུས་པའོ།།དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་བསྟན་ཏེ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཐབས་སྣ་ཚོགས་པ་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟོང་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ བ་ཞེན་ཤེས་མེད་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དང་།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྣལ་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །དེ་ཡི་སྟེང་དུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །དེ་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་བསྒོམ་བྱ། །དེ་ཡི་སྟེང་དུ་ཕྱག་ རྒྱ་ཆེ།།དེ་ཉིད་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱའོ། །ཞེས་པས་སོ། །དེ་ཡང་། དབང་བཞི་དང་འབྲེལ་ཏེ་བུམ་པ་དང་། གསང་བ་དང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དང་། མཐར་ཐུག་པ་མན་ངག་གི་དབང་ངོ་། །དེ་ཡང་། ཆུ་དང་འབྲེལ་ཕྱིར་བུམ་པའི་དབང་། །གསང་བ་ལས་བྱུང་གསང་བ་སྟེ། །ཤེས་ རབ་མ་ཡི་གཟུགས་དག་ལས།།ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དབང་། །ཀུན་གྱི་ངོ་བོར་མི་གནས་ཤིང་། མཐར་ཐུག་པ་ནི་བཞི་པའི་དབང་། །ཞེས་པས་སོ། །དབང་དེ་དག་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་དང་འབྲེལ་ཏེ། རྔུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། མཁའ་གསང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེ་ཡང་། གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཟང་པོ་དག་།ཐིག་ལེ་དོན་དམ་དབྱེར་མེད་དཀྱིལ། །སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་རང་སྦྱིན་གནས། །ཞེས་སོ།

以下是完整的中文直译：
其中第一，一切法显现为种种游舞即为生之标帜。了知其自性空即为无生标帜。体验游舞无碍与无自性无二无别即为无差别标帜。
将此作为道用的窍诀有五：因相窍诀、随行窍诀、殊胜方便、实修窍诀、及对教授生起定解之窍诀。
其中因相窍诀即四手印唯一安立之因相是针对四种根机：下等根机信乐生起次第者、中等根机信乐脉气明点者、上等根机对上师窍诀生起定解者、最上等根机能修持实相者。彼等能修持四手印。
于此示现四手印：三昧耶手印为分别心所缘之种种方便、事业手印为分别心所缘之乐受体验、法手印为无执著所缘之空性体验、大手印为任何皆非所缘之真实体验。
如续中云：
"修持事业手印，
其上为大手印，
彼即修诸手印，
其上为大手印，
彼即三昧耶手印。"
此亦与四灌顶相关：宝瓶灌顶、秘密灌顶、般若智慧灌顶、究竟窍诀灌顶。
如云：
"因与水相关故为宝瓶灌，
从秘密生故为秘密，
从智慧母相中，
生智故为彼灌顶，
不住一切体性中，
究竟即第四灌。"
此等灌顶亦与四坛城相关：粉坛城、密处坛城、菩提心坛城、真实不二坛城。
如云：
"殊胜秘密坛城等，
明点胜义无别坛，
心要智慧自住处。"

 །དབང་དེ་དག་ལ་ཡང་བསྐུར་བའི་གནས་བཞི་ སྟེ།བུམ་པའི་དབང་སྤྱི་བོར་བསྐུར་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལྕེ་ལ་སྦྱིན་པ་དང་། །གསུམ་པ་སེམས་ལ་བསྐུར་བ་དང་། །བཞི་པ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དབྱེར་མེད་པ་ལ་བསྐུར་བའོ། །དེ་ཡང་། ལུས་ཀྱི་རྩེ་མོར་ཆུ་བླུགས་ཤིང་། །ངག་གི་རྩེ་མོར་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་པས་ སོ།།དེ་དག་གིས་ཀྱང་སྒྲིབ་པ་བཞི་དག་སྟེ། ལུས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་། ངག་གི་སྒྲིབ་པ་དང་། ཡིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་། སྒྲོ་སྐུར་ཐམས་ཅད་གཅོད་པའོ། །དེ་ཡང་། སྲོག་གཅོད་པ་དང་མ་བྱིན་ལེན། །མི་ཚངས་སྤྱོད་དང་བརྫུན་སྨྲ་དང་། །ཕྲ་མ་ངག་འཁྱལ་ཚིག་རྩུབ་མོ། ། ཆགས་སྡང་གནོད་སེམས་ལོག་ལྟ་དང་། གཟུང་འཛིན་སྒྲོ་འདོགས་སྐུར་འདེབས་མཐའ། །མ་ལུས་སྤྱོད་པ་ནུས་པའི་མཆོག་།ཅེས་སོ། །འོ་ན་དབང་བཞི་པ་ཁོ་ནས་ཆོག་མོད། །གསུམ་པ་མན་ཆད་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན་བཞི་པ་རྒྱུད་ལས་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག ཅིག་ཅར་བ་དགའ་བ་དང་བཞི་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱ་བའི་ཐབས་ཡིན་པས་དགོས་པར་བསྟན་ཏོ།།དེ་ལ་གདམས་པ་བཞི་བསྟན་ཏེ་ཕྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྟེ། བསྐྱེད་རིམ་དང་། ཟབ་མོ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྟེ་རྩ་རླུང་བསྒོམ་པ་དང་། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ། སྣང་གྲགས་སྟོང་ པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དང་།ངོ་བོ་ཉིད་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་རག་མ་ལུས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལའོ། །དེ་ཡང་། བསྐྱེད་པ་ཡི་ནི་རིམ་པ་དང་། །རྫོགས་པ་ཡི་ནི་རིམ་པ་གཉིས། །ཕྱི་དང་ནང་གི་རྣམ་པ་ཅན། །ཡོངས་སུ་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་པས་སོ། ། དེ་ལས་འབྲས་བུ་བཞི་འབྱུང་སྟེ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་ལོངས་སྐུ་དང་། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ཡང་། སྣ་ཚོགས་པ་ལས་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ། །བདེ་བ་ཅན་གྱི་གཞན་མོས་པ། །མཐའ་མེད་པ་ལས་ཡོན་ཏན་འབྱུང་། །དབྱེར་མེད་གཅིག་བུ་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་པས་སོ། ། དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་མན་ངག་ནི་བཞི་སྟེ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་མན་ངག་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་མན་ངག་གོ། །དེ་ལ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་མན་ངག་ལ་བདུན་ཏེ། ལས་དང་རྒྱས་གང་གིས་འདེབས་པ་དང་། གང་གིས་འགྲུབ བདག་གང་འགྲུབ་པ་དང་།། ངེས་པར་གང་གིས་བྱེད་པ་དང་མིང་གང་ཡིན་པ་དང་། འབྲས་བུ་གང་ཐོབ་པའོ།

以下是完整的中文直译：
这些灌顶又有四处授予处：宝瓶灌顶授于顶轮、菩提心授于舌、第三灌授于心、第四灌授于身语意三者无别处。
如云：
"注水于身之顶端，
语之顶端不可思。"
由此亦能清净四种障：身障、语障、意障、及断除一切增益损减。
如云：
"杀生与不与取，
邪淫及妄语，
离间语无义语粗语，
贪嗔害心邪见，
能行所取增益损减边，
无余行为殊胜力。"
若问：仅第四灌顶即可，三灌以下无需要否？答：第四灌顶是从相续中生起的顿悟者之喜，以及第四灌顶在相续中生起的方便，故示为必要。
于此示现四种教授：外生起次第即生起次第、甚深生起次第即脉气修持、圆满次第即了知显现音声为空性、自性圆满次第即不待因缘任运成就。
如云：
"生起次第与，
圆满次第二，
外内诸行相，
圆满与自性。"
由此生四种果：化身、报身、法身、自性身。
如云：
"种种中生种种果，
极乐净土他信解，
无边中生功德生，
无别一味即自性。"
随行窍诀有四：事业手印随行窍诀、大手印随行窍诀、法手印随行窍诀、三昧耶手印随行窍诀。
其中事业手印随行窍诀有七：以何业印加持、以何成就、何者成就、以何决定、何为名、获得何果。

 །དེ་ལ་ལས་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་བསམ་པ་གཙོ་བས་ཏེ། དེ་ཡང་ལུས་ཀྱི་ལས་ཆགས་པ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་སྦྱོར་དྲུག་དང་། བསྲུབ་པ་དང་སྲུབས་པའི་སྦྱོར་བའོ། །གོང་མ་ནི་དྲུག་སྟེ། སེན མོས་གདབ་པ་དང་།ནུ་མ་མཉེ་བ་དང་། འཁྱུད་པ་དང་། ལྕེ་གཞིབ་པ་དང་། མ་མཆུ་སོས་གཟུང་བ་དང་། གཡལ་བསྒག་པའོ། །ངག་ལ་གཉིས་ཐུན་མོང་ངུ་ཆགས་པའི་གཏམ་གླེང་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་བྱའོ། །ཡིད་ཀྱི་ལས་ལ་གསུམ་སྟེ། དགའ་བ་བཞི་ངོས་གཟུང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་པདྨ་པདྨ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། ། དེ་དག་ཀྱང་བསམ་པ་གཙོ་བོའོ། །རྒྱས་ནི་བླ་མའི་གདམས་དག་གིས་འདེབས་ཏེ། དེ་ཡང་གཉིས་སྦྱོར་དམ་པ་དང་། ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །གོང་མ་ལ་ལྔ་སྟ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མཉམ་པ་འདོད་པ་མཉམ་པ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་མཉམ་པ། ཕྱག་རྒྱ་དག་པ། བླ་མའི་གདམས ངག་གིས་ཟིན་པའོ།།དང་པོ་ནི་ལུས་ལྷ་ངག་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ། ཡིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ངོས་གཟུང་མཉམ་པར་མཉམ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་འདི་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་འདོད་པ་མཉམ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཨ་ལས་པདྨར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་ མཉམ་མོ།།ཕྱག་རྒྱ་དག་པ་ནི་སྐུའི་བཅུ་དྲུག། ངག་གི་ཉི་ཤུ། ཐུགས་ཀྱི་ཉེར་ལྔ་མའོ། །བླ་མའི་གདམས་ངག་ཟིན་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་རྗེས་སུ་གཞོལ་བ་མ་ཡིན་བ་དང་རང་བཟོས་ཞུགས་པ་ལྟ་བུམ་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྒྱལ་བར་མཉམ། །བསམ་པའི་སྟོབས་ནི་ རབ་བཟང་བྱ།།ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལས། །དཔའ་བོ་དཔའ་མོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། །སྐུ་རིགས་གསུང་རིགས་ཐུགས་རིགས་པ། །སྟོང་དང་འཇིག་ཚོགས་ལོ་ཡི་གྲངས། །དེའི་སྟེང་མདའ་ཡི་གྲངས་ཅན་མཆོག་།དབང་བསྐུར་བ་ནི་གང་ལ་ཡང་། །བླ་མ་གཅེས་སྤྲས་བྱ་བ་མཆོག་།ཅེས་ པས་སོ།།ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བཞི་སྟེ། དུས་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་དང་། ཡེ་ཤེས་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ན་དགའ་བའི་ཕྱིར་བཞི་དང་། རྟོགས་པ་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ན་གནས་བཞི་དང་། མཚན་ཉིད་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་བཞིའོ། །དེ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ སྐད་ཅིག་མ་དང་།རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་། རྣམ་པ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མའོ། །དེ་ཡང་། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་སྨིན། །རྣམ་པར་ཉེད་པའི་མཚན་ཉིད་བྲལ། །ཞེས་པས་སོ།

以下是完整的中文直译：
其中业分身语意三者，以意乐为主。身业贪著即生起六种瑜伽和搅动与被搅动的瑜伽。上者有六：以指甲划、揉捏乳房、拥抱、舌吻、以牙咬下唇、打哈欠。
语有二：共同的说爱语，特别的做金刚诵。意业有三：认定四喜、加持金刚莲花莲花。这些都以意乐为主。
以上师教授加持印，即殊胜双运和殊胜方便。上者有五：身语意三平等、欲望平等、加持平等、手印清净、领受上师教授。
第一是身为本尊、语为金刚诵、意认定俱生，三者平等。第二是愿于此生获得大手印成就的欲望平等。第三是从吽字加持为金刚，从阿字加持为莲花平等。手印清净即身十六、语二十、意二十五母。领受上师教授即不随烦恼转，不如自作主张。
如续中说：
"身语意三胜平等，
意乐力当极善修，
智慧方便诸相中，
勇父勇母作加持。
身种语种意种等，
千与轮回年之数，
其上箭数最殊胜，
于诸灌顶授予中，
上师珍重最殊胜。"
殊胜方便有四：为确定时而有四刹那、为确定智慧而有四喜、为确定证悟而有四处、为确定相而有四法。
其中四刹那是：种种相刹那、成熟刹那、离相刹那、无相刹那。
如云：
"种种相及成熟相，
离相无相诸刹那。"

 །དགའ་བ་བཞི་ནི་དགའ་བ་དང་། །མཆོག་དགའ་དང་། ལྷན་ཅིག་ སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་།།དགའ་བྲལ་ལོ། །དེ་ཡང་། དགའ་བ་དང་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ། །དགའ་བྲལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་བ། །ཞེས་པས་སོ། །གནས་བཞི་ནི་རྡོ་རྗེའི་མགྲིན་པ་དང་། རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོ་དང་གཉིས་ཤོར་གཉིས་མཉམ་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ཤོར་བ་དང་། དེ་ཡང་། ཆགས་པ་ཆེན་པོ་སྙོམས་ འཇུག་གིས།།རབ་ཏུ་སྦྱོར་ཞིང་བསྲུབས་པ་ལས། །ནོར་བུའི་མགྲིན་དང་རྩེར་ཁྱབ་པའོ། །གཉིས་བཟླས་ནས་ནི་གཉིས་མཉམ་སྟེ། །ལྷག་མ་འདས་ནས་དགའ་བྲལ་ལོ། །ཞེས་པས་སོ། །ཆོས་བཞི་ནི་དགའ་བ་ལ་གཟུང་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཡོད། མཆོག་དགའ་བ་ལ་གཟུང་བ་ ཡོད་ལ་འཛིན་པ་མེད།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ལ་གཟུང་འཛིན་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའོ། །དགའ་བྲལ་ལ་ཡང་རགས་སྣང་གི་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་དང་བཅས་པའོ། །ཡང་། དགའ་བ་འཛིན་པ་དང་བཅས་པ། །མཆོག་དགའ་དེ་ལས་ལྷག་འགྱུར་ཉིད། །རྣམ་ཉེད་གཟུང་ འཛིན་རྟོག་པ་ཅན།།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གསུམ་མི་དམིགས་སོ། །ཞེས་སོ། །གང་གིས་འགྲུབ་ན་རིག་མ་མཚན་དང་ལྡན་པས་འགྲུབ་སྟེ། དེ་ཡང་རིག་མ་ཞེས་པས། །རིག་མ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རིག་པ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མའི་ཡེ་ཤེས་དེ་སྒྲོ་སྐུར་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་ གིས་རང་གསལ་བས་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ཕྱོགས་ཆ་མེད་པས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས།ཅིར་ཡང་སྣང་བས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས། དེ་ཉིད་རྟོགས་པས་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པས་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པས་སྐད་ཅིག་མའི་ཡེ་ཤེས་དེ་མཚན་དང་མཚན་ལྡན་གྱི་ ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བས་མ་ཞེས་བྱའོ།།འོ་ན་མཚན་ལྡན་གྱི་རིག་མ་དེ་རྒྱུ་གང་ལས་འགྲུབ་ཅེ་ན། དང་པོར་གནས་པའི་རྒྱུ་གསུམ་དང་ལྡན་ཏེ་སྔོན་སྨོན་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་བཏབ་པ་དེ་ཡང་ད་ལྟར་བླ་མ་ལ་གུས་པས་ཤེས་རིགས་བཟང་པོ་ནས་བཟང་པོར་བརྒྱུད་པ། བླ་མ་དང་ལྡན་ཞིང་བླ་མའི་ གདམས་པས་ཟིན་པའོ།།བཞིན་མཛེས་པ་དང་། ཟབ་མོ་ལ་མི་སྐྲག་པས་ཞེས་སོ། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་ལས་ད་ལྟ་གནས་པའི་རྒྱུ་བདུན་དང་ལྡན་པར་འབྱུང་སྟེ། བཞིན་མཛེས་པ་དང་། སྐྲ་སེར་ལ་ལི་བ་ཁ་ནས་ཨུཏྤལའི་དྲི་བྲོ་བ། ནུ་མ་རྒྱས་པ་དང་། རྐེད་པ་ཕྲ་བ་དང་། བྷ་ག་ རུབ་པ་དང་།བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་སེམས་ཀྱིས་གང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན། །དེ་ལྟ་བུས་འགྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་། གནས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཕྱག་རྒྱ་ལ་ནི་བརྟན་པས་འགྲུབ། །ཅེས་པའོ།

以下是完整的中文直译：
四喜即：喜、胜喜、俱生喜、离喜。
如云：
"喜及胜喜与，
离喜俱生喜。"
四处即：金刚喉、金刚尖、二失二等、一切失。
如云：
"大贪双运中，
极作搅动故，
遍及宝喉尖，
二尽成二等，
余尽成离喜。"
四法即：喜时有一切能取所取分别，胜喜时有所取而无能取，俱生喜时超越一切能取所取常断边，离喜时有粗显的种种分别。
又云：
"喜有能取相，
胜喜更胜彼，
遍净具能所，
俱生三不缘。"
由何成就？由具相智母成就。所谓智母，即通达五智：刹那智慧离一切增益损减故为法界智，自明自显故为大圆镜智，无偏向故为平等性智，现为一切故为妙观察智，证悟彼性故成就一切事业为成所作智。具足五智的刹那智慧依于具相之身而生，故称为母。
那么具相智母从何因缘成就？首先具足三种本因：曾发殊胜愿，今生对上师恭敬，从善种姓相续，有上师并领受上师教授。容貌端严，于甚深法无畏。依次配合。
由此现具七种因：容貌端严，金发柔顺，口出青莲香，乳房丰满，腰身纤细，密处紧密，具足菩提心性相。由如是成就。
如云：
"无住之智慧，
依手印得成。"

 །གང་འགྲུབ་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་དེ་འགྲུབ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་སྣང་གྲག་གི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ།དེ་ཡང་སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད། སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད། དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཡང་། གཟུགས་སོགས་བློ་ཡི་མྱོང་དུས་སུ། །སྐྱེ་ མེད་བཅས་མྱོང་མ་ཡིན་ནམ།།ཞེས་སོ། །ངེས་པར་གང་གིས་བྱེད་ན་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་གིས་བྱེད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་ལ་ཞུགས་སོ་ཞེས་པས། སྐུ་བཞུགས་ཏེ་ལྷ་ཐམས་ཅད་དེ་ནས་བསྐྱེད། གསུང་བཞུགས་ཏེ་རྒྱུད་སྡེ་ ཐམས་ཅད་དེར་འདུས།ཐུགས་བཞུགས་ཏེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེར་རྟོགས་པའོ། །མིང་ནི་དབྱིབས་ཀྱི་ཨེ་བཾ་སྟེ། ཨེ་ནི་ཀ་ཀོ་ལ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྟོང་པ་མཚོན་ལ། བཾ་ནི་བོ་ལ་སྟེ་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་བ་མཚོན་པའོ། །བདེ་བ་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་ཐབས་དང་ ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་པ་དེ་ཐ་མི་དད་པའོ།།འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ། དགའ་བཞི་ཐིག་ལེའུ་རྒྱུ་མཐུན་ཏེ་ཐིག་ལེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་མཐུན་ནོ། །ཕྱག་རྒྱ་བཞི་སྐད་ཅིག་མར་རྒྱུ་མཐུན་ཏེ། མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མར་མཐུན་ནོ། །སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་སུ་ མཐུན་ཏེ།རྒྱུ་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་མན་ངག་ནི་བདུན་ཏེ། ཆོས་དང་རྒྱས་གང་གིས་འདེབས་པ་དང་། །གང་གིས་འགྲུབ་པ་དང་། གང་འགྲུབ་པ་དང་། ངེས་པར་གང་གིས་བྱེད་པ་དང་། མིང་གང་ཡིན་ པ་དང་།འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ནི་གཉིས་ཏེ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའོ། །ཤེས་བྱ་ལ་རྟོག་བཅས་དང་། རྟོག་མེད་དོ། །རྟོག་མེད་ལ་གཉིས་དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། མ་དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །རྒྱ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་འདེབས་ཏེ། དེ་ལ་གསུམ། ཐབས་ལ་སྟོང་པའི་ རྒྱས་བཏབ་པ་དང་།སྟོང་པ་ལ་ཐབས་ཀྱི་རྒྱས་བཏབ་པ་དང་། ཐ་དད་ལ་གཉིས་མེད་ཀྱི་རྒྱས་བཏབ་པའོ། །ཐབས་ལ་སྟོང་པས་རྒྱས་གདབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྣང་བ་ཐུག་ཕྲད་དུ་བྱ་བ་སྟེ། སྣང་བ་གང་ཕྲད་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་རྒྱས་འདེབས། སྣ་ཚོགས་དོན་མཐུན་དུ་བྱ་བ་ནི་ཅིར་སྣང་ཅིར་སྲེད་ ཀྱང་སེམས་སྐྱེ་མེད་དུ་དོན་གཅིག་པའོ།

以下是完整的中文直译：
成就什么？成就刹那俱生智慧。俱生者，与一切显现、声音等法同时而生。其中显现俱生即显空不二，心性俱生即乐空不二，此二无二即是俱生智慧。
如云：
"色等心领时，
岂非无生受？"
由何决定？由续部经典决定。如云："一切如来身语意金刚入于佛母密处"。身入住故一切本尊从彼生起，语入住故一切续部于彼汇集，意入住故于彼证悟俱生智慧。
名为形状之诶旺(ཨེ་བཾ)。诶(ཨེ)为迦果拉，表示空性之慧性；旺(བཾ)为波拉，表示方便之乐性。乐空本性即方便智慧不二，无有差别。
果为同类果：四喜与明点同类，即明点与菩提心相应。四印与刹那同类，即与离相之刹那相应。与众生、佛陀同类，因为众生之因与佛陀之密意二者无别。
法印之随行口诀有七：何法何印印持、由何成就、何为所成、由何决定、何为名称、何为果报。其中法有二：能知与所知。所知分有分别、无分别。无分别分清净真如、不清净真如。
印由俱生印持，有三：以空性印持方便、以方便印持空性、于差别上印持无二。以空性印持方便有三：令显现相遇，即以俱生印持所遇显现；令种种义相应，即任何显现与贪著皆与心之无生义一致。

།དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་ནི་ཅིར་སྣང་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རོས་ཁྱབ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྒྱལ་པོ་དང་ཕྲད་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཆུ་སྣོད་དུ་མར་ཟླ་བ་ཤར་བ་ལྟ་བུ་དང་། བུ་རམ་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལྟར་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དཔེ་རིམ་བཞིན་སྦྱར་རོ། །སྟོང་པ་ ལ་ཐབས་ཀྱི་རྒྱས་གདབ་པ་ལ་བཞི་སྟེ།ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བསྒོམ་པ་དང་། དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཞེན་པ་བཏང་བ་དང་། བྱུང་ཚོར་དྲན་པས་གཟུང་བ་དང་། གོམས་པའི་རྟགས་སོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་འཁོར་ འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གསལ་བཏབ་ལ་བསྒོམ་མོ།།དེ་ཡང་། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ནི། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཞེན་པ་བཏང་བ་ནི། དེ་ལྟར་བསྒོམ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་ཐིམ་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་ཡང་བཏང་སྟེ་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱའོ། །དེ་ཡང་། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་དང་གང་། །ཡིད་ལ་མེད་པར་བྱ་བ་ཉིད། །ཅེས་པས་སོ། །བྱུང་ཚོར་དྲན་པས་གཟུང་བ་ནི། །དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་དང་ལས། ཡང་གློ་བུར་གྱི་རྟོག་པ་སྐྱེ སྲིད་ན།སྔར་གྱི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་། གློ་བུར་གྱི་རྟོག་པ་ཉིད་ཐ་མི་དད་པར་གཞག་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཉམས་དྲན་པས་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་། གློ་བུར་རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་པ། །ཐམས་ཅད་དེ་ཡི་ངོ་བོར་བསྒོམ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གོམས་པའི་རྟགས་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐུན་ མོང་གི་རྟགས་དང་།ཐུན་མོང་མིན་པའི་རྟགས་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་རྟགས་སོ། །ཐུན་མོང་གི་རྟགས་ནི་བཞི་སྟེ། ཟས་ལ་ཕྱོགས་མེད་དེ་མཉམ་པ་དང་། གོས་ལ་ཕྱོགས་མེད་དེ་མཉམ་པ་དང་། གནས་ལ་ཕྱོགས་མེད་དེ་མཉམ་པ་དང་། གྲོགས་ལ་ཕྱོགས་མེད་དེ་མཉམ་པའོ། །དེ་ཡང་། བགྲོད་པ་དང་ནི་ བགྲོད་མིན་དང་།།བཟའ་བ་དང་ནི་བཟའ་མིན་དང་། །བཏུང་དང་གོས་སོགས་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུའོ། །ཐུན་མོང་མིན་པའི་རྟགས་ནི། མཉམ་གཞག་དང་། རྗེས་ཐོབ་དང་། གདབ་གསལ་བ་དང་། གཉིད་སད་པ་བཞིན་དུ་མཉམ་པའོ། །དེ་ཡང་། མཉམ་ གཞག་དང་ནི་རྗེས་ཐོབ་མིན།།རྒྱུད་འདི་ལ་ནི་རྒྱུན་ཆད་མེད། །འདི་སྒོམ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ཡང་། །དུམ་བུར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་སོ།

以下是完整的中文直译：
令多成一味者，即以俱生一味遍及一切显现。此如遇见国王、如月映现于诸水器中、如糖之诸种形态，应当如是了知，依次配对诸喻。
以方便印持空性有四：观修一切法为俱生、舍离彼之体验执著、以念持所生感受、修习之相。
观修俱生者，于观修俱生时，明观轮回涅槃一切法为俱生而修。如云："一切诸法之本性，应当观修为俱生。"
舍离彼之体验执著者，如是修习时，一切法融入俱生，并且应舍离执著俱生体验之执著，不作任何意念。如云："任何所生体验，皆应无有意念。"
以念持所生感受者，从如是无作意状态中，若复生起暂时分别念，则应安住前之无作意与暂时分别念无别，以忆念俱生体验而持。如云："任何暂起分别，皆修为彼之本性。"
修习之相有三：共同之相、不共之相、殊胜之相。共同之相有四：于食无偏而平等、于衣无偏而平等、于处无偏而平等、于友无偏而平等。如云："可行与不可行，可食与不可食，饮食衣等亦如是，一切皆成等性。"
不共之相者：等持、后得、明观、睡醒皆平等。如云："等持与后得非，此续无有间断，此修大瑜伽者，亦非成为片段。"

 །ཁྱད་པར་གྱི་རྟགས་ནི། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དེ་ལ་རེ་དོགས་མེད་དེ། བསོད་ནམས་བསགས་པས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཏུ་རེ་བ་ མེད་ལ།སྡིག་པ་བྱས་པས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་རུ་དོགས་པ་མེད་པའོ། །གཉིས་མེད་ཀྱི་རྒྱས་བཏབ་པ་ནི། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ལ་ཁྱད་མེད་དེ་རྣལ་མ་ལས་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡང་། འགྲོ་འཆགས་ཉལ་དང་འདུག་སོགས་ལ། །རྗེས་དྲན་བཟང་པོ་བསམ་པར་བྱ། །ཞེས་པས་སོ། །གང་གིས་འགྲུབ་ ན་གདམས་ངག་གིས་འགྲུབ་སྟེ།དེ་ལ་གསུམ་སྟེ་བཤད་བྱའི་དབང་དུ་བྱས་པ། གདམས་པར་རང་གི་ངོ་བོ་དང་། བཤད་ལུགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །བཤད་བྱ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཚོགས་ལ་བཤད་པ་དང་། སློབ་མ་ལ་བཤད་པ་དང་། བུ་ལ་བྱིན་པ་དང་། གསུམ་ལས་བུ་ལ་སྦྱིན་པས་ འགྲུབ་པོ།།གདམས་པ་རང་གི་ངོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་གསུམ་སྟེ། སྤྲོས་བཅས་དང་སྤྲོས་མེད་དང་། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་དང་གསུམ་ལས་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱིས་འགྲུབ། དུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་བཞི་སྟེ། ཡང་དང་ཡང་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དུས་དང་། བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའི་དུས་དང་། སྤྱོད་པའི་དུས་བཞི་ལས་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་གསུངས་པས་འགྲུབ་པོ། །གང་འགྲུབ་ན་སྣང་བ་སྐྱེ་མེད་དུ་འགྲུབ་སྟེ། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་ཚོད་ན་ཡང་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོག་པའོ། །ངེས་པར་གང་གིས་བྱེད་ན་སྣང་བ་རོ་སྙོམས་ཀྱིས་བྱེད་དེ། དེ་ལ་གཉིས་ཏེ་བདེ བར་རོ་མཉམ་པ་དང་།སྟོང་པར་རོ་མཉམ་པའོ། །གོང་མ་ལ་གཉིས་ཕྱིའི་བདེ་བ་རོ་མཉམ་པ་དང་། ནང་གི་བདེ་བར་རོ་མཉམ་པའོ། །ཕྱི་ནི་སྣང་བ་ལ་བརྟགས་པས་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །ནང་གི་དབང་གསུམ་པའི་ཉམས་དྲན་པར་བྱེད་པའོ། །སྟོང་པ་རོ་མཉམ་པ་ལ་གཉིས། །མཉམ་པའི་ཚུལ་དུ་ མཉམ་པ་དང་།གདབ་པའི་ཚུལ་དུ་མཉམ་པའོ། །གོང་མ་ནི་གནས་ལུགས་སེམས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ངང་དུ་ཐམས་ཅད་མཉམ་པས་སོ། །དེས་སྣང་བ་ལ་རྒྱས་འདེབས་པའི་ཚུལ་དུ་མཉམ་པའོ། །མིང་གི་སྒྲ་ནི་ཨེ་བཾ་སྟེ། དེ་ལ་བཞི་སྟེ། རྒྱུད་པ་དང་རྒྱུད་པར་འབྲེལ་རྒྱུད་པ་དང་སྒྲར་འབྲེལ་སྒྲ་ དང་ལུས་སུ་འབྲེལ།ལུས་དང་བྱིན་རླབས་སུ་འབྲེལ་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེ་ལ་གསུམ། འདས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། ད་ལྟར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། མ་འོངས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། དེ་ལ་འདས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི། སྔོན་ཚོགས་བསགས་པ་ལས་ད་ལྟར་ ཆོས་རྒྱ་བསྒོམ་པའི་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པའོ།

以下是完整的中文直译：
殊胜之相者，如是证悟之瑜伽士无有希惧，既不希求以积累福德而得佛果，亦不畏惧造罪而堕恶趣。
以无二印持者，于四威仪无别，不离自然。如云："行住卧坐等，应思善随念。"
由何成就？由教授而成就。此有三：就所说而言，教授自性，就说法而言。
所说有三：对众说法、对弟子说法、授予子嗣，其中由授予子嗣而成就。
就教授自性而言有三：有戏论、无戏论、极无戏论，其中由极无戏论而成就。
就时间而言有四：反复祈请时、会供时、承事时、行持时，其中于行持时所说而成就。
何为所成？成就现象无生，即于无生梦境时分亦证知无生。
究竟由何成就？由现象等味而成就。此有二：乐等味与空等味。
前者有二：外乐等味与内乐等味。外者即于现象观察而无执著。内者即忆念第三灌顶之体验。
空等味有二：以平等方式平等，以印持方式平等。前者即一切平等于法性心无所是之境界中。由此以印持方式平等于现象。
名称声音即诶旺（ཨེ་བཾ），此有四：相续、相续相连、声相连、身相连、身与加持相连。
果即异熟果，此有三：过去异熟、现在异熟、未来异熟。其中过去异熟者，即由往昔积累资粮而今具足修习法印之缘分。

།ད་ལྟར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ད་ལྟར་བླ་མ་བསྟེན་པ་ལས་གདམས་ངག་ད་ལྟར་རང་གནས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །མ་འོངས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ལས་འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་རྗེས་ སུ་འགྲོ་བའི་གདམས་ངག་ནི་བདུན་ཏེ།ཕྱག་རྒྱ་དང་ཆེན་པོ་དང་། གང་གིས་འགྲུབ་པ་དང་། གང་འགྲུབ་པ་དང་། ངེས་པར་གང་གིས་བྱེད་པ་དང་། མིང་གང་ཡིན་པ་དང་། འབྲས་བུ་གནག་འགྲུབ་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱག་ནི་མི་འདའ་བའི་དོན་གྱིས་ནི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དེ་ལ་བཞི་སྟེ། དོན་གྱི་ཟུང་འཇུག་ལས་མི་འདའ། ། དཔེའི་ཟུང་འཇུག་ལས་མི་འདའ། གནས་པའི་ཟུང་འཇུག་ལས་མི་འདའ། ཡིན་པའི་ཟུང་འཇུག་མི་འདའོ། །དེ་ཡང་དོན་གྱི་ཟུང་འཇུག་ནི་འོད་གསལ་བ་དང་སྟོང་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཟུང་འཇུག་སྟེ། དེ་ཡང་འོད་གསལ་བ་ནི་གཉིས་སུ་མྱོང་བ་ལ་བྱའོ། །སྟོང་པ་ནི་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས པའོ།།འོ་ན་གཏན་མེད་དུ་སོང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །འོ་ན་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པར་མྱོང་བའོ། །དེས་ན་འོད་གསལ་བ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དབྱེར་མེད་དུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་གཞན་གྱིས་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཞེན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་གསུངས་ པ་ཡིན་ནོ།།རང་གི་གནས་ལུགས་ལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཙམ་དུ་ཡང་མི་གནས་ཏེ། དེ་བས་ན་འདི་ལ་མིང་ངམ་ངོས་གཟུང་ངམ་འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད་དོ། །དཔེའི་ཟུང་འཇུག་ནི་དཔེ་ལས་ཕྱག་རྒྱས་མཚོན་པའི་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་ཡིན་པས་དེ་ལས་མི་འདའ་བས་སོ། །གནས་པའི་ ཟུང་འཇུག་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཁྱབ་ནས་གནས་པ་དེ་ལས་མི་འདའ་བས་སོ། །ཡིན་པའི་ཟུང་འཇུག་ནི། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལས་མི་འདའ་བའོ། །ཆེན་པོ་ནི་རྒྱུ་མངོན་སུམ་དང་ལྡན་པས་ཆེ་སྟེ། གསུམ་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ན། ཡང་ཆེན་པོ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་རྟོག་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་ན་ཡང་ཆེན་པོ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་རྟེན་གང་ལ་ཡང་མི་འཆའ་བས་ན་ཡང་ཆེན་པོའོ། །གང་གིས་འགྲུབ་ན་ཤེས་པ་སོ་མ་མ་བཅོས་པས་འགྲུབ་སྟེ། དེ་ལ་གཉིས་ཏེ། བརྟགས་པའི སོ་མ་དང་།བསྒོམ་པའི་སོ་མའོ།

以下是完整的中文直译：
现在异熟者，即今依止上师而从现在自处修持教授。未来异熟者，即以法印作为道路而成就大手印果。
随行大手印之教授有七：手印与大、由何成就、何为所成、究竟由何所作、何为名称、果如何成就。
其中"手"即不离之义为手印。此有四：不离义之双运、不离喻之双运、不离住之双运、不离是之双运。
其中义之双运即光明与空性无二双运。光明即二取之体验。空性即证知其自性本空。
若问是否成为全无？即是体验彼性。若问因有体验故非彼性？即体验无所是。故光明与空性不可分离而双运。
说双运是为遮遣他人二相执著。于自法性中，不住于双运与无二之程度。因此，此不可以名称指认，不可指示为"此"。
喻之双运即不离以喻印所表乐空不二之义。住之双运即俱生智慧遍及一切众生相续而住，故不离此。是之双运即轮涅一切无二之大乐本是，故不离此。
大者具因现量故为大，于三者中最胜。又大手印仅依分别故为大，大手印不住任何所依故为大。
由何成就？由新鲜未经造作之心而成就。此有二：观察之新鲜与修习之新鲜。

 །བརྟགས་པའི་སོ་མ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་གཞན་ལས་སྐྱེས་པ་བརྟགས་པ་དང་། རྐྱེན་གཞན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བརྟགས་པ་དང་། སྐྱེ་མེད་དེ་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པར་བརྟགས་པའོ། །དེ་ཡང་། བློ་ནི་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་། །དེ་ ཕྱིར་སྐྱེ་མེད་རབ་ཤེས་བྱ།།དབྱེར་མེད་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྡོམ། །ཞེས་སོ། །བསྒོམ་པའི་སོ་མ་ནི་དེ་ལ་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་རྩོལ་གྲུབ་དང་བྲལ་ཏེ་ལུས་སེམས་ཁོང་གློད་དེ་རས་བལ་འདའ་བ་སྐུད་པར་གཞག་པ་ལྟ་བུ་དང་། བར་དུ་ཐེ་ཚོམ་དང་བྲལ་ཏེ་སེམས་མ་བཅོས་པར་གཞག་པ་དང་། མཐའ་ མའི་ངེས་པའི་ཤེས་པས་བྱུང་ཚོར་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་བསྟིམ་པའོ།།དེ་ཡང་། རས་བལ་ལྟ་བུའི་ཐབས་ལ་གནས། །འབད་པ་ཀུན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ། །ཡིད་གཉིས་པས་ནི་ཕྱིར་སྤངས་ཏེ། །དཔལ་མཆོག་དང་པོའི་སྐྱེས་བུ་བསྒོམ། །སྣ་ཚོགས་མྱོང་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་ནི། །རྩ་བ་དེས་པ་དེར་ཤེས་ བྱ།།ཞེས་བས་སོ། །གང་འགྲུབ་ན་དགག་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བ་དེ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ཡང་ལྟ་བ་མི་འགེགས་གྲུབ་མཐའ་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད། སྒོམ་པ་མི་འགེགས་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །སྤྱོད་པ་མི་འགེགས་བཅོས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །ལྟ་བ་མི་བསྒྲུབ་ ལྷུན་གྲུ་བྲང་ཆས།སྒོམ་པ་མི་སྒྲུབ་རང་བྱུང་རབ་ཆས་སུ་ཡོད་པས་སོ། །དེ་ཡང་། གཉིས་མེད་དགག་སྒྲུབ་བྲལ་བ་ཆེ། །འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་པས་སོ། །ངེས་པར་གང་གིས་བྱེད་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པས་བྱེད་དེ་དེ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལྟ་བ་གང་ཡང་མ་ ཡིན་འདོད་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ།བསྒོམ་པ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་གོ་རིམས་གསུམ་དང་བྲལ་བ། སྤྱོད་པ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་དཔྱད་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ཡང་། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཞེས་པས་སོ། །མིང་གང་ཡིན་ན། དོན་ནི་ཨེ་བཾ་སྟེ། དེ་ལ་གསུམ་སྟེ། རེ་བ་གསུམ་དཔྱད་དེ། ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ། སྐུ་བཞི་དག་གིས་རྫོགས་པའོ། །དེ་ལ་རེ་བ་གསུམ་དཔྱད་པ་ནི་གཉེན་པོའི་རེ་བ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རེ་བ་དང་འབྲས་བུའི་རེ་བའོ། །དེ་ཡང་། གཉེན་པོ་ཡང་ནི་ཕྱོགས་ཀྱང་མིན། །དེ་ཉིད་བྲལ་ལ་གཞན་མི་སྐྱེ། །ཞེས་པས་སོ། །ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན པ་ནི།།ལྔ་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དང་། རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། མི་འགྱུར་བ་དང་། དུས་ཐམས་ཅད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
观察之新鲜即观察一切法从他缘而生，观察从他缘所生即是无生，观察无生即是无所是。如云："心皆从缘起，故当知无生，无别诸佛总。"
修习之新鲜有三：初离勤作，放松身心，如棉絮般置于线上；中离疑虑，安住未造作之心；后以决定智将一切所生感受融入无生。如云："住于棉絮等方便，一切勤作不成就，远离二意疑虑已，修习最胜初士夫。种种体验之幻变，当知其根即是彼。"
何为所成？成就离遮遣与建立者。即不遮见解因一切宗派皆是彼性，不遮修习因一切观察皆是彼性，不遮行为因一切造作皆是彼性。不立见解因本自圆满具足，不立修习因自然本具故。如云："无二离遮立大者，即是大手印果也。"
究竟由何所作？由体验无所是而作。此有三：见解无所是离二种欲求，修习无所是离三种次第，行为无所是离二种观察。如云："无所是智慧，不作意大印。"
何为名称？义即诶旺（ཨེ་བཾ），此有三：观察三种期望、具足五法、圆满四身。其中观察三种期望即对治之期望、真如之期望、果之期望。如云："对治亦非方，真如离余不生。"
具足五法即：本性无生、无自性、遍一切、不变、一切时。

 །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་གསུམ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་གཞན་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ལ་འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད་པ་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལ་རག་མ་ལུས་པའོ། །དེ་ཡང་། ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་དང་པོ་ཉིད། །སྐྱེ་མེད་རྡོ་རྗེ་ཀུན་དུ་བཟང་། །ཞེས་པས་སོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉིས་ཀ་དང་། གཉིས་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་། བདག་ཏུ་མི་བརྟག་གཞན་མི་བརྟག་། གཉིས་ཀ་དག་ཀྱང་བརྟག་མི་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། ཡང་། རང་གཞན་ཀུན་ནས་ཀུན་དུ་མེད། །རང་ལས་བྱུང་ཞིང་རང་གིས་ཁྱབ། །ཅེས་པས་སོ། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ནི་སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་མ་ཁྱབ་པ་མེད་པས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའོ། །དེ་ཡང་། མཁའ་ལྟར ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའོ།།ཐམས་ཅད་རྒྱུད་ལ་རབ་ཏུ་རྫོགས། །ཀུན་ཀྱང་དེ་ཉིད་གཞན་མི་འགྱུར། །ཞེས་པས་སོ། །མི་འགྱུར་བ་ནི་འཁོར་བའི་དུས་དང་། སྦྱངས་བའི་དུས་དང་། ཁྱད་པར་དུ་སྦྱངས་པའི་དུས་དང་། མངོན་དུ་གྱུར་པའི་དུས་རྣམས་སུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་ལས་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་། དུས་རྣམས་ཀུན་དུ་དེ་ཉིད་འབྱུང་། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ཡེ་ཤེས་མཆོག་།ཅེས་འབྱུང་བས་སོ། །སྐུ་བཞི་ངང་གིས་རྫོགས་པ་ནི། །གནས་ལུགས་དེ་སྒྲོ་སྐུར་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། དེ་ཉིད་ལས་མིང་གཞན་ཡང་སྣ ཚོགས་སུ་སྣང་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་ཐ་སྙད་དེ་ལྟར་བརྟགས་སོ།།དོན་ལ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མ་བཅོས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་། གཉིས་སྤངས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད། །མྱོང་བ་ཆེན་པོ་སྐུ་གཉིས་པ། །སྣ་ཚོགས་པས་ནི་གསུམ་པ་ཉིད། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཅིག་པ་ཅན། །ཞེས་པས་སོ། འབྲས་བུ་དང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེ་ལ་བརྒྱད་དེ། སྤྱད་པ་ལས་མ་འོངས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་གི་ངོ་བོ་མ་སྐྱེས་པ་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་དང་བཅས་པས་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་པ།དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ལུས་ཅན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་གཅིག་པུས་སོ། །དེ་ལྟར་བརྒྱད་ཀྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བར་རིགས་སོ།


我来为您翻译这段藏文：
自性无生有三个理由：一切法从他缘而生，所生之体性无法指示，完全依赖因缘。正如所说："无始终之本初，无生金刚普贤"。
无自性是指既非有、非无、非二者皆是，也非二者皆非的自性。如说："不观自性亦不观他性，二者亦不应观察。"又说："自他一切皆无，从自生起自遍满。"
遍一切是指显现与轮回中的一切诸法无不为大手印所遍满。如说："如虚空遍一切，一切续中圆满，一切即是彼性不变异。"
不变是指在轮回时、修习时、特殊修习时以及现证时，大手印本身都不会改变。如说："一切时中彼性现，无迁变之胜智慧。"
四身自然圆满是指：离一切增损的法性即法身，体验此性即圆满报身，从此显现种种名相即化身，就此建立名言。实际上这一切都是无造作的本性，故为自性身。如说："离二即是无二，大体验为第二身，种种即是第三身，自性唯一为一体。"
离果及垢染之果有八种：从修行而来、如是智慧、自性无生、道智成就、相续不断、无自性、断除所知障等障碍、圆满一切基础、轮涅一体、无缘大悲为体、唯一大乐身。应当了知离此八种垢染。

 །གཞན་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་ལས་དགའ་བ་ གསུམ་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་ཏེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དངོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི། གཞན་དོན་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཟླ་བ་སྒྲོན་མ་ལས། །གཞན་དོན་ཕུན་ཚོགས་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འབྲས་བུ་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་ཡིན། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་སྤངས་ནས། །ཆེན་པོའི་དོན་ནི་གཞན་མ་མཆིས་པས་སོ། །དེ་ལ་བདུན་ཏེ། དམ་ཚིག་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། གང་གིས་འགྲུབ་པ་དང་། གང་འགྲུབ་པ་དང་། ངེས་པར་གང་གིས་བྱེད་པ་དང་། མིང་གང་ཡིན་པ་དང་། འབྲས་བུ་གང་ཐོབ་པའོ། །དམ་ཚིག་ནི་རྒྱུ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་ཁས་འཆེས་པ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་དང་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྨིན་པ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པའི་དགེ་བ་གཞན་དོན་དུ་འདོད་པའོ། །གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྤྱོད་པ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་སྦྱོར་བའི་ལམ་ནས་ས་བཅུ་མན་ཆད་དོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པའི་དུས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་གང་གིས་འདེབས་ན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱིས་འདེབས་ཏེ། དེ་ཡང་སྣང་བ་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ལ་སྣང་བ་ནི། ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས དཔའ་ལ་རྟན་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་།བརྟེན་པ་ལྷའི་གཙོ་བོ་དང་། འཁོར་གྱི་ཚུལ་ཁྲོ་བོའམ་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་དང་། སྤྲོས་བཅས་དང་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་ལྷ་མང་ཉུང་གི་བྱེ་བྲག་སྣང་བ་ནི། ཤིན་ཏུ་དག་པ་ལ་སྣང་བའོ། །སྣང་བ་དག་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་སོགས་པར་ སྣང་བའོ།།སྣང་བ་ཐུན་མོང་བ་ལ་སྨན་དང་སྨན་པའི་ཚུལ་ལམ། །མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྣང་ནས་དོན་བྱེད་པའོ། །གང་གིས་འགྲུབ་ན་གཉིས་ཏེ་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ན་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་གསུམ་གྱིས་འགྲུབ། ཁྱད་པར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་སྐལ་པ་ཡང་རབ་དང་། རབ་དང་འབྲིང་དང་མཐའ་མ་བཞིས་ འགྲུབ།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ།

我来为您翻译这段藏文：
此外，从三刹那中离三喜之垢染，因为大手印即是俱生本身。
以彼誓句大手印随行，主要是为显示利他。如《月灯经》所说："圆满利他即佛果，此为主要所示果。舍弃有情诸利益，更无其他大义故。"
其中有七：誓句、手印、何者能成就、何为所成就、以何决定、何为名称、获得何果。
誓句即因位誓句手印：首先发心承诺圆满利他为誓句手印。成熟圆满利他之誓句手印，是指为利他而积累二资粮之善业。行持圆满利他之誓句手印，若就波罗蜜多而言，是从加行道至第十地以下；若就密咒而言，则是从法印直至修习大手印之时。
若问以何手印印持，则以二色身印持：于极清净显现中，十地菩萨所依宫殿，能依主尊及眷属以忿怒或寂静本性显现，以及有相无相诸多寡尊之差别显现，此为极清净显现。于清净显现中，在加行道上显现为释迦牟尼等化身。于共同显现中，以药与医生之相，或以亲教师与轨范师之相而显现利益众生。
若问由谁成就，有二：就共同而言，由上中下三种根器成就；就殊胜而言，由极上等、上等、中等、最后等四种根器成就大手印。

 །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་འགྲུབ་པོ། །གང་འགྲུབ་ན་ཐུན་མོང་དུ་སོ་སོའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་འགྲུབ་པོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་བཞིའི་རབ་ཀྱིས་འགྲུབ་པོ། །ངེས་པ་གང་གིས་བྱེད་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ དབང་དུ་བྱས་ན་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་བཀའམ་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་བྱེད་དོ།།སྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་རྒྱུད་སྡེ་ལྔའམ། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་མན་ངག་གིས་བྱེད་དོ། །མིང་མཚོན་པ་ནི་ཨེ་བཾ་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བམ་དོན་དམ་དང་། ཀུན་རྫོབ་དང་བསྐྱེད་རིམ་དང་། རྫོགས་རིམ་ལ་ སོགས་པར་མཚོན་ནོ།།འབྲས་བུ་ནི་གོ་རིམས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའམ། སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུའོ། །གོ་རིམས་འཕེལ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའམ་སྦྱོར་བ་དགུ་མས་ཞར་རིམ་གྱིས་ཞུགས་པའོ། །སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་ནི་གསུམ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་དང་། སྐྱེས་བུའི་འབྲས་བུ་དང་། སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུའོ། །སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ནི་རྒྱལ་བུ་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྔོན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཚོགས་བསགས་ན། གཟུགས་སྐུ་རྣམ་པ་བཞི་གཞན་དོན་ལ་སྣང་ནས་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །སྐྱེས་བུའི་འབྲས་བུ་ནི་སྔོན་ཚོགས་བསགས་པས་ད་ལྟར་རྟེན་ཁྱད་པར་ཅན གྲུབ་ནས་རྒྱུད་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བསྒོམ་པའི་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པའོ།།སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ལམ་རིམ་པ་ལ་ཞུགས་པས་ཕྱིས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་གཞན་དོན་ལ་སྣང་བར་འབྱུང་ངོ་། །ཡང་རྒྱུ་བསྐྱད་རིམ་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུའི་དུས་སུ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་གཞན་དོན་ལ་འབྱུང་ངོ་། །གསུངས་སོ། །ཉམས་ སུ་བླང་པ་བཞི་སྟེ།རྒྱུར་སྣང་བ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། དཔེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ལམ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། གཞན་དོན་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། །རྒྱུ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། བསྐྱེད་རིམ་བསྒོམ་པ་ལ་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཉམས་སུ་བླང་བ་ལ་ལྔ་ སྟེ།རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། བདེ་བ་སྤྱང་པ་དང་། ཡི་གེའི་སྦྱོར་བ་དང་། གནས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། གང་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། གང་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །གང་དུ་ན་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མའི་དུས་སུ་རྟོགས་པའོ།


我来为您翻译这段藏文：
法印、事业印和三昧耶印都将成就。何者成就呢？共同成就各自的见修行果。特别是四印由上中下根器中的上根者成就。以何为定准呢？若就波罗蜜多而言，以三乘经典或论著为准。若就密咒而言，以五部续或依此的口诀为准。
名相表示即为"诶旺"（ཨེ་བཾ，evaṃ，梵文天城体：एवं），表示因与果、方便与智慧、胜义与世俗、生起次第与圆满次第等。
果位是由低至高递增，或者是士用果。递增次第是通过四印或九种瑜伽渐次进入。士用果有三种：士所作果、士果、士用果。
士所作果如同太子成就一切事业，即在过去三大阿僧祇劫积累资粮后，四种色身显现利他，并受用之。
士果是由于往昔积累资粮，现今获得殊胜所依，具有修持续部三昧耶印的福缘。
士用果是入于道次第后，未来三昧耶印将显现利他。又，修持生起次第因的果位时，二种色身将显现利他。
修持四种：因相三昧耶印、事业印为喻、法印为道、大手印为果，以及利他三昧耶印。因三昧耶印即修持生起次第，其他应当了知。
修持事业印有五：应了知、加持自身、修习乐、字母相应、应安住。其中了知有二：何处了知及何者应知。何处了知即在离相刹那时了知。

 ། གང་རྟོགས་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་དེ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བཞི། བདུད་རྩི་ལྔའི་མཎྜལ་བྱས་ལ་བླ་མ་ཡབ་ཡུམ་སྤྱན་དྲངས་དེ་ལ་ཕུལ་ལ། དེ་ནས་བདག་གི་སྤྱི་བོར་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བུག་པ་ལྔ་འབྲུ་ཙམ་ཡོད་པའི་སྟེང་དུ་སྤྱན་དྲངས་ལ གསོལ་བ་བཏབ་པས་ཡབ་ཡུམ་གྱི་སྦྱོར་མཚམས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་པ་བས་པས།བདག་གི་ཚངས་པའི་བུ་གར་ཞུགས་པས་ཕྱུར་གྱིས་ཁེངས་པར་བསྒོམ་ཞིང་། དབང་གསུམ་པའི་ཉམས་མྱོང་ཡིད་ལ་དྲན་པར་བྱས་ནས་བདེ་བ་ཁྱེད་པར་ཅན་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །བདེ་བ་སྦྱང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྣང་ བ་ཡེ་ཤེས་བསྐུལ་བ་དང་།།ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྣང་བ་ལ་རྒྱས་གདབ་པའོ། །སྣང་བས་ཡེ་ཤེས་བསྐུལ་བ་ནི། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བ་དང་། སྣས་དྲི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་རྟོག་པ་ཅི་སྐྱེས་ཚད་ཀྱི་དབང་གིས་ཉམས་མྱོང་བསྐུལ་ནས་དྲན་རྟོག་ཐམས་ཅད་བདེ་སྟོང་དབྱེར་ མེད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྣང་བ་ལ་རྒྱས་གདབ་པ་ནི། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་ཡང་བདེ་སྟོང་གི་རྒྱས་གདབ། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་ལ་སོགས་པ་རྟོག་ཅིང་སྐྱེ་བ་ལ་བདེ་སྟོང་གི་རྒྱས་གདབ་པོ། །ཡི་གེའི་སྦྱོར་བ་ནི། དབང་གི་ཉམས་མྱོང་གར་སྐྱེས་པའི་སར། ཨེ་དམར་པོ་ ལག་པའི་རི་མོ་ཙམ་གྱི་དབུས་སུ་བཾ་གྱིས་བརྒྱན་པ་ཅིག་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།དེར་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་དང་ལྟེ་བར་བསྒོམ། །དེར་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་དང་སྙིང་གར་བསྒོམ། །དེར་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་དང་མགྲིན་པར་བསྒོམ། དེར་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་དང་སྤྱི་པོར་བསྒོམ། དེ་ལྟར་བདེ་བས་གང་ཙམ་ན། ནཱ་ད་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། འཚོར་བའི་རྐྱེན་དང་། དེ་སྲུང་ཐབས་དང་། གནས་པའི་ཐབས་སོ། །དེ་ལ་རྐྱེན་ནི་བརྒྱད་དེ། བདེ་བས་གང་བས་འཚོར་བ་དང་། རྐྱེན་དང་ཕྲད་ནས་འཆོར་བ་དང་། ནད་ཀྱིས་འཆོར་བ་དང་། སྤྱོད་ལམ་གྱིས་འཆོར་བ་དང་། མི་མ་ཡིན་གྱིས་འཆོར་པ་དང་། ཁ་ཟས་མ་མཐུན་པས་འཆོར་བ་དང་། དམ ཚིག་ཉམས་པས་འཆོར་བ་དང་།བྱིན་རླབས་ཡལ་བས་འཆོར་བའོ། །དེ་སྲུང་ཐབས་ལ་བརྒྱད་དེ། གང་བས་འཆོར་བ་ལ་འགི་ཝང་གི་ཐག་པས་བོ་ལའི་མགྲིན་པར་དཀྲིས་ནས་རྐེད་པ་ལ་བཅིངས་ཏེ། །བ་སྦྲུགས་པ་དང་། ཤེས་པ་ལྟེ་བར་གཏད་པ་དང་། ཧྲིའི་སྒྲས་གྱེན་དུ་དྲང་བ་དང་། མི་དྲག་པར་ བཅག་པའོ།།རྐྱེན་དང་ཕྲད་པས་འཆོར་བ་དང་། རྐང་བ་སྤྲུགས་པ་དང་། འོག་སྒོ་བསྡམས་པ་དང་། འགྱུར་བ་དྲུག་གིས་བཟློག་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
何所了知？应了知俱生智慧乐空无别。四种加持：布设五甘露曼荼罗，迎请上师父母尊并供养，然后于自顶门观想如同五孔太阳轮，其上迎请[上师父母尊]，祈请后从父母双运处流下菩提心，流入自梵穴充满遍满而修，忆念第三灌顶的体验，应当修持殊胜乐。
修习乐有二：以显相唤起智慧，以智慧印持显相。以显相唤起智慧即：眼见色、鼻嗅香等，如是凡意中所生分别，以其力唤起体验，应当修持一切念想为乐空无别。以智慧印持显相即：虽眼见色亦以乐空印持，如是于声香味等觉知生起时亦以乐空印持。
字母相应即：于灌顶体验所生处，观想红色"诶"（ཨེ，e，梵文天城体：ए）如手纹大小，其中庄严以"旺"（བཾ，vaṃ，梵文天城体：वं）。彼处生乐后修于脐轮，彼处生乐后修于心轮，彼处生乐后修于喉轮，彼处生乐后修于顶轮。如是乐遍满时，应安住拿达（ནཱ་ད，nāda，梵文天城体：नाद）。
其中亦有三：漏失之缘、守护方便、安住方便。其中缘有八：因充满乐而漏失、遇缘而漏失、因病漏失、因行为漏失、因非人漏失、因饮食不调漏失、因破三昧耶漏失、因加持退失而漏失。
守护方便有八：对于因充满而漏失者，以阿魏绳系缚牦牛颈部至腰间，摇动身体，心专注于脐轮，以"吙"（ཧྲི，hrīḥ，梵文天城体：ह्रीः）音向上提升，不剧烈压制。对于因遇缘而漏失者，抖动双足，收摄下门，以六种转变对治。

 །ནད་ཀྱིས་འཆོར་ན། སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ལ། གཡས་གཡོན་གྱི་གྲུ་མོའི་གར་སླེབས་པའི་སར་མེ་བཙའ་ཉི་ཤུ་ཙ་ལྔ་ལྔ་བསྲེགས་པ་དང་། གཅན་གཟན་གྱི་དྲི་ཆིངས་བྱ་ བ་དང་།ཟས་གསར་པ་བཅུད་ཆེ་བ་བཟའ་བ་དང་། ལྟོ་སྟོང་ལ་ཚ་བ་གསུམ་གྱི་གམ་ཕྱེ་འགམ་པ་དང་། གོས་དྲོ་བར་བསྒོ་བ་དང་། ཨ་རུ་རའོ་མས་བཙོས་བ་བཟའ་པའོ། །སྤྱོད་ལམ་གྱིས་འཆོར་བ་ནི། །འགྲོས་དལ་བར་བྱ་བ་དང་། །འོག་སྒོ་རས་ཀྱིས་བཅིངས་ལ། ཙོག་པོར་འདུག་ལ་ཉིན་མོ་གཉིད་མི་ ལོག།ནུབ་མོ་གཉིད་མི་དགག་པར་ཉལ་ལོ། །མི་མ་ཡིན་གྱིས་འཆོར་ན། ཚིལ་ཆེན་གུ་གུལ་ཡུངས་ཀར་གྱི་ཐལ་བ་མི་གླག་པདྨ་རཀྟ་དེ་ལྡ་སྦྱར་བས་བྱུག། སྲད་བུ་སྔོན་པོ་ཅིག་ལ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའི་སྔགས་བཟླས་ལ་རྐེད་པ་ལ་དཀྲིས། ཅོང་ཞི་ལ་ཡི་དམ་གང་ཡང་རུང་བའི་སྔགས་བཟླས་ལ་རྡོ་རྗེའི་མགོ་ ལ་བྱུག་པ་བྱའོ།།ཁ་ཟས་མི་མཐུན་པས་འཆོར་ན། །བདུད་རྩི་ལྔའི་བདུད་བཟློག་བྱས་ལ། སྒོག་པ་བཟའ་བའི་འོ་མ་དུ་བར་གདུལ་ལ་བཏུང་། བྱིན་རླབས་ཉམས་བས་འཆོར་ན། ཚོགས་བསགས་ཤིང་ཚོགས་འཁོར་བསྐོར། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཞུའོ། །དམ་ཚིག་ཉམས་པས་འཆོར་ན། བླ་མ་ལ་དབང་བཞི་ནོད་ བཤགས་པ་བྱའོ།།བདེ་བ་གནས་པར་བྱ་བ་ལ་བཅུ་སྟེ། ཉམས་ཀྱི་བདེ་ལ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དུས་ཀྱི་སྣ་ཚེ་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱ་བ་དང་། སྨད་ཀྱི་བདེ་བ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྤྱོད་ལ་མངལ་བར་བྱ་བ་དང་། སྟོད་ཀྱི་བདེ་བ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལྐུགས་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་གནས་པར་བྱ་ བ་དང་།ཁྱབ་པའི་བདེ་བ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རླུང་སྦྱང་པར་བྱ་བ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་བདེ་བ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྣང་བ་བདེ་བར་རོ་མཉམ་པ་དང་། མི་རྟོག་པའི་བདེ་བ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདུད་རྩི་རྣམ་པ་ལྔ་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་བ་དང་། བྱིན་རླབས་ཀྱི་བདེ་བ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚོགས་ཀྱི་ འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་།ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་པ་དང་། རྟོག་པའི་བདེ་བ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བླ་མ་བསྙེན་བཀུར་ཞིང་། བླ་མ་ལ་གདམས་ངག་ཞུ་བ་དང་། འབྲས་བུའི་བདེ་བ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མན་ངག་ལ་ནན་ཏན་ བྱ་བའོ།།ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཉམས་སུ་བླང་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། སྒོམ་པ་དང་། གྲོགས་དང་། མཚན་ཉིད་དང་། རོ་མཉམ་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
若因病漏失，应结跏趺坐，于左右肘关节处各烧二十五壮艾灸，涂抹野兽气味，食用新鲜有营养食物，空腹嚼服三种辛香或面粉，穿暖和衣服，食用阿如拉乳煮制品。
若因行为漏失，应缓慢行走，以布系缚下门，蹲坐时日间不睡，夜间不禁睡眠而卧。
若因非人漏失，以大脂、安息香、白芥子灰、人骨、莲花、血等和合涂抹，于蓝线诵金刚亥母咒后系于腰间，于铜上诵任一本尊咒后涂抹金刚头部。
若因饮食不调漏失，作五甘露魔障对治，食蒜煮牛奶至冒烟后饮用。若因加持退失漏失，应积资粮并修会供，祈请上师加持。若因破三昧耶漏失，应从上师获得四灌顶并忏悔。
安住乐有十：为安住体验之乐，应不离时机；为安住下部之乐，应缓慢行走；为安住上部之乐，应以哑行持安住；为安住遍满之乐，应修习气；为安住后得之乐，应令显相与乐等味；为安住无分别之乐，应受用五甘露；为安住加持之乐，应修会供；为安住有漏之乐，应示现事业手印；为安住分别之乐，应承事上师并求教言；为安住果位之乐，应精进修持窍诀。
修持法印有五：应了知、修习、伴侣、特征及等味。

 །དེ་ལ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི། བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་དེ། དེ་ཡང་དགའ་བ་བཞིས་ལམ་དུ་འཁྱེར་ཏེ། དེ་ཡང་། སྣང་གྲགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་དགའ་ བ།དེ་ལས་བདེ་བར་འདུག་སྟོང་པར་འདུག་སྙམ་པ་དེ་ལ་མཆོག་དགའ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ། མཉམ་གཞག་ལ་དེ་ལྟར་འདུག་ཀྱང་། རྗེས་ཐོབ་ལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ནི་དགའ་བྲལ་ལོ། །ཆོས་རྒྱ་བསྒོམ་པ་ནི་དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་ཅི་བསྒོམ་ཞེ་ན། དང་པོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་རྟོག་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་ཐིམ་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཙམ་དུ་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱ་བར་བསྒོམ་མོ། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ལས་རྟོག་པ་ཅི་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་སྔར་གྱི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་། གཉིས་ཐ་མི་དད་པར་བསྒོམ མོ།།གྲོགས་ལ་ལྔ་སྟེ། ཆུ་ཤས་ཆེན་རླུང་དུ་རོ་མཉམ་པ་དང་། རླུང་ཤས་ཆེན་སར་རོ་མཉམ་པ་དང་། ས་ཤས་ཆེན་མེ་རུ་རོ་མཉམ་པ་དང་། མེ་ཤས་ཆེན་ནམ་མཁར་རོ་མཉམ་པ་དང་། དེ་ལ་ཆུ་ཤས་ཆེན་ཤེས་པ་ལྕི་ཞིང་འདར་ན། རླུང་དུ་རོ་མཉམ་སྟེ། སྣང་པ་ལ་དཔྱད་ཅིང་སྐྱེ་མེད་དུ་བཞག། ཤེས་པ་རླུང་ལ་བསྐྱོན་ནས་ཤེས་པ་བཟེག་བཀུར་རོ། །རླུང་ཤས་ཆེན་ས་རོ་མཉམ་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བ་སྐྱེ། འགྲོ་འོང་མེད་པར་བརྟན་པར་གཞག་སྟེ། བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་གློད་ལ་གཞག་གོ། །ས་ཤས་ཆེ་སྟེ་ལུས་སེམས་ཐོགས་པ་ཆེན་མེ་རོ་མཉམ་སྟེ། དུས་ཀྱི་སྣ་རྩེ་དྲན་པར་བྱ ཞིང་ཕྱི་ནང་མེད་པར་བདེ་བར་རོ་མཉམ་མོ།།མེ་ཤས་ཆེ་ན་ཤེས་པ་དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་གཙོ་བྱེད་ན། ནམ་མཁའ་རོ་མཉམ་པ་སྟེ། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་གཞག་ཅིང་། རང་འབྱུང་གི་སྤྱོད་པ་མི་དགག་པར་རང་ཡན་དུ་གཏང་ངོ་། །མཆན་ཉིད་ལ་བདུན་ཏེ། སྣང་བ་སྐྱེ་མེད་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། སྣང་སྟོང་ཐ་མི་དད་དུ་རྟོགས་པས་ཁ་སྦྱོར་གྱི་ཡན་ལག་དང་། ཐ་མི་དད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདེ་བའི་ཡན་ལག་དང་། བདེ་སྟོང་དེ་དང་པོ་ནས་རང་ལ་ཡོད། ནམ་འདོད་ན་འབྱུང་བས་ཅི་འདོད་སྐྱེ་བའི་སྙིང་རྗེའི་ཡན་ལག དང་བདེ་བ་རང་ལ་རང་ཆས་སུ་དངོས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་ཡོད་པས་དངོས་པོའི་ཡན་ལག་དང་།དོན་དེ་ཆུ་བོ་བཞིན་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཡན་ལག་དང་། སྣང་བ་མི་འགོག་པར་འགོག་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག་གོ། །དོན་ལ་སྣང་བ་མི་འགེགས་ལ་བརྟག་པ་མི་འགེགས་ པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
其中了知者，即乐空无别。以四喜摄入道中，即：种种显现音声为喜；由此安住乐、安住空性之想为胜喜；远离一切分别即俱生喜；虽于等持如是安住，后得中显现种种即离喜。
法印修习者，如是了知后当如何修习？首先应修一切法为俱生。令分别融入俱生，乃至俱生亦不作意而修。从无作意中任何所生分别，亦与前述无作意无二无别而修。
伴侣有五：水大者与风等味，风大者与地等味，地大者与火等味，火大者与空等味。其中水大者心重且颤动时，与风等味，即观察显相而安住无生，心乘于风而举心。风大者与地等味，生起俱生，安住无来去之坚固，放松安住于乐空无别。地大者身心沉重与火等味，忆念时机前端，内外无别而乐等味。火大者心生喜乐为主时，与空等味，安住于无所作意，不遮自生行为而任运。
特征有七：以无生受用显相故受用支，了知显空无别故双运支，无别体验故乐支，乐空本自具足、随欲即生故如意大悲支，乐为自具实际受用故事物支，义如河流不断故相续不断支，不遮显相故无遮支。实义上不遮显相亦不遮观察。

།རོ་མཉམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འགྲིབ་ས་ན་སྣང་བ་བདེ་བར་རོ་མཉམ། རྟོགས་པ་འགྲིབས་ན་སྣང་བ་སྐྱེ་མེད་དུ་རོ་མཉམ། སྤྱོད་པ་འགྲིབས་ན་སྣང་བ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་རོ་མཉམ་མོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་བླང་བ་ལྔ་སྟེ། གནས་ལུགས་ དང་།སྒོམ་བ་དང་། སྒྲུབ་པ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། བསམ་མི་ཁྱབ་པའོ། །གནས་ལུགས་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་གྱི་གནས་ལུགས་དང་། ལྟ་པའི་གནས་ལུགས་དང་། ངོ་བོའི་གནས་ལུགས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རིགས་པ་དང་། དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུར་རིགས་པ་དང་། དགག་བསྒྲུབ་དང་བྲལ་བའི་རིགས་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་དང་ཆེན་པོའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་མི་འདའ་བའི་དོན་གྱིས་ནི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། དེ་ཡང་གསུམ་སྟེ་གནས་པའི་ཟུང་འཇུག དང་།ཁྱབ་པའི་ཟུང་འཇུག་དང་། ཡིན་པའི་ཟུང་འཇུག་ལས་མི་འདའ་བས་སོ། །ཆེན་པོ་ནི་གསུམ་པོ་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བས་ན་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཡང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བར་རིགས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་དང་། དགའ་བ་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའོ། །གོང་མ་ གསུམ་ནི།སྣ་ཚོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། རྣམ་ཉེད་དང་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི་དགའ་བ་དང་། མཆོག་དགའ་དང་། དགའ་བྲལ་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའོ། །དགག་བསྒྲུབ་དང་བྲལ་བར་རིགས་པ་ནི། རང་གི་ལྟ་བ་མི་སྒྲུབ་ཅིང་། གཞན་གྱི་ལྟ་ བ་མི་འགེགས་པས་སོ།།ལྟ་བའི་གནས་ལུགས་ལ་གསུམ་སྟེ། རེ་བ་གསུམ་དཔྱད་པ་དང་། ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་དང་། སྐུ་བཞི་ངང་གིས་རྫོགས་པའོ། །རེ་བ་གསུམ་དཔྱད་པ་ནི་གཉེན་པོའི་རེ་བ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རེ་བ་དང་། འབྲས་བུའི་རེ་བའོ། ། ཆོས་ལྔ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། དུས་ཐམས་ཅད་པ་དང་། མི་འགྱུར་བའོ། །སྐུ་བཞི་ངང་གིས་རྫོགས་པ་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་སྒྲོ་སྐུར་གྱིས་དབེན་པ་ནི་ཆོས་སྐུ། དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལོངས་སྐུ། དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་སྤྲུལ་སྐུ། དེ་གསུམ དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ།།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་གསུམ་སྟེ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དུས་དང་། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དུས་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་སོ། །དེ་ཡང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དུས་ནི། གདོད་མ་ནས་གནས་པ་ནི་གདེང་རྙེད་པ་སྟེ། རེ་དོགས་དང་ བྲལ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
等味有三：体验减退时显相与乐等味，证悟减退时显相与无生等味，行为减退时显相与无作意等味。
大手印修持有五：实相、修习、成就、行为、不可思议。
实相有三：因相实相、见解实相、本性实相。
因相实相有三：大手印之理、离垢之果理、离诠破立之理。为大手印之理者，即手印与大。手印者以不离之义为手印，即不离住双运、遍双运、是双运故。大者因超胜三者故为大。
离垢之理有二：离三刹那垢及离三喜垢。上三者，即离种种、异熟、决定三垢。第二者，即离喜、胜喜、离喜之垢。
离诠破立之理者，不立自见亦不破他见故。
见解实相有三：观察三期待、具足五法、四身自成。三期待观察即对治期待、真如期待、果位期待。五法即无生、无自性、遍一切、一切时、不变。四身自成者，即非任何之心离增益损减为法身，即彼体验为报身，即彼显现种种为化身，彼三无别为自性身。
本性实相有三：任运成就时、双运时、不可思议时。其中任运成就时，本来安住即获定解，离希惧。

།བསམས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དེ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་མཉམ་རྗེས་གཉིས་རྒྱུན་འདྲེས་ནས་བསྒོམ་མི་དགོས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་པའི་མུ་དང་བྲལ་བའོ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དུས་ནི། སྣང་བ་སེམས་ལ་ཐིམ་པའི་དུས་དེ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་འཆར་ཀ་མ་ དེའོ།།བསྒོམས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དང་པོར་དཔྱོད་པ་དང་ཉམས་སུ་བླངས་པའོ། །དཔྱོད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པར་དཔྱད་པ་དང་། རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་དཔྱད་པ་དང་། སྐྱེ་མེད་དེ་ཡང་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པར་དཔྱད་ པའོ།།ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་རྩོལ་བསྒྲུབ་དང་བྲལ་ཏེ་ལུས་སེམས་ཁོང་གློད་པ་དང་། བར་དུ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དེ་སེམས་མ་བཅོས་པར་གཞག་པ་དང་། ཐ་མ་བྱུང་ཚོར་ཐམས་ཅད་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་པ་དང་། བསྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །བསྒྲུབ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྟོགས་པ་ཅི་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་སྐྱེས་པས་ཤེས་པ་མི་དགག་པ་དང་། བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཉོན་མོངས་དང་གཉེན་པོར་མི་བསམ་ཞིང་འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མེད་བར་གཞག་པ་དང་། ཅིར སྣང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་ཆུ་བོ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྒོམ་པའོ།།སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་གསུམ་སྟེ། བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྙོག་པ་བཅད་པ་དང་། ལུང་དང་རིགས་པའི་སྟེང་དུ། བླ་མའི་གདམས་ངག་ཡོད་པས་མ་རྨོངས་པའི་ཁྱད་པར་ དང་།རྒྱུ་ཐ་མལ་གྱི་དུས་ན་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པས་མ་རྨོངས་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །རྟགས་ལ་གསུམ། སྣང་བ་སྟོང་པར་མྱང་བའི་རྟགས་ཆབ་རོམ་མཐོང་བ་ལྟ་བུ། དེ་ནས་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་མྱོང་བའི་རྟགས་ཆབ་རོམ་ཆུ་རུ་འདུག་པ་ ལྟ་བུ་དང་།གསུམ་པ་སྣང་བ་སེམས་ལ་ཐིམ་པའི་རྟགས་ཆབ་རོམ་ཆུ་ལ་ཞུབ་བཞིན་དུ། བདེ་ཆེན་དུ་རོ་གཅིག་གོ། །སྤྱོད་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། འགྲས་འགྲིབ་མེད་པ་ལམ་པོ་ཆེ་ལྟ་བུ་དང་། ཕྱོགས་ཆ་མེད་པར་རྟེན་པས་གཞི་ལྟ་བུ་དང་། དགེ་སྡིག་མེད་པར་གླང་པོ་ཆེ་ སྨྱོན་པ་ལྟ་བུ་དང་།རེ་དོགས་མེད་པ་སེང་གེ་ལྟ་བུ་དང་། ཁྱབ་ལ་མ་ཞེན་པ་ཉི་མ་ལྟ་བུའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་གཉིས་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །དེ་ལ་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་ གྲུབ་པའི་ངོས་མི་འཛིན་པ་ཉམ་མི་ང་བའོ།།བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་དངོས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
不可思议者，即通过修持任运成就，定后二者相续融合而无需修持，离智慧边际。
双运时者，即显相融入心时，二色身现起之时。
修习有二：初观察及实修。观察有三：观察一切证悟依他缘而生，观察缘生亦无生，观察无生亦非任何。
实修有三：初离勤作成就而身心放松，中无疑虑而安住未造作心，后了知一切生受皆无。
成就有二：成就及成就差别。成就有三：不遮止任何所生证悟皆为无生之智，以体验乐空无别故不思烦恼与对治且无果期待而安住，一切显现皆为大手印故如河流不断修持。
成就差别有三：以体验乐空无别而断舍弃之迷乱，于经教理证之上有上师教授故无迷惑之差别，因于凡常之时即有果位智慧等自具故无迷惑之差别。
相有三：体验显空之相如见冰，次体验乐空无别之相如冰成水，第三显相融心之相如冰融于水般与大乐一味。
行为有五：无增减如大道，无偏倚依止如基础，无善恶如狂象，无希惧如狮子，遍及无执如日。
不可思议有二：体验不可思议及体验之智不可思议。其中三者任运成就不执著边际无畏惧。不可思议为实相。

 །དངོས་ནི་རྒྱུ་བསམ་དུ་མེད་པ། ཐབས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། འབྲས་བུ་བསམ་ཤིང་རང་འབྱུང་བའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་དཔེ་ལྟ་བུའི་རྟོག་པ་ཉི་ཤུ་སྟེ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ཐམས་ཅད་གསེར་གྱི་ས་གཞིར་གྱུར་ན། །ར་གན་དང་། གསེར་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་ལྟར། ཐམས་ཅད་བདེ་སྟོང་ཆེན་པོར་རྟོགས་ཙམ་ན། ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་དུ་མི་དབྱེ། འཇུར་དུ་གློད་ན་གྲོལ་བ་བཞིན། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་སེམས གློད་ན་གྲོལ།ཁྲི་མོན་ནས་ཤོར་བའི་བཙོན་དེ་གར་དགར་འགྲོ་བ་བཞིན། རྣལ་འབྱོར་གྱི་སེམས་གར་དགར་གཏང་། གཟིངས་ལས་འཕུར་བའི་བྱ་རོག་བཞིན་དུ་ཡུལ་ལས་འཕྲོས་པའི་སེམས་མི་དགུག་།གླང་པོ་སྨྱོན་པའི་སྣ་ལ་ལྕགས་ཀྱུས་བཏབ་པ་ལོངས་སྐྱང་དུ་བཏུབ་ པ་བཞིན་དུ་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ལ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ལྕགས་ཀྱུས་བཏབ་ལ།འདོད་ཡོན་དུ་ལོངས་སྤྱད། གླང་པོ་ཆེ་སྨྱོན་པ་ལོབ་པའི་སེམས་དེ་བདེ་ཞིང་དལ་བ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སེམས་བདེ་ཞིང་དལ་བར་གཞག་།སྤྲ་བ་ལ་མེ་མཆེད་པ་བཞིན་དུ། སྣང་བ་ སྐྱེ་མེད་དུ་མེ་སྦར།གཞོན་ནུ་མའི་བདེ་བ་བཞིན་དུ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་སྨྲར་མེད། ལན་ཚྭ་ལ་ཆུ་ཐིམ་པ་བཞིན་དུ། རྟོགས་པ་ཅི་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་དུ་བསྟིམ། མར་མེ་རང་གིས་རང་གསལ་བ་བཞིན་དུ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་རང་གིས་རང་གསལ། བྱས་སྲི་ཀོ་ནི་དེ་རྟེན་གང་ལ་ ཡང་མི་འཆའ་བ་བཞིན་དུ།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་རྟེན་གང་ལ་ཡང་མི་འཆའ། སྲོག་ཆགས་པ་ཏ་ར་ལ་བླང་དོར་མེད་པ་བཞིན། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་བླང་དོར་མེད་པར་བྱ། སྨན་བྷ་ཏ་རི་བཞིན་རྒྱུའི་དུས་ན་འབྲས་བུ་རང་ཆས་སུ་ཡོད། ཁྱིམ་བདག་གི་མཚོན་ཆའི་འཁོར་ལོ་བཞིན་ དུ།ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་གཉིས་འཛིན་མེད། ཆུ་བོ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་བཞིན། ཉམས་སུ་མྱོང་ལ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་བསྒོམ། འདོད་ཡོན་ཟས་ཀྱི་སྣོད་བཞིན་དུ། འདོད་ཡོན་ལ་ཞེན་པ་མེད་པར་བྱ། བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་བོ་བཞིན། ཤེས་པ་ལ་འབྱུང་འཇུག་མེད་པར་གཞག་། ནམ་མཁའ་སྟོང་པའི་དཀྱིལ་བཞིན་དུ། གྲུབ་མཐའ་ལ་ཞེ་འདོད་མེད་པར་བྱ། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དེ་མི་གཡོ་བ་ལྟར། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་དོན་དེ་མི་གཡོ་བར་བྱའོ། །ཆུའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་དུ་རྣལ་འབྱོར་པས་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གདམས་པ་ལ་ངེས ཤེས་ཀྱེས་པའི་ཚུལ་ལ་བཞི་སྟེ།ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ངོ་བོ་དང་། རྒྱུས་དགོས་པར་གོ་བ་དང་། དེ་ཉིད་བརྡར་ཤེས་པ་དང་། བདག་ཉིད་གཞུང་དུ་བསྟན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
实相即因不可思，方便不可思议，果自然生起。体验不可思议有二十种譬喻，何者？即：
譬如一切成为金地时，铜与金无别；如是一切证悟为大乐空时，世俗与胜义无分。
如放松则解脱，瑜伽心放松则解脱。
如越狱囚徒随意而行，瑜伽心随意放任。
如船上飞走之乌鸦，不摄收离境之心。
如以钩制服狂象鼻可供驱使，以无生钩制诸境而受用欲尘。
如驯服狂象心安然闲适，瑜伽心安然闲适而住。
如干草燃起火焰，显相燃为无生。
如少女之乐不可言说，体验不可言说。
如盐融于水中，所生证悟融入无生。
如灯自明，大乐自明。
如蝙蝠不依任何，大手印不依任何。
如蝴蝶无取舍，瑜伽人无取舍。
如药草巴达日，因位即有自具果。
如居士之轮状武器，体验无二执。
如河流不断，体验修持不断。
如欲尘食器，于欲尘无执著。
如秃鹫山，心识无出入而住。
如空中虚空，于宗派无执著。
如大海不动，甚深广大义不动。
如水中影像，瑜伽人证悟如影像。
于教授生定解之理有四：四印之体性，了知因之必要，了知彼之表征，自身显示为正典。

 །གསུམ་པ་བརྡར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་བཞི་སྟེ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལྟར་བཤད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལྟར་བཤད་པ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷ་ལྟར་བཤད་པ་དང་། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཨ་རུ་རའི་སྙིང་པོ་ལྟར་བཤད་པའོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་འབྲེལ་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཧེ་རུ ཀ་བཟང་པོའི་རྒྱུད་ལས།རིག་མ་མཆན་དང་ལྡན་ཞིང་ལང་ཚོ་གཞོན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་གང་བའི་དང་ཚུལ་ནི། །བྱང་ཆུབ་ཤིང་གི་སྡོང་པོ་ཡལ་འདབ་ལ། །ཤིན་ཏུ་འཇམ་ཞིང་མཉེན་ལའི་མས་གང་། །དཀར་པོ་ལྔ་ཚན་གསུམ་དུ་སྐྱེས་འགྱུར་ཏེ། ། ནག་པོའི་ངོས་གཉིས་དཀར་པོ་གཅིག་ཏུ་འབར། །བཅུ་ཚན་བཅུ་དང་ལྔ་ནི་འབྲས་བུར་གནས། །ནག་པོའི་ཕྱེ་མ་ཐིག་ལེ་གཅིག་འབབ་པ། །གང་གིས་འཐུངས་པས་ནད་ཀུན་རྣམ་པར་འཇོམས། །དེ་ལྟར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྟོགས་པ་ཅན། ། བསྟེན་ཞིང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དྲན་པ་ཡིས། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བདེ་བར་ཆེར་སྐྱེས་ཏེ། །སྦྱངས་ལ་གནས་པའི་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་ནི། །རྟོགས་དང་ལྡན་པའི་ཧེ་རུ་ཀ་ཉིད་ཕྱིར། །རྣལ་འབྱོར་བརྡ་ལ་རབ་ཏུ་མཁས་རྣམས་ཀྱི། །སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཤིང གཟུང་བྱ།།ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་ལོ་དང་། ཆོས་རྒྱལ་འབྲེལ་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སློབ་དཔོན་ཀཱ་མ་ལའི་ཞལ་ནས་གསུངས་ཏེ། རྒ་ཤི་རྣམ་རྟོག་གཟུང་འཛིན་རྣམ་རྟོག་གཅོད། །མུ་ཁྱུད་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པ་ཉམས་སུ་བླངས། །རྩིབས་རྣམས་མཉམ་ པར་རྟོགས་པ་རོ་མཉམ་སྟེ།།མཚན་ཉིད་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་དང་འདྲ་ལ། །བདེ་སྟོང་གཉིས་མེད་ཤེས་པ་ཆ་སྙོམས་པ། །འཁོར་ལོའི་ངོས་གཉིས་ཁོར་ཡུག་མཉམ་པ་བཞིན། །ཞེས་འབྱུང་བས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
第三，关于了知表征有四：业印如菩提树般解说，法印如金轮般解说，大手印如尼拘陀树般解说，三昧耶印如诃子果核般解说。
若问菩提树与业印有何关联？如《胜吉祥续》所说：
"明妃具腋下青春貌，
菩提心满之形相者，
菩提树干与枝叶上，
极其柔软充满髓液。
白色五组三处生，
黑色两边白色一处燃，
十组十与五住为果实，
黑色粉末一明点降下。
若人饮之能摧毁诸病患，
如是了知业印者，
依止并忆共生时，
业印生起大乐受，
修习所得果成熟，
为证悟具足之胜吉祥故，
瑜伽善巧表征者，
行境故应持菩提树。"
若问轮与法印有何关联？如阿阇黎迦摩罗所说：
"断除生死分别能所执，
如轮圈般证悟当体验，
轮辐平等证悟一味性，
相具金性本质相类似，
乐空无二智慧均衡性，
如同法轮两面周遍等。"

 །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷ་ལ་འབྲེལ་པ་ཅི་ ཡོད་ཅེ་ན།འཇམ་དཔལ་ལུང་བསྟན་པ་ལས། ནྱ་གྲོ་རྩེ་མཐོན་ཤིང་རྣམས་ཡལ་ག་དང་། །སྡོང་པོ་དྲི་མ་དག་གིས་དབེན་པ་སྟེ། །ཐང་ཆུ་རྩི་འཐུངས་ཚ་གྲང་གཉིས་ཀ་སེལ། །རྩ་བཟངས་སྦོམ་དང་ཡན་ལག་དུ་མ་རྒྱས། །ས་ཕྱོགས་དུག་སེལ་དུས་རྣམས་ཀུན་དུ་ གསར།།ཆུ་ཞེང་གབ་པ་དབྱར་དགུན་མེད་པར་སྐྱེ། །ས་ཕྱོགས་ཁོར་ཡུག་དྲི་ཡིས་ཁྱབ་པར་སྐྱེ། །འབྲས་བུ་མེ་ཏོག་སིལ་མའི་ཆུ་འབབ་པ། །ཡལ་ག་གཅིག་ལས་གོམ་གསུམ་མཉམ་དུ་འཆར། །དེ་དག་རྒྱས་པར་སྐྱེ་ཞིང་མེ་ཏོག་འབྲས། །མཉམ་ དུ་འཆར་པའི་ཤིང་དེ་རོ་ཡིས་སྐྱེས།།རོ་དེ་སྐྱེད་བར་ནུས་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཉིད་ཚོགས་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་རྣལ་མ་སྟེ། །ལུད་དང་མ་འདྲེས་ཆུ་ཡིས་མ་བསྒྲུབས་པའོ། །དེ་དག་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་གཉིས་མེད་ ཅིར་ཡང་མིན་པའི་རྟོགས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ན་བདེ།།འདི་ལ་བརྟག་མི་དགོས་པས་ལས་དང་བྱ་བ་མ་སེམས་ཐམས་ཅད་བཏང་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཁྲུལ་དང་ཞེས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། སྤང་དུ་མེད་པའོ། །མ་འཁྲུལ་ཞེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། བསྟན་དུ་མེད་པའོ། །གཉིས་མེད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པའོ། །ཅིར་ཡང་མིན་པའི་རྟོགས་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་རེ་བ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་བའི་བདེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །མན་ངག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འདི་ལ་གང་དུ་ཡང བརྟག་མི་དགོས་པའོ།།ཁྱད་པར་ནི་དགེ་པའི་ལས་དང་། སྡིག་པའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུད་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཐབས་ནི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། མ་སེམས་ཤིག་པའོ། །འབྲས་བུའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། གཉིས་པ་རྟགས་ཐམས་ཅད་བཏང་ན་ཕྱག་རྒྱ་ ཆེན་པོ་སྟེ།བཅུ་བཞི་པའི་སའོ། །གང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་པའི་དུས་ནི་བཀག་པ་ཡང་མེད་དེ་ལམ་དུ་འགྱུར་བར་བཤད་དོ། །བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པའི་དུས་སུ་ནི། །དྲི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆེད་དུ་མི་ བསྒྲུབ་ས་ལ་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཡང་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་ཡང་། ལྷ་དང་སྔགས་མེད་དཀའ་ཐུབ་སྦྱིན་སྲེག་ཡོད་མ་ཡིན། །དཀྱིལ་འཁོར་མ་གྲུབ་དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པར་ཟད་ལ་ ལྡན་པའི་དོན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
若问大手印与尼拘陀树有何关联？如《文殊授记》所说：
"尼拘陀树高耸枝叶茂，
树干无有任何垢染性，
汁液能除冷热二种苦，
根部粗壮众多枝展开，
能除地方毒害常新鲜，
水分充足冬夏皆生长，
遍满周围地方以香气，
果实花朵甘露水流淌，
一枝能生三步齐等长，
如是广大生长花果实，
同时绽放此树因味生，
此味不能生起他物故，
此乃聚集因缘真实性，
无需肥料水分而成就。"
彼等为何？当知：若无分别与无错乱二者皆无、任何皆非之证悟任运成就则为安乐。于此不必观察，无需思维业与事业，若能舍弃一切即名大手印。其中"错乱"即烦恼，不可断除；"无错乱"即智慧，不可显示；"无二"即亲身体验，不可作意；"任何皆非之证悟"即果位，远离希求。此一切皆由任运成就之乐性故。于此教授大手印中，无需观察任何。
其特点是远离善业、恶业之相续及其异熟。方便即远离造作，即不思维。远离执著果位及第二相之一切即大手印，即第十四地。
若问：如是则十真如等岂非无义？答：非也。修行时分并未遮止，说为道用。若至成就时分，因为是垢染故不必特意修持，一切摄归真如故。
此亦当说："复次，无有本尊与咒语，亦无苦行与火供，未成坛城及坛城主亦复如是。"此即如上所说之具足义。

།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་དག་ལྷ་དང་སྔགས་དང་དཀའ་ཐུབ་སྟེ། །སྦྱིན་སྲེག་དཀྱིལ་འཁོར་དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །མཉམ་པ་གཉིས་མེད་ཇི་བཞིན་པར་ནི་འདུས་པའི་བདག་།གང་གིས་རྟོག་པ་གྲོལ་འགྱུར་གྲོལ་བར་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་བཤད། ། ཅིས་བྱ་བ་ལ། རྒྱུད་ཀྱི་ཚོགས་གཞན་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་སྟེ། གསུང་རབ་ལས། སྐུ་བཞི་དབྱེར་མེད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཆོས་སྐུ་དེ་དག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །ཞེས་པ་དང་། གཞན་ཡང་། ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་ཉེར་བཅས་དང་། ཟེ་བཾ་ཀཱ་ལི་ཨཱ་ལི་སྔགས། །ཞེས་པ་དང་། གཞན ཡང་།སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྡོམ་པ་ནི། ཨེ་བཾ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་ཞུགས། །ཞེས་པ་དང་གཞན་ཡང་། །སེམས་ལ་བདེ་ཆེན་འབྱིན་པ་ཡིས། །འཁོར་བ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྲེག་།ཅེས་པ་དང་། གཞན་ཡང་། བདེ་སྟེང་གཉིས་མེད་སྙིང་པོ་ལ། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དེ་ལེན་བྱེད། །ཅེས་པ་དང་། གཞན་ཡང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་དཀྱིལ་བཅས་པ། །རོ་སྙོམས་གསུམ་བྱས་སྒྲུབ་པ་པོ། །ཞེས་པ་དང་། གཞན་ཡང་། ཆུ་རྣམས་རྒྱ་མཚོར་ལན་ཚྭའི་རོ། །ཆོས་རྣམས་བདེ་ཆེན་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་པ་དང་། གཞན་ཡང་། ཆུ་དང་ཆུ་གཉིས་དབྱེར་མེད་ལྟར། །འཁོར་བ ཉིད་ནས་རྫོགས་སངས་རྒྱས།།ཞེས་པ་དང་། གཞན་ཡང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆུ་བོ་ཉིད། །ཇི་བཞིན་པར་གཞན་རྒྱུ་མི་འཆད། །ཅེས་པ་དང་། གཞན་ཡང་། ལས་དང་ཆས་དང་དམ་ཚིག་རྣམས། །བཞི་པའི་དབང་ཐོབ་མྱོང་བར་འདུས། །གང་གིས་བདག་ཉིད་དེ་རྟོགས་པ། ། འདས་པ་གྲོལ་ཞིང་གཉིས་གྲོལ་འགྱུར། །རྡོ་རྗེ་འཆང་མཆོག་ཧེ་རུ་ཀ་།ངེས་པའི་རྒྱུད་རྒྱལ་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས་གསལ་བའི་ཕྱིར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཚོགས་ཐ་མའི་དང་པོ་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གཅིག་པ་མཉམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད་དོ། ། ཇི་བཞིན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །འདུས་པའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དབང་བཞི་པའི་དུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་འདུས་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི། སྔོན་གྱི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པ དང་།མ་འོངས་པའི་དུས་སྐྱེས་བུའི་འབྲས་བུར་བཅས་པ་དང་། ངེས་པར་སྦྱང་བའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའི་སྐྱེས་བུས་བྱེད་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཏོ་ངེས་པྲ་བསྟན་པ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མ་བསླུས་པའི་དོན་ཏོ། །བཞི་པ་ནི་གསུམ་པ་ལ་ལྟོས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
彼等大手印即是本尊、咒语与苦行，火供、坛城及坛城主亦即是彼。平等无二如实摄集性，金刚持说能解脱分别即得解脱。
对此，当由其他续部决定。如经中说："四身无别大手印，法身彼等俱生起。"
又云："具足智慧与悲心，以及字母阿字咒。"
又云："一切佛陀之三昧，皆入于彼诶旺中。"
又云："于心生起大乐时，即刻能焚轮回性。"
又云："乐顶无二之精要，不作意中而领受。"
又云："具足无二之坛城，瑜伽士行三平等。"
又云："如诸水入咸味海，诸法等同大乐性。"
又云："如水与水无分别，轮回本来即佛陀。"
又云："菩提心之河流性，如实无有他因性。"
又云："事业法要诸誓言，摄于第四灌顶经。若人证悟此自性，解脱过去二解脱。最胜金刚持黑怙，此为密续王所说。"由此明显故当了知。
末聚初分明显者：一切诸法即大乐一味平等无二性。如实性即菩提心。摄集自性即法印及大手印第四灌顶时三智慧摄集，此为总摄誓言手印。
誓言手印士夫果即：往昔诸士夫所作及未来时士夫果相应，由清净力所生士夫所作，果即利他决定宣说，此为因果关系不虚之义。第四是相对第三而言。

 །བྱང་ཆུབ་མཆོག་རྒྱ་འཛིན་པ་དང་། ས་གནོན་མཆོག་སྦྱིན་ཏིང་འཛིན་སྐྱབས། །གཞན་དང་མཐུ་ལས་གྲུབ་པ་ཡི། །འགྲོན་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །ནརེ་རོ་ཨེ་ཧྲཱི། སམ་དོ་ཀ་ཨེ་བོ་བྷྲ་བྷུ་ཧ། དེ་དག་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་བཤད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་བྱེ་བྲག་དེ་དག་སྐད་ཅིག་བཞི་དང་དགའ་བ་བཞི་དང་། དབང་བཞིར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་གསུམ་གྱི་རེ་རེ་ཞིང་། །སྐད་ཅིག་མ་བཞི་བཞིར་ཤེས་བར་བྱའོ། །དེ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ནི་མ་ཡིན་ལ་ལྟོས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་གཞུང་གི་དོན་བཤད་ནས། །མཚན་འཇུག་གི་དོན དུ་བཤད་པ་ནི།།ཧཾ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དྲུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །ཧཾ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ནུས་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་རྩེ་མོ་བདེ་ཆེན་གྱི་འཁོར་ལོའི་དཀྱིལ་ན་གནས་ཏེ། ལུས་ཐམས་ཅད་དེར་འདུས་ཤིང་དེའི་ནུས་པ་ལས་མི་འདའ་བ་བཞིན་དུ་ནོར་བུ་ལྟ་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིར་རྒྱུད་སྡེ་རྣམ་པ་ལྡ་འདུས་ ཤིང་དེ་ཉིད་ལས་མི་འདའ་སྟེ།དེ་དག་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་གཅེས་པར་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སངས་རྒྱས་གསུངས་ལས་རབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པའི། །ནཱ་གཱ་རྫུན་མཆོག་ལས་རྙེད་པའི་དོན། །སར་བ་དང་རྒྱལ་བ་མཆོག་ལས་འོངས། །རྗེ་བཙུན་མཆོག་གིས་འདི་སྐྱོན་བཟོད་པ་མཛོད། །ཕ་དང་མ་ཡི་རྒྱུད་ལས་འདི་ རྟོགས་ཤིང་།།ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་བཅས་པས་དོན་འདི་བརྩམས། །རིན་ཆེན་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱའི་འགྲེལ་པ་འདིས། །ཡིད་ཕམ་ངལ་སོས་མངོན་པར་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག་ཆོས་འདི་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །འཁོར་གནས་འདི་ན་འཁྱམས་གྱུར་པའི། །འགྲོ་རྣམས་ལས་འདིས་སྦྱངས་གྱུར་ཏེ། བཅུ་བཞིའི་ས་ལ་ གནས་པར་ཤོག་།ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་བ་རིན་པོ་ཆེའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ། །རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་མཁས་པར་གྲགས་པ་བླ་མ་བྷི་ཏ་ཀརྨས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྣལ་འབྱོར་བ་བསོད་སྙོམས་པ་པྲཛྙཱ་ཤྲི་ཛྙཱན་ཀཱི་རྟིས་རང་འགྱུར་དུ་བྱས་པའོ།། །།རྗེ་བཙུན་བྷི་ཏ་ཀརྨ་དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད མཛད་པའི་སྐབས་སུ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀ་རོ་པ་ཞེས་ཀྱང་གྲགས་སོ།།རྣལ་འབྱོར་མཛད་པའི་སྐབས་སུ། །ད་ཀ་རོ་ཟན་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་སོ། །སྤྱོད་པ་མཛད་པའི་སྐབས་སུ། །ཕྱོགས་ཀྱི་གོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
持最胜菩提印，镇地胜施定护，由他及神力成，持最胜客者。
（咒语：）那热诶啥，桑多嘎诶波巴布哈。
此等为誓言手印之释。如是四印差别，当配四刹那、四喜及四灌顶。非大手印之三印，各应知有四刹那。其生起因果，应知为相对非有之因果。此为四印极略义。
如是解说论义已，为入相义而释：
"杭字四印随行第六"者，杭为具俱生力，住于中脉顶端大乐轮中央，如一切身聚于彼而不离其力用，如是一切续部摄于如宝四印中而不离彼性。此等为最胜当珍之词义。
从佛语中善得授记，从龙树胜者所得义，从萨巴及胜者而来，祈请至尊胜者宽恕。从父母续中证悟此，具足智悲造此义，愿此宝髓释论文，慰藉疲惫得胜利。
以造此法之福德，愿诸流转此处众，由此业力得清净，安住第十四地中。
四印广释宝髓论，印度大师著名上师毗陀迦摩造，圆满。
瑜伽士乞食者般若吉祥智称自译。
至尊毗陀迦摩彼于修显宗时，亦称大师卡若巴。于修瑜伽时，称为达卡若赞。于修行时，称为方衣者。



